เมื่ออายุมากขึ้น เลนส์ตาจะเริ่มขุ่นลงตามธรรมชาติ ทำให้แสงที่ผ่านเข้าตาลดลงและภาพที่เห็นมีความคมชัดน้อยลง โดยเฉพาะในที่แสงน้อย การเปลี่ยนแปลงนี้เกี่ยวข้องกับสายตายาวตามวัย (presbyopia) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติของดวงตาที่พบในผู้สูงอายุแทบทุกคน จึงเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ต้องปรับสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม มากกว่าจะรอให้กลับไปเหมือนเดิม

นอกจากนี้รูม่านตายังหดตัวช้าลง ทำให้การปรับตัวจากที่มืดไปที่สว่างหรือกลับกันใช้เวลานานกว่าคนหนุ่มสาวหลายวินาที ผลที่ตามมาคือเมื่อผู้สูงอายุลุกจากเตียงในความมืดแล้วเดินผ่านทางเดินที่ไม่มีแสง ช่วงไม่กี่วินาทีแรกดวงตาจะยังมองไม่เห็นขอบเขตของพื้นหรือสิ่งกีดขวางชัดเจน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เสี่ยงต่อการสะดุดหรือเดินชนที่สุด

แสงสีเหลืองนวลหรือแสงขาวอมเหลืองให้ความรู้สึกผ่อนคลายและไม่รบกวนการหลับต่อมากเท่าแสงขาวจ้า ซึ่งเหมาะกับไฟที่ต้องเปิดตอนกลางคืน ส่วนแสงที่ใช้ในเวลากลางวันสามารถใช้แสงขาวที่สว่างกว่าได้เพื่อความคมชัดในการทำกิจวัตรประจำวัน

ควรหลีกเลี่ยงการติดไฟที่มีแสงจ้าจนเกิดแสงสะท้อนบนพื้นผิวมันวาว เพราะแสงสะท้อนจะทำให้มองขอบพื้นหรือขอบขั้นบันไดไม่ชัดเจน กลายเป็นอุปสรรคมากกว่าช่วยเหลือ และในผู้สูงอายุที่มีปัญหาการได้ยินเสื่อมตามวัยร่วมด้วย การมองเห็นเส้นทางชัดเจนยิ่งสำคัญ เพราะไม่สามารถอาศัยเสียงเตือนหรือเสียงของคนอื่นในบ้านช่วยระวังแทนสายตาได้เต็มที่

หลายบ้านมีสวิตช์ไฟทางเดินอยู่เพียงจุดเดียวที่ต้นทาง ทำให้ผู้สูงอายุต้องเดินในความมืดกลับไปปิดไฟหลังผ่านไปแล้ว หรือต้องเดินเข้าไปในความมืดก่อนจะถึงสวิตช์ปลายทาง การมีสวิตช์ทั้งสองด้านของทางเดินจึงช่วยลดช่วงเวลาที่ต้องเดินในที่มืดได้มาก