ผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบาง (frailty) สูง ผอมมาก หรือมีโรคเบาหวานร่วมด้วย ผิวหนังจะเสียหายจากแรงกดได้เร็วกว่าคนทั่วไปมาก บางครั้งแผลกดทับเริ่มก่อตัวใต้ผิวหนังก่อนที่จะเห็นรอยแดงชัดเจนบนผิว

การตรวจผิวหนังเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวัน (ADL) ที่ผู้ดูแลต้องทำแทนผู้ป่วย ไม่ใช่รอให้ผู้ป่วยบอกว่าเจ็บ เพราะผู้สูงอายุบางคนมีอาการแสดงไม่ตรงแบบ (atypical presentation) คือไม่รู้สึกเจ็บชัดเจนแม้ผิวหนังเริ่มเสียหายแล้ว

การตรวจแบบเร็วทำได้ระหว่างกิจวัตรอื่น เช่น เช็ดตัวหรือเปลี่ยนผ้าอ้อม เป็นการมองผ่านจุดเสี่ยงหลักอย่างรวดเร็วเพื่อจับความผิดปกติที่ชัดเจน เหมาะกับผู้ป่วยความเสี่ยงต่ำที่พลิกตัวเองได้บ้าง

การตรวจละเอียดใช้เวลานานกว่า ต้องสัมผัสผิวหนังทุกจุดกระดูกยื่นเพื่อรู้สึกถึงความร้อน ความแข็ง หรือรอยบุ๋มที่อาจไม่เห็นชัดด้วยตาเปล่า เหมาะกับผู้ป่วยความเสี่ยงปานกลางถึงสูงที่ต้องตรวจทุกครั้งที่พลิกตัว

ควรให้พยาบาลเยี่ยมบ้านหรือแพทย์ประเมินระดับความเสี่ยงแผลกดทับของผู้ป่วยก่อนกำหนดความถี่การตรวจ แทนการเดาเองจากลักษณะภายนอก เพราะผู้ป่วยที่ดูแข็งแรงอาจมีปัจจัยเสี่ยงแฝง เช่น เบาหวานหรือหลอดเลือดตีบ

หากผู้ป่วยเพิ่งเริ่มติดเตียงหรือเพิ่งออกจากโรงพยาบาล ควรตรวจถี่กว่าปกติในช่วง 1-2 สัปดาห์แรกจนกว่าจะแน่ใจว่าตารางพลิกตัวและการดูแลที่ใช้อยู่เพียงพอกับสภาพร่างกายจริง

การตรวจผิวหนังในที่แสงสว่างไม่พอเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่ผู้ดูแลพลาดรอยแดงระยะแรก ควรใช้ไฟฉายหรือเปิดไฟเพิ่มเติมขณะตรวจ โดยเฉพาะบริเวณหลังและก้นที่มองเห็นยากในท่านอน

ช่วงเวลาที่ตรวจได้ผลดีที่สุดมักเป็นช่วงเช็ดตัวหรือเปลี่ยนผ้าอ้อม เพราะผู้ป่วยเปิดเผยผิวหนังอยู่แล้วโดยไม่ต้องรบกวนเพิ่มเติม ควรใช้จังหวะนี้ตรวจให้ครบทุกจุดเสี่ยงในคราวเดียวแทนการตรวจแยกหลายรอบ

ในผู้ป่วยที่มีผิวคล้ำ รอยแดงระยะแรกอาจสังเกตได้ยากกว่าผิวขาว ควรอาศัยการสัมผัสความร้อนและความแข็งของผิวหนังเป็นหลักมากกว่าการดูสีเพียงอย่างเดียว และเทียบความรู้สึกกับผิวหนังบริเวณข้างเคียงที่ไม่ได้รับแรงกดเสมอ

ความชื้นสะสมจากเหงื่อหรือปัสสาวะทำให้ผิวหนังอ่อนแอลงและเสี่ยงเสียหายจากแรงกดได้เร็วขึ้น การตรวจผิวหนังในผู้ป่วยกลุ่มนี้จึงควรทำควบคู่กับการเปลี่ยนผ้าอ้อมหรือเช็ดตัวทุกครั้ง ไม่ใช่แยกเป็นกิจวัตรต่างหากที่อาจถูกลืมได้ง่าย