เลนส์แว่นอ่านหนังสือถูกคำนวณให้โฟกัสที่ระยะประมาณความยาวแขนหรือใกล้กว่า พอมองลงพื้นที่ไกลกว่านั้น ภาพจะพร่าและขอบขั้นบันได รอยต่อพื้น หรือสายไฟที่ตกอยู่จะไม่คมชัด นอกจากนี้ คนที่ก้มหน้ามองผ่านส่วนล่างของเลนส์ยังเห็นภาพเบี้ยวที่ขอบเลนส์ ซึ่งทำให้ประเมินระยะผิดได้

WHO ระบุว่าการหกล้มเป็นสาเหตุสำคัญของการบาดเจ็บในผู้สูงอายุ และ CDC ในโครงการ STEADI ถือว่าการตรวจสายตาและเลนส์ที่ใช้เป็นส่วนหนึ่งของการประเมินความเสี่ยงล้ม จึงไม่ควรมองการเลือกแว่นเป็นเรื่องแยกจากการป้องกันล้ม

คนที่อ่านหนังสือหรือดูมือถือแล้วลุกไปห้องน้ำ ไปครัว หรือรับสาย มักลุกทันทีด้วยความเคยชิน และการเดินระยะสั้นดูไม่เสี่ยง ปัญหาคือการล้มเกิดได้ในระยะสั้นนั้นเอง โดยเฉพาะตอนลุกจากเก้าอี้ที่เวียนศีรษะเล็กน้อย หรือเดินผ่านธรณีประตู

ผู้ดูแลมักบอกว่า ถอดแว่นสิ แต่ถ้าไม่มีที่วางถัดมือ คนก็ไม่ถอด วิธีที่ได้ผลคือทำให้การถอดง่ายกว่าการสวมต่อ

สายคล้องคอช่วยให้แว่นไม่หายและไม่ตกพื้น แต่สายที่แน่นเกินอาจรัดคอเมื่อสะดุดหรือเกี่ยวกับของ ควรเลือกสายที่มีตัวล็อกแบบแยกออกได้เมื่อถูกดึงแรง (breakaway) และยาวพอให้แว่นพักบนอกโดยไม่ห้อยต่ำจนเกี่ยวกับมือจับตู้

สายคล้องแก้ปัญหาแว่นหาย แต่ไม่แก้ปัญหาการเดินพร้อมแว่น ผู้สูงอายุที่แว่นห้อยอยู่บนอกอาจลืมไปเลยว่ามีแว่น ต้องถอดจากจมูกแล้วปล่อยให้ห้อยจริง

แว่นครึ่งตาหรือกรอบที่เลนส์อยู่เพียงครึ่งล่างของช่องมอง ทำให้คนมองอ่านผ่านเลนส์ได้ และเงยตามองไกลข้ามขอบเลนส์ได้โดยไม่ต้องถอดแว่น เหมาะกับคนที่ต้องสลับระหว่างอ่านและมองไกลบ่อย แต่ผู้สูงอายุที่ไม่ชินอาจมองผ่านเลนส์ตลอดเวลา ซึ่งยังเสี่ยงเดิม ควรลองใส่หน้าร้านและให้นักทัศนมาตรอธิบายก่อน

แว่นสองชั้นและแว่นโปรเกรสซีฟมีเลนส์มองใกล้ที่ส่วนล่าง เวลาก้มมองบันได สายตาจะผ่านส่วนช่วยอ่านโดยไม่รู้ตัวและทำให้ขั้นบันไดพร่า คำแนะนำที่พบทั่วไปคือขณะขึ้นลงบันไดให้ก้มศีรษะลงมองผ่านส่วนมองไกล หรือจับราวไว้แล้วมองขั้นก่อนก้าว ไม่ใช่ก้มตามองผ่านส่วนล่าง

ผู้ที่เพิ่งเปลี่ยนมาใช้แว่นชนิดนี้มักใช้เวลาปรับตัว ในช่วงนั้นควรขึ้นลงบันไดช้าลงและมีคนอยู่ใกล้ ๆ ถ้าเวียนศีรษะหรือภาพเบี้ยวมากหลังผ่านไปหลายวัน ให้กลับไปให้ผู้ตัดแว่นปรับ

การวางแว่นอ่านหนังสือไว้ทุกจุดที่ใช้ เช่นข้างเตียง โต๊ะกินข้าว โซฟา และโต๊ะวางโทรศัพท์ ทำให้ไม่ต้องหิ้วแว่นเดินจากห้องหนึ่งไปอีกห้อง ข้อเสียคือราคารวม และมีแว่นหลายอันอาจกำลังสายตาต่างกัน ให้ใช้กำลังเดียวกันทั้งบ้านถ้าไม่มีเหตุผลทางสายตาที่ต้องต่าง

ถ้าผู้สูงอายุสะดุดหรือเกือบล้มบ่อย ไม่ควรโทษแว่นอย่างเดียว ให้นึกถึงยาที่ทำให้ง่วงหรือความดันตก ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน ภาวะเปราะบาง กล้ามเนื้อขาลีบ สายตาที่เปลี่ยน และรองเท้า พบแพทย์เพื่อประเมินครบ อาจรวมการทดสอบ Timed Up and Go เพื่อดูความเร็วลุกเดิน