ราวจับควรมีทั้งสองข้างของบันได สูงจากขั้นบันไดประมาณ 80-90 เซนติเมตร แข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักตัวทั้งหมดได้หากผู้สูงอายุเซและต้องยึดกะทันหัน ควรทดลองโยกดูด้วยมือทั้งสองข้างว่าราวจับไม่หลวมหรือแกว่ง เพราะราวจับที่หลวมอาจอันตรายกว่าการไม่มีราวจับเลย เนื่องจากผู้ใช้จะยึดโดยเชื่อว่าแน่นหนา

ขั้นบันไดแต่ละขั้นควรมีความสูงเท่ากันตลอดทั้งช่วง เพราะขั้นที่สูงไม่เท่ากันแม้เพียงเล็กน้อยเป็นสาเหตุการสะดุดที่พบบ่อย ขอบขั้นบันไดควรมีแถบกันลื่นสีตัดกับพื้นเพื่อให้สายตาที่เริ่มมีภาวะสายตายาวตามวัยหรือ presbyopia มองเห็นขอบขั้นได้ชัดเจนขึ้น โดยเฉพาะบันไดที่ทำจากวัสดุมันวาวซึ่งลื่นง่ายเมื่อเปียกหรือมีฝุ่น

บันไดต้องมีแสงสว่างเพียงพอทั้งขาขึ้นและขาลง ควรมีสวิตช์ไฟทั้งด้านบนและด้านล่างของบันไดเพื่อไม่ต้องเดินในความมืดก่อนเปิดไฟ หลอดไฟที่ดับหรือแสงสลัวเป็นสาเหตุการหกล้มที่แก้ไขง่ายที่สุดแต่ถูกมองข้ามบ่อยที่สุด โดยเฉพาะเมื่อผู้สูงอายุมีปัญหาการมองเห็นในที่แสงน้อยร่วมด้วย

ตรวจสอบว่าไม่มีสิ่งของวางกีดขวางบนบันไดหรือบริเวณหัวบันไดและท้ายบันได เช่น ตะกร้าผ้า รองเท้า หรือสายไฟที่พาดผ่าน สิ่งเหล่านี้อาจดูไม่อันตรายในสายตาคนหนุ่มสาว แต่เป็นจุดสะดุดสำคัญสำหรับผู้ที่การทรงตัวเริ่มไม่มั่นคง

แม้บันไดจะปลอดภัยเพียงใด ร่างกายผู้สูงอายุในแต่ละวันไม่เหมือนกัน ผู้ที่เพิ่งปรับยาความดันโลหิตอาจมีภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือ orthostatic hypotension ทำให้หน้ามืดเวลาลุกขึ้นยืนหรือก้าวขึ้นบันไดขั้นแรก ผู้ที่กินยาหลายชนิดพร้อมกันหรือมีภาวะใช้ยาหลายชนิด (polypharmacy) ก็มีความเสี่ยงเวียนศีรษะจากผลข้างเคียงยาสูงขึ้นเช่นกัน

ก่อนให้ผู้สูงอายุขึ้นลงบันได ควรสังเกตว่าคืนก่อนนอนหลับเพียงพอหรือไม่ มีอาการเวียนศีรษะ อ่อนเพลีย หรือขาไม่มีแรงผิดปกติหรือไม่ ถ้ามีสัญญาณเหล่านี้ ควรให้พักหรือใช้ผู้ช่วยพยุงก่อนขึ้นบันได แทนที่จะปล่อยให้ขึ้นลงตามปกติ

รองเท้าที่ใส่ขึ้นลงบันไดควรมีพื้นกันลื่น กระชับส้นเท้า ไม่หลวมจนหลุดง่าย และไม่ใช่รองเท้าแตะที่ไม่มีสายรัดส้น เพราะรองเท้าประเภทนี้เป็นสาเหตุการหกล้มบนบันไดที่พบบ่อยมาก หากผู้สูงอายุใช้ไม้เท้าหรือวอล์กเกอร์ ควรได้รับคำแนะนำจากนักกายภาพบำบัดว่าอุปกรณ์เหล่านี้ใช้ขึ้นลงบันไดได้จริงหรือไม่ เพราะวอล์กเกอร์ส่วนใหญ่ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับบันได