ยาที่ตัดได้มักเป็นเม็ดเปลือยหรือเคลือบฟิล์มบาง มีร่องเส้นแบ่งชัด และเอกสารกำกับยาหรือเภสัชกรระบุว่าแบ่งได้ ส่วนยาที่ห้ามตัดหรือบด ได้แก่ยาเม็ดที่ออกฤทธิ์นาน ซึ่งมักมีตัวอักษรย่อต่อท้ายชื่อ ยาเคลือบเพื่อทนกรดในกระเพาะ ยาแคปซูล ยาเม็ดอมใต้ลิ้นและเม็ดที่ละลายในปาก

เหตุผลคือโครงสร้างเม็ดยาออกแบบให้ปล่อยตัวยาอย่างช้า ๆ หรือให้ผ่านกระเพาะก่อนละลาย เมื่อตัดแล้วตัวยาอาจออกมาในคราวเดียว ทำให้ระดับยาสูงเกินในช่วงสั้น ๆ หรือยาไม่ออกฤทธิ์ตามที่ตั้งใจ ข้อมูลเหล่านี้มาจากแนวทางการใช้ยาของหน่วยงานด้านยา และเภสัชกรเป็นผู้ที่บอกได้ชัดที่สุดสำหรับยาตัวที่คุณถืออยู่

ข้อควรระวังอีกข้อคือยาบางตัวมีช่วงปริมาณที่ปลอดภัยแคบมาก ซีกยาที่ไม่เท่ากันอาจต่างกันได้ในระดับที่มีผล ให้ถามเภสัชกรว่ายาของพ่อแม่เข้าข่ายนี้หรือไม่

ที่ตัดยามีหลายแบบ ทั้งแบบกดด้วยใบมีดที่ฝา แบบมีร่องรองรับเม็ดยา และแบบที่มีที่เก็บเศษยา ผู้สูงอายุที่ข้อนิ้วอักเสบหรือแรงมือน้อยอาจกดไม่ลง ควรเลือกแบบที่ฝากดเบา ใบมีดคม และมีด้ามจับใหญ่พอ ลองกดจริงก่อนซื้อถ้าเป็นไปได้

ร่องรองรับควรแน่นพอที่เม็ดยาไม่กลิ้ง แต่ไม่แน่นจนเอาเม็ดออกไม่ได้ สายตายาวตามวัยทำให้มองเส้นแบ่งไม่ชัด ที่ตัดยาที่มีเส้นนำสายตาบนฝาหรือแสงสว่างช่วยได้ ถ้าไม่มี ให้ตัดบนโต๊ะที่สว่างและวางกระดาษสีเข้มรอง

ใบมีดทื่อจะทำให้เม็ดยาแตกเป็นผง ซึ่งสูญเสียตัวยาและซีกไม่เท่ากัน เมื่อสังเกตว่าตัดแล้วยาแตกบ่อย ให้เปลี่ยนที่ตัดใหม่ อย่าฝืนใช้ต่อ

ถ้าเภสัชกรไม่ได้ระบุเป็นอย่างอื่น การตัดก่อนกินจะช่วยลดโอกาสที่ครึ่งเม็ดสัมผัสความชื้นและแสงนาน แต่สำหรับผู้สูงอายุที่ต้องตัดยาหลายตัวทุกวัน การตัดล่วงหน้าเป็นสัปดาห์ในครั้งเดียวทำให้ชีวิตง่ายกว่าและลดการหยิบผิด จึงต้องเลือกจุดสมดุล

วิธีกลางที่หลายบ้านใช้คือ ตัดล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์เมื่อได้รับคำยืนยันจากเภสัชกรว่ายาตัวนั้นเก็บแบบแบ่งไว้ได้ และเก็บทันทีในกล่องหรือซองที่ปิดสนิท ไม่เปิดทิ้งไว้บนโต๊ะ ครึ่งเม็ดที่เหลือควรเก็บเข้าที่เก็บเดียวกับยาเดิมพร้อมป้ายบอกวันที่ตัด