หลักการนี้มาจากแนวคิดที่ว่าขาข้างที่แข็งแรงกว่าควรเป็นตัวออกแรงหลักเสมอ เมื่อขึ้นบันได ขาข้างที่แข็งแรงกว่าต้องออกแรงยกตัวขึ้นไปขั้นถัดไป จึงควรก้าวขาข้างนั้นขึ้นก่อน ส่วนเมื่อลงบันได ขาข้างที่แข็งแรงกว่าต้องรับน้ำหนักตัวไว้ขณะขาอ่อนแรงก้าวลงไปก่อน จึงควรให้ขาข้างที่อ่อนแรงก้าวลงก่อนเสมอ ความแตกต่างของแรงขาทั้งสองข้างมักเกี่ยวข้องกับภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยที่ทำให้ขาข้างหนึ่งอ่อนแรงกว่าอีกข้างอย่างชัดเจน

หากผู้สูงอายุอ่อนแรงทั้งสองข้างใกล้เคียงกันไม่ชัดเจน อาจไม่จำเป็นต้องยึดลำดับนี้เคร่งครัด แต่ควรให้ความสำคัญกับการใช้ราวจับและก้าวทีละขั้นให้มั่นคงแทน

ราวจับที่มีครบทั้งสองข้างช่วยให้ผู้สูงอายุพยุงตัวได้ตลอดทางโดยไม่ต้องปล่อยมือข้างใดข้างหนึ่ง ต่างจากราวจับข้างเดียวที่บังคับให้ต้องหันตัวหรือข้ามมือเมื่อถึงจุดเปลี่ยนทิศทางของบันได ซึ่งเป็นจังหวะที่เสี่ยงเสียการทรงตัว

การก้าวทีละขั้นโดยให้เท้าทั้งสองข้างมาอยู่บนขั้นเดียวกันก่อนก้าวขั้นถัดไป ปลอดภัยกว่าการก้าวสลับขาแบบคนหนุ่มสาว แม้จะใช้เวลานานกว่า แต่ลดโอกาสที่เท้าจะพลาดขั้นหรือเข่าไม่มั่นคงพอรับน้ำหนัก ผู้ดูแลไม่ควรเร่งให้ผู้สูงอายุขึ้นลงเร็วขึ้นเพื่อประหยัดเวลา

บ้านไทยจำนวนมากมีบันไดที่ชันกว่ามาตรฐานหรือขั้นบันไดสูงไม่เท่ากัน โดยเฉพาะบ้านเก่าที่ต่อเติมภายหลัง ความไม่สม่ำเสมอนี้ทำให้ผู้สูงอายุคาดคะเนความสูงของขั้นผิดพลาดได้ง่าย แม้จะคุ้นเคยกับบันไดนั้นมานานก็ตาม ควรตรวจสอบว่าขอบขั้นบันไดมีแถบกันลื่นหรือสีตัดกันชัดเจนเพื่อช่วยมองเห็นขอบขั้นหรือไม่

แสงสว่างต้องเพียงพอทั้งต้นบันไดและปลายบันได ไม่ใช่แค่กลางบันได เพราะอุบัติเหตุมักเกิดที่ขั้นแรกหรือขั้นสุดท้ายซึ่งผู้สูงอายุมักการ์ดตกเนื่องจากคิดว่าใกล้ถึงจุดหมายแล้ว การเปิดไฟให้สว่างพอทั้งสองปลายบันไดจึงสำคัญไม่แพ้ราวจับ

ความสามารถในการใช้บันไดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันเปลี่ยนแปลงได้ตามช่วงเวลา หากผู้สูงอายุเริ่มลังเลก่อนก้าวทุกขั้น ต้องหยุดพักกลางบันไดบ่อยขึ้น หรือเริ่มปวดเข่าชัดเจนตอนลงบันได นี่คือสัญญาณที่ควรพิจารณางดใช้บันไดชั่วคราวจนกว่าจะได้รับการประเมิน แทนการฝืนใช้ต่อเพราะเกรงใจหรือไม่อยากรบกวนลูกหลาน

ในบางกรณีอาจจำเป็นต้องจัดห้องนอนและห้องน้ำมาอยู่ชั้นล่างชั่วคราวระหว่างรอการฟื้นตัวหรือการประเมิน ซึ่งเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่าการฝืนขึ้นลงบันไดที่ไม่มั่นใจ