ฉลากยาส่วนใหญ่ระบุให้เก็บ “ในที่แห้ง อุณหภูมิห้อง พ้นแสงแดด” ซึ่งฟังดูง่าย แต่บ้านไทยจำนวนมากมีจุดที่ร้อนชื้นกว่าอุณหภูมิห้องอย่างชัดเจน เช่น ห้องน้ำที่มีไอน้ำจากการอาบน้ำทุกวัน ชั้นวางของในครัวใกล้เตา หรือช่องเก็บของในรถที่จอดกลางแดด ความชื้นและความร้อนซ้ำ ๆ ทำให้ยาเม็ดเปื่อยยุ่ย ยาแคปซูลติดกัน หรือยาน้ำเสื่อมสภาพเร็วกว่าที่ระบุไว้บนฉลาก โดยที่รูปลักษณ์ภายนอกอาจยังดูปกติ

ครอบครัวจำนวนมากเข้าใจผิดว่าตู้ยาต้องอยู่ในห้องน้ำเพราะเป็นที่ที่ “จำได้ง่าย” เนื่องจากเดินผ่านทุกวัน แต่ในทางปฏิบัติห้องน้ำเป็นจุดที่ควรหลีกเลี่ยงที่สุดสำหรับยาส่วนใหญ่ ยกเว้นยาบางชนิดที่ผู้ผลิตระบุเงื่อนไขการเก็บต่างจากนี้โดยเฉพาะ ซึ่งต้องอ่านฉลากของยาชนิดนั้นเป็นหลัก ไม่ใช่ใช้กฎเดียวกับยาทุกชนิดในบ้าน

ผู้สูงอายุจำนวนมากเริ่มมีภาวะสายตายาวตามวัย หรือ presbyopia ทำให้อ่านตัวหนังสือเล็กบนแผงยาหรือขวดยาลำบากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อแสงในบ้านไม่เพียงพอ ยาเม็ดสีขาวกลมหลายชนิดหน้าตาคล้ายกันมาก ถ้าแกะออกจากซองเดิมแล้วเทรวมกันในกล่องเดียว ความเสี่ยงหยิบผิดจะสูงขึ้นทันที โดยเฉพาะเมื่อผู้สูงอายุใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือที่เรียกว่าภาวะการใช้ยาหลายชนิด (polypharmacy) ซึ่งพบบ่อยในผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรังมากกว่าหนึ่งโรค

วิธีที่ปลอดภัยกว่าคือเก็บยาแต่ละชนิดไว้ในซองหรือขวดเดิมที่มีฉลากจากร้านยาหรือโรงพยาบาลติดอยู่ครบ แล้วค่อยแบ่งใส่กล่องแยกมื้อ เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน เฉพาะปริมาณที่จะใช้จริงในช่วงสั้น ๆ เท่านั้น ไม่ใช่แกะทุกซองแล้วเทรวมไว้ล่วงหน้าเป็นเดือน เพราะถ้าหยิบผิดหรือมีคำถามภายหลัง จะไม่มีฉลากอ้างอิงว่าเม็ดนั้นคือยาอะไร

บ้านที่มีหลานเล็กเข้าออกบ่อยต้องกันยาให้พ้นมือเด็ก แต่ถ้าล็อกแน่นเกินไปจนผู้สูงอายุที่ยังจัดยาเองได้ต้องรอคนมาไขกุญแจทุกมื้อ อาจทำให้ลืมกินยาหรือรู้สึกว่าสูญเสียความสามารถดูแลตัวเองไปโดยไม่จำเป็น ประเด็นนี้เป็นเรื่องของความสามารถในการทำกิจวัตรที่ซับซ้อนกว่าการดูแลตัวเองพื้นฐาน หรือ IADL ซึ่งการจัดยาเองเป็นหนึ่งในนั้น การพรากความสามารถนี้ไปทั้งหมดโดยไม่จำเป็นอาจกระทบความมั่นใจและศักดิ์ศรีของผู้สูงอายุ

ทางออกที่หลายบ้านใช้ได้ผลคือแยกสองระดับ คือกล่องแบ่งมื้อประจำวันที่ผู้สูงอายุหยิบเองได้ตามปกติ วางไว้จุดที่เด็กเล็กเอื้อมไม่ถึงแต่ผู้สูงอายุหยิบสะดวก ส่วนสต๊อกยาสำรองทั้งหมดเก็บแยกไว้ในที่ล็อกหรือสูงพ้นมือเด็กอีกชั้นหนึ่ง วิธีนี้ลดความเสี่ยงต่อเด็กโดยไม่ต้องล็อกยาที่ต้องใช้ทุกวันของผู้สูงอายุ

ช่วงที่เสี่ยงต่อความสับสนเรื่องยามากที่สุดคือหลังผู้สูงอายุออกจากโรงพยาบาล เพราะมักมีทั้งยาเดิมที่ใช้อยู่แล้วและยาใหม่ที่เพิ่งได้รับมาพร้อมกัน ถ้าไม่รวมรายการและจัดที่เก็บใหม่ อาจเกิดการเก็บยาเดิมที่แพทย์สั่งให้หยุดไว้ปนกับยาใหม่ จนหยิบผิดโดยไม่ตั้งใจ ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งของปัญหาการใช้ยาหลายชนิดที่ซ้ำซ้อนกัน

ขั้นตอนที่ปลอดภัยคือนำยาทั้งหมดที่มีอยู่ในบ้านมากองรวมกันหนึ่งครั้งหลังกลับจากโรงพยาบาล เทียบกับใบสรุปยาที่ได้รับตอนออกจากโรงพยาบาล แยกยาที่ต้องหยุดออกจากยาที่ยังใช้ต่อทันที และเก็บยาที่หยุดใช้ไว้ต่างหากรอปรึกษาเภสัชกรเรื่องการทิ้งอย่างปลอดภัย ไม่ปนกับยาที่ยังใช้อยู่ในกล่องเดียวกัน