ชีพจรขณะพักของผู้ใหญ่ทั่วไปมักอยู่ในช่วงประมาณ 60 ถึง 100 ครั้งต่อนาที ตัวเลขนี้ยังใช้ได้กับผู้สูงอายุส่วนใหญ่ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือระบบประสาทอัตโนมัติที่ควบคุมชีพจรตอบสนองต่อความเครียด การออกแรง หรือการเปลี่ยนท่าทางได้ช้าลงและแคบลงกว่าตอนอายุน้อย ทำให้ชีพจรอาจไม่เร่งขึ้นเร็วเท่าที่ควรเมื่อร่างกายต้องการ หรือกลับสู่ปกติช้ากว่าหลังออกแรง

ผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาที่มีผลโดยตรงต่อชีพจร เช่น ยาควบคุมความดันโลหิตหรือยาโรคหัวใจบางกลุ่ม ทำให้ชีพจรขณะพักของแต่ละคนต่างกันไปตามยาที่ใช้ การรู้ค่าชีพจรปกติของตัวเองเมื่อไม่มีอาการจึงมีประโยชน์มากกว่าการยึดตัวเลขมาตรฐานเพียงอย่างเดียว

ชีพจรที่เต้นเร็วกว่าปกติของตัวเองอย่างชัดเจนอาจสัมพันธ์กับไข้ การขาดน้ำ ความเจ็บปวด ความวิตกกังวล ต่อมไทรอยด์ทำงานเกิน หรือภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ ส่วนชีพจรที่ช้ากว่าปกติมากอาจสัมพันธ์กับผลของยาบางชนิด ต่อมไทรอยด์ทำงานน้อย หรือปัญหาของระบบไฟฟ้าหัวใจ ซึ่งทั้งหมดนี้ต้องอาศัยการซักประวัติและตรวจร่างกายเพื่อแยกสาเหตุ ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวจะสรุปได้เองจากตัวเลขเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่มีความหมายมากกว่าตัวเลขครั้งเดียวคือรูปแบบที่เปลี่ยนไปจากปกติของคนคนนั้น เช่น ปกติชีพจรอยู่ที่ 70 แต่ช่วงนี้อยู่ที่ 100 ทุกครั้งที่วัดโดยไม่มีการออกแรงหรือไข้ นี่คือสัญญาณที่ควรพาไปพบแพทย์มากกว่าค่าที่สูงเพียงครั้งเดียวหลังเดินขึ้นบันได

ชีพจรปกติควรเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ห่างเท่ากันทุกครั้ง ถ้าจับแล้วรู้สึกว่าจังหวะขาดหาย เร็วช้าสลับกันไม่มีแบบแผน อาจเป็นสัญญาณของภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ ซึ่งบางชนิด เช่น ภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้ว เพิ่มความเสี่ยงลิ่มเลือดและหลอดเลือดสมองตีบได้หากไม่ได้รับการรักษา

หัวใจเต้นผิดจังหวะในผู้สูงอายุบางคนไม่มีอาการชัดเจนเลย บางคนรู้สึกใจสั่น เหนื่อยง่ายกว่าเดิม หรือเพลียโดยไม่ทราบสาเหตุ ความไม่จำเพาะของอาการนี้เป็นเหตุผลหนึ่งที่การจับชีพจรเป็นประจำมีประโยชน์ในการช่วยจับสัญญาณตั้งแต่เนิ่นๆ

ความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หมายถึงความดันโลหิตลดลงอย่างมีนัยสำคัญเมื่อลุกจากท่านอนหรือนั่งขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ทำให้เลือดไปเลี้ยงสมองไม่ทันและเกิดอาการหน้ามืด วูบ หรือทรงตัวไม่อยู่ ภาวะนี้พบบ่อยขึ้นตามวัยเพราะหลอดเลือดปรับตัวช้าลง และยิ่งพบมากขึ้นในผู้ที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน โดยเฉพาะยาลดความดันหรือยาขับปัสสาวะ

เมื่อเกิดความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หัวใจมักพยายามเต้นเร็วขึ้นเพื่อชดเชย การสังเกตว่าชีพจรเร่งขึ้นชัดเจนพร้อมอาการหน้ามืดทุกครั้งที่ลุกยืนจึงเป็นข้อมูลสำคัญที่ควรจดไว้บอกแพทย์ เพราะภาวะนี้เป็นสาเหตุการหกล้มที่ป้องกันและปรับแก้ได้หากทราบสาเหตุ