เมื่ออายุมากขึ้น เหงือกและเนื้อเยื่อในช่องปากมักบางลงและไวต่อการเสียดสีมากขึ้น แปรงขนแข็งที่เหมาะกับคนหนุ่มสาวอาจทำให้เหงือกผู้สูงอายุช้ำหรือร่นเร็วขึ้น ขนแปรงนุ่มจึงเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยกว่าสำหรับคนส่วนใหญ่ในวัยนี้ แม้จะรู้สึกว่าทำความสะอาดได้ไม่หนักแน่นเท่าขนแข็งก็ตาม

หัวแปรงขนาดเล็กช่วยให้เข้าถึงฟันซี่ในสุดและมุมปากได้ง่ายกว่าหัวแปรงใหญ่ โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่อ้าปากได้ไม่กว้างเท่าเดิมเพราะข้อต่อขากรรไกรตึงหรือปวดข้อ การเลือกหัวแปรงที่เล็กลงจึงช่วยลดความฝืนขณะแปรงฟันได้มาก

การแปรงฟันเป็นกิจวัตรประจำวันพื้นฐาน (ADL) ที่ต้องอาศัยการจับและควบคุมวัตถุขนาดเล็กด้วยมือ ผู้สูงอายุที่มีแรงบีบมือลดลงจากมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัย (sarcopenia) หรือมีอาการมือสั่น อาจถือแปรงด้ามเรียวบางแบบทั่วไปได้ไม่ถนัด ทำให้แปรงฟันได้ไม่ทั่วถึงหรือหลีกเลี่ยงการแปรงบางจุด

ด้ามจับที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่ขึ้น มีร่องยางกันลื่น หรือมีที่จับเสริมแบบวงแหวนรอบด้าม ช่วยให้จับได้มั่นคงขึ้นโดยไม่ต้องออกแรงบีบมาก สำหรับบางคนอาจใช้วิธีพันผ้าขนหนูหรือฟองน้ำรอบด้ามแปรงเดิมเพื่อเพิ่มขนาดจับได้เช่นกัน โดยไม่ต้องซื้อแปรงใหม่เสมอไป

แปรงสีฟันไฟฟ้าช่วยลดแรงและการเคลื่อนไหวที่ต้องทำเองในการแปรงฟัน เหมาะกับผู้สูงอายุที่แขนอ่อนแรงหรือเคลื่อนไหวข้อมือได้จำกัด เพียงแค่ประคองแปรงให้แนบฟันก็เพียงพอ อย่างไรก็ตาม ตัวแปรงและด้ามมักมีน้ำหนักและขนาดใหญ่กว่าแปรงธรรมดา บางคนอาจถือไม่ถนัดกว่าเดิม

ผู้สูงอายุที่มีภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) หรือสมองเสื่อมระยะที่เข้าใจการใช้อุปกรณ์ใหม่ได้ยาก อาจสับสนกับเสียงสั่นและปุ่มควบคุมของแปรงไฟฟ้า ในกรณีนี้แปรงธรรมดาที่คุ้นเคยอาจเหมาะกว่า การเลือกจึงควรพิจารณาความสามารถและความคุ้นเคยของแต่ละคน ไม่ใช่เลือกเพราะเทคโนโลยีใหม่กว่า

ผู้ที่ใส่ฟันปลอมบางส่วนยังต้องแปรงฟันธรรมชาติที่เหลืออยู่ตามปกติ และควรมีแปรงแยกต่างหากสำหรับทำความสะอาดฟันปลอมโดยเฉพาะ เพราะแปรงฟันปลอมมักมีขนที่แข็งกว่าเล็กน้อยเพื่อขจัดคราบบนวัสดุพลาสติกหรืออะคริลิก ซึ่งต่างจากขนแปรงที่ใช้กับเหงือกและฟันจริง

ไม่ควรใช้แปรงชนิดเดียวกันสลับระหว่างฟันธรรมชาติกับฟันปลอม เพราะขนแปรงที่แข็งเกินไปอาจทำร้ายเหงือกจริง ในขณะที่ขนแปรงที่นุ่มเกินไปอาจทำความสะอาดฟันปลอมได้ไม่ทั่วถึง