ฉลากยาเล็ก พิมพ์บนพื้นขวดโค้ง ติดซ้อนกับสติกเกอร์ของโรงพยาบาลหรือร้านยา และมักเป็นกระดาษมันที่สะท้อนไฟ ตัวเลขจำนวนเม็ดอยู่ใกล้ชื่อยาที่ยาวและเป็นภาษาอังกฤษ ทั้งหมดนี้ยากกว่าการอ่านหนังสือพิมพ์ที่พิมพ์บนกระดาษด้านเรียบ สายตาที่ยังอ่านข่าวได้จึงอาจอ่านฉลากไม่ได้ ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ว่าสายตาแย่ลงมากเสมอไป

แผงยาฟอยล์ (blister) มีปัญหาอีกแบบ ตัวอักษรสีเงินบนพื้นเงิน ขอบกระดาษพับเก็บปิดชื่อยา และวันหมดอายุมักพิมพ์เล็กที่สุดอยู่ขอบแผง ถ้าตัดแผงเป็นเม็ด ๆ เพื่อใส่กล่อง ชื่อยาจะหายไปด้วย จึงควรเก็บยาไว้ในแผงเดิมเท่าที่ทำได้ จนกว่าจะแน่ใจว่าจัดลงกล่องแล้วจำได้ทุกตัว

ผู้ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน ซึ่งพบมากในผู้สูงอายุ (polypharmacy) ยิ่งเสี่ยงอ่านผิด เพราะยาหลายขวดหน้าตาคล้ายกัน ชื่อใกล้กัน และฉลากทุกใบมีรูปแบบเหมือนกัน ความผิดพลาดในการอ่านจึงมักเกิดขึ้นกับยาที่ใช้ทุกวันมานาน ไม่ใช่ยาตัวใหม่ที่ระวังอยู่แล้ว

สำหรับฉลากยา แว่นขยายแบบมีไฟ LED ในตัวใช้ได้ดีเพราะส่องตรงจุดที่อ่าน แต่ถ้าฉลากเป็นกระดาษมัน แสงที่ส่องตรงมาจากด้านบนจะสะท้อนเข้าตา ให้ลองเอียงขวดหรือเปลี่ยนมุมแว่น หรือใช้แสงจากโคมตั้งโต๊ะที่อยู่ด้านข้างของมือที่ถืออ่าน ส่วนแว่นขยายตั้งโต๊ะแบบมีขาเหมาะกับคนมือสั่น เพราะวางขวดไว้ใต้เลนส์แล้วเลื่อนอ่านได้ ไม่ต้องถือค้าง

กำลังขยายไม่ได้ยิ่งสูงยิ่งดี เลนส์ที่ขยายมากมีระยะโฟกัสสั้นและเห็นพื้นที่แคบ ต้องเลื่อนทีละคำจนอ่านเป็นประโยคไม่ติด ลองแล้วเลือกแบบที่อ่านข้อความหนึ่งบรรทัดได้โดยไม่ต้องเลื่อนบ่อย การขยายพอประมาณกับแสงที่ดีมักช่วยได้มากกว่า ส่วนคำแนะนำเรื่องตัวเลขกำลังขยายจริงขอให้ปรึกษานักทัศนมาตรหรือจักษุแพทย์ที่ตรวจตาให้

ท่านั่งก็มีผล นั่งที่โต๊ะ วางข้อศอกพิงโต๊ะ เก็บขวดยาไว้ในมือที่ไม่ถือแว่น ใช้ถาดรองเพื่อไม่ให้ยาหล่น ถ้ามือสั่นให้ใช้แท่นหรือกล่องที่ตั้งขวดแนบแน่น เมื่อไม่ต้องถือหลายอย่างพร้อมกัน ความผิดพลาดจากการเลื่อนบรรทัดจะลดลง

ตัวเลขที่ผู้สูงอายุอ่านสลับบ่อยคือ 1 กับ 7, 3 กับ 8, 0 กับ 6 และจุดทศนิยมที่เล็กจนหายไป การอ่านผิดหนึ่งหลักบนฉลากยาหมายถึงปริมาณหรือความถี่ที่ต่างกันมาก ถ้าไม่แน่ใจแม้ใช้แว่นขยายแล้ว อย่าตัดสินใจเอง ให้โทรหรือไปที่ร้านยาหรือห้องยาของโรงพยาบาล ซึ่งยืนยันได้จากชื่อผู้ป่วยและรายการสั่งยา

ชื่อยาที่คล้ายกันก็เป็นอีกกับดัก ยาสองตัวชื่อต่างกันแค่หนึ่งถึงสองตัวอักษร หรือยาตัวเดียวกันแต่ต่างความแรง ถ้าพบขวดที่หน้าตาใกล้เคียงกัน ให้แยกเก็บคนละที่และติดแถบสีหรือสติกเกอร์ชื่อเล่น เช่น ยาความดันตอนเช้า ในส่วนของฉลากอย่าลอกหรือเขียนทับของเดิม ให้ติดเพิ่มข้าง ๆ

วันหมดอายุ (EXP) และวันที่ผลิต (MFG) ก็ปนกันง่าย ถ้าอ่านสลับ อาจกินยาหมดอายุโดยไม่รู้ตัว ให้อ่านทั้งสองบรรทัดพร้อมกันและเอานิ้วชี้ที่ตัวอักษรกำกับ ถ้าเป็นยาน้ำหรือยาหยอดตาที่เปิดใช้แล้ว ระยะเวลาใช้หลังเปิดสั้นกว่าวันหมดอายุบนกล่อง ควรถามเภสัชกรและเขียนวันที่เปิดบนขวด

หลายครอบครัวทำตารางยาตัวใหญ่ติดตู้เย็น ซึ่งช่วยได้จริงถ้าทำถูกวิธี ให้เขียนชื่อยา ช่วงเวลา และจำนวนที่คัดจากฉลากหรือใบสั่งยาล่าสุดโดยตรง ใช้ตัวอักษรหนาสีดำบนกระดาษขาว ขนาดที่ผู้สูงอายุอ่านได้โดยไม่ต้องใช้แว่นขยาย แล้วนำไปให้เภสัชกรตรวจเทียบกับรายการยาที่จ่าย วิธีนี้ปลอดภัยกว่าให้ลูกหลานเดาจากความจำ

ข้อจำกัดคือยาเปลี่ยนบ่อย แพทย์ปรับ หยุด หรือเพิ่มยาในนัดแต่ละครั้ง ตารางที่ไม่ได้อัปเดตจะกลายเป็นข้อมูลผิดที่อ่านง่ายและดูน่าเชื่อถือ ทุกครั้งที่ได้ยาใหม่ ให้ทำตารางใหม่และทิ้งใบเก่า ผู้ดูแลที่ไม่ได้อยู่บ้านอาจถ่ายภาพฉลากไว้ในมือถือแล้วขยายภาพดู ซึ่งช่วยสำรองได้ แต่ต้องเป็นภาพที่ชัดและเป็นข้อมูลปัจจุบัน