ผู้สูงอายุที่มีการได้ยินเสื่อมตามวัยมักได้ยินเสียงแหลมยากกว่าเสียงทุ้ม เสียงเรียกเข้าเริ่มต้นของโทรศัพท์หลายรุ่นเป็นเสียงแหลมหรือเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่แม้เปิดดังสุดก็ยังฟังไม่ชัดสำหรับหูที่เสื่อมตามวัย การเลือกเสียงเรียกเข้าที่มีความถี่ต่ำกว่าจึงช่วยได้มากกว่าการเปิดเสียงดังอย่างเดียว

นอกจากนี้ สถานการณ์ในบ้านจริงมักมีเสียงรบกวนแข่งกับเสียงโทรศัพท์ เช่น เสียงทีวี พัดลม หรือเสียงจากห้องอื่น การพึ่งพาเสียงเรียกเข้าเพียงช่องทางเดียวจึงเสี่ยงพลาดสายสำคัญ การมีช่องทางแจ้งเตือนหลายแบบพร้อมกันช่วยให้มีโอกาสรับรู้สูงขึ้นมาก

โทรศัพท์ส่วนใหญ่มีฟังก์ชันสั่นและไฟแฟลชกะพริบเมื่อมีสายเข้าอยู่แล้ว แต่หลายครอบครัวไม่เคยเปิดใช้งานเพราะไม่รู้ว่ามีฟีเจอร์นี้ การสั่นมีประโยชน์มากเมื่อโทรศัพท์อยู่ในกระเป๋าเสื้อหรือวางบนโต๊ะใกล้ตัว ส่วนไฟกะพริบช่วยได้ในกรณีที่ผู้สูงอายุมีปัญหาการได้ยินรุนแรงจนไม่ได้ยินเสียงหรือสั่นชัดเจนพอ

การเปิดใช้ทั้งสามช่องทางพร้อมกัน คือเสียง การสั่น และไฟกะพริบ เป็นหลักการเดียวกับการมีแผนสำรองหลายชั้น หากช่องทางหนึ่งไม่ได้ผลในสถานการณ์หนึ่ง ยังมีอีกสองช่องทางที่อาจช่วยได้ ไม่ต้องพึ่งพาช่องทางเดียวทั้งหมด

การตั้งค่าเสร็จแล้วไม่ได้แปลว่าจะได้ผลจริงเสมอไป ควรมีการโทรทดสอบเป็นประจำ เช่น สัปดาห์ละครั้ง โดยให้ผู้สูงอายุอยู่ในสถานการณ์ต่าง ๆ ที่ใช้ชีวิตจริง เช่น อยู่ในครัว นั่งดูทีวี หรือกำลังทำสวน แล้วสังเกตว่ารับรู้สายเข้าได้จริงหรือไม่ในแต่ละสถานการณ์

การฝึกซ้อมยังช่วยให้ผู้สูงอายุคุ้นเคยกับขั้นตอนรับสาย ไม่ใช่แค่ได้ยินเสียงแต่ไม่รู้จะกดปุ่มไหน โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่เพิ่งเปลี่ยนมาใช้โทรศัพท์รุ่นใหม่หรือมีปัญหาด้านความจำ (IADL) ที่กระทบการใช้อุปกรณ์ที่ซับซ้อนขึ้น การฝึกซ้ำหลายรอบช่วยให้ขั้นตอนกลายเป็นความเคยชิน

หากพบว่าต้องปรับเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงเวลาไม่กี่เดือน หรือผู้สูงอายุเริ่มพลาดสายที่เคยรับได้ปกติ อาจเป็นสัญญาณว่าการได้ยินเปลี่ยนแปลงเร็วกว่าที่ควรตามวัย ซึ่งต่างจากการเสื่อมตามวัยแบบค่อยเป็นค่อยไป ควรพบแพทย์เพื่อตรวจการได้ยินแทนการปรับตั้งค่าโทรศัพท์เพิ่มไปเรื่อย ๆ โดยไม่หาสาเหตุ

การตั้งค่าโทรศัพท์เป็นมาตรการเสริมความปลอดภัยระหว่างที่ยังไม่ได้แก้ปัญหาที่ต้นเหตุ ไม่ใช่ทางออกถาวรที่ทดแทนการประเมินการได้ยินโดยผู้เชี่ยวชาญ