การก้มใส่รองเท้าต้องงอสะโพกและหลังส่วนล่างพร้อมกัน แล้วบิดตัวไปทางเท้าที่จะสวม คนที่ปวดหลังเรื้อรังหรือหมอนรองกระดูกเสื่อมมักปวดเพิ่มในท่านี้ ขณะที่คนที่น้ำหนักตัวมากหรือหน้าท้องใหญ่ จะเอื้อมไม่ถึงเท้าเพราะหน้าท้องขวางอยู่ ข้อสะโพกที่ตึงตามวัยก็ทำให้ยกเท้าขึ้นมาใกล้ตัวไม่ได้

WHO ระบุว่าอาการปวดหลังส่วนล่างพบได้บ่อยและส่วนใหญ่ไม่ได้มีสาเหตุร้ายแรง แต่ก็จำกัดการทำกิจวัตรประจำวันได้จริง การปรับวิธีทำกิจกรรมเช่นเลี่ยงการก้มซ้ำ ๆ จึงเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลตนเอง ร่วมกับการเคลื่อนไหวเบา ๆ ตามที่แพทย์แนะนำ

ช้อนรองเท้าด้ามยาวทำหน้าที่เสมือนมือที่ยื่นยาวขึ้น มือจับด้ามไว้ในระดับเอว แล้วส่วนปลายแบนดันส้นเท้าให้ลื่นเข้าไปในรองเท้า ผู้ใช้ไม่ต้องก้มต่ำกว่าระดับเข่า สำหรับคนที่ปวดหลังเฉพาะตอนก้ม วิธีนี้ลดภาระได้ทันทีโดยไม่ต้องเปลี่ยนนิสัยอื่น

แต่ถ้าปัญหาคือขาอ่อนแรงจนยกเท้าไม่ขึ้น มือสั่นจนจับด้ามไม่แน่น หรือเวียนศีรษะเวลายืนขาเดียว ช้อนรองเท้าไม่ได้ช่วยตรงจุด และการใช้งานขณะยืนอาจเพิ่มความเสี่ยงล้ม ควรนั่งใช้เสมอ และถ้ายังทำไม่ได้ให้ปรึกษานักกิจกรรมบำบัดเรื่องอุปกรณ์อื่น

รองเท้าที่เหมาะกับช้อนยาวควรมีส้นหลังที่แข็งพอทรงตัว ปากรองเท้ากว้าง ลิ้นรองเท้าไม่ติดแน่นกับตัวรองเท้า และพื้นกันลื่น รองเท้าแบบสวมที่มีแถบยางยืดข้างหรือรองเท้าสายตีนตุ๊กแกใส่ง่ายสำหรับคนที่ปวดหลัง เพราะไม่ต้องก้มผูกเชือก หากใช้รองเท้าผูกเชือก มีเชือกยางยืดแบบล็อกเปลี่ยนแทนเชือกเดิมได้

รองเท้าที่ส้นหลังอ่อนหรือพับได้ เช่นรองเท้าผ้านุ่มบางรุ่น ใช้ช้อนไม่ได้ดี เพราะส้นหลังพับก่อนเท้าเข้า เท้าที่บวมช่วงบ่ายก็ต้องการรองเท้าที่ปรับความกว้างได้ ไม่ควรซื้อคับตั้งแต่แรก

ความยาวที่เหมาะขึ้นกับความสูงของเก้าอี้ที่นั่งใส่และความยาวแขนของผู้ใช้ บทความเรื่องเลือกความยาวช้อน 46 61 และ 76 เซนติเมตรอธิบายไว้ละเอียดแล้ว ที่นี่ขอเสริมเพียงสองข้อ ข้อแรก ลองนั่งแล้วยื่นมือจับด้ามให้ปลายช้อนถึงพื้นหน้าส้นเท้าโดยหลังยังตรง ข้อสอง ด้ามที่ยาวเกินทำให้คุมปลายช้อนยาก ผู้ที่มือสั่นอาจต้องเลือกด้ามสั้นลงแต่มีที่จับหนา

นั่งเก้าอี้ที่มีพนักพิงและความสูงทำให้เข่างอประมาณมุมฉาก เท้าราบกับพื้น วางรองเท้าไว้หน้าเก้าอี้เยื้องไปทางเท้าที่จะสวม ยกขาข้างหนึ่งขึ้นไขว้เล็กน้อยถ้าสะโพกไม่ติด ใช้ช้อนสอดแล้วดันส้นเท้าลง ที่สำคัญคือไม่ต้องรีบ ให้หายใจปกติและหยุดถ้าปวดเพิ่ม

บางคนใช้ที่วางเท้าหรือเก้าอี้ตัวเตี้ยวางข้างเตียงเพื่อยกเท้าขึ้นใกล้ตัว แต่ต้องมั่นคงไม่ลื่นไถล และไม่ใช้ในห้องน้ำที่พื้นเปียก

มีทางเลือก ผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางหรือกล้ามเนื้อลีบ (sarcopenia) ยิ่งไม่ควรฝืนก้ม ทางเลือกคือเปลี่ยนไปใส่รองเท้าแตะแบบสวมครอบส้นเท้าที่ใส่ได้โดยไม่ต้องก้ม หรือรองเท้าที่มีที่เกี่ยวส้นด้านหลัง ใช้แม้จะไม่มีช้อน ผู้ดูแลช่วยสวมให้เป็นบางช่วงที่ปวดมาก ก็เป็นทางเลือกที่ไม่ต้องซื้ออะไร ถ้าปัญหาอยู่แค่ช่วงเช้าที่หลังฝืดค่อย ๆ เคลื่อนไหวเบา ๆ ก่อนสวมรองเท้าอาจพอแก้ได้ ควรซื้อก็ต่อเมื่อก้มใส่เองแล้วเจ็บซ้ำทุกวัน