เตียงผู้ป่วยมีโครงสร้างและที่นอนที่ต่างจากเตียงนอนทั่วไป โดยเฉพาะที่นอนบางรุ่นที่ออกแบบมาเพื่อกระจายแรงกดป้องกันแผลกดทับ ซึ่งความรู้สึกแข็งหรือนุ่มอาจต่างจากที่นอนเดิมที่คุ้นเคยมาหลายปี ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกไม่คุ้นชินในช่วงแรก แต่ไม่ได้แปลว่าที่นอนนั้นไม่เหมาะสม

อีกสาเหตุหนึ่งคือมุมหัวเตียงหรือความสูงที่ยังไม่ได้ปรับให้ตรงกับสรีระของผู้สูงอายุแต่ละคน การปรับเตียงตามค่าเริ่มต้นจากโรงงานโดยไม่ทดสอบกับตัวจริงมักเป็นต้นเหตุของความไม่สบายที่แก้ไขได้ไม่ยาก

หลายครอบครัวเข้าใจว่าลุกนั่งลำบากเป็นเพราะเตียงไม่ดี แต่ในความเป็นจริงอาจเกิดจากมวลกล้ามเนื้อน้อยลง (sarcopenia) ตามวัยหรือจากการไม่ได้ขยับร่างกายต่อเนื่อง ร่วมกับความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ที่ทำให้หน้ามืดเวลาลุกเร็วเกินไป

การแก้ปัญหาจึงต้องมองหลายจุดพร้อมกัน ทั้งการปรับความสูงเตียง การยกหัวเตียงขึ้นก่อนลุกนั่งทีละน้อย และการพูดคุยกับแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดหากกำลังกล้ามเนื้อลดลงชัดเจนจนกระทบกิจวัตรประจำวัน

หากพบรอยแดงบริเวณก้นกบ สะโพก หรือส้นเท้าที่กดแล้วไม่จางภายใน 30 นาที นั่นคือสัญญาณเริ่มต้นของแผลกดทับ ต้องลดแรงกดจุดนั้นทันทีด้วยการปรับท่าหรือใช้หมอนรองรับ และเพิ่มความถี่ในการพลิกตัวมากกว่าตารางปกติ

อย่ารอจนรอยแดงกลายเป็นแผลเปิดก่อนจึงติดต่อสถานพยาบาล เพราะแผลกดทับที่ลุกลามแล้วรักษายากและใช้เวลานานกว่ามาก การจัดการตั้งแต่ระยะแรกจึงสำคัญกว่าการรักษาทีหลัง

บางครอบครัวพบว่าผู้สูงอายุพยายามลุกออกจากเตียงกะทันหันตอนกลางคืนโดยดูสับสน ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ซึ่งอาจเป็นภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) ที่เกิดจากหลายสาเหตุ เช่น การติดเชื้อ ผลข้างเคียงของยา หรือการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมกะทันหัน ไม่ใช่เรื่องปกติของวัยที่ปล่อยผ่านได้

หากอาการนี้เพิ่งเกิดขึ้นครั้งแรกหรือรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ควรแจ้งแพทย์เพื่อประเมินหาสาเหตุ แทนที่จะแก้ปัญหาด้วยการล็อกราวกันตกไว้ตลอดเวลาเพียงอย่างเดียว ซึ่งอาจทำให้ผู้สูงอายุพยายามปีนข้ามและอันตรายกว่าเดิม