การจัดท่านอนที่ดีต้องรองรับข้อต่อสำคัญให้อยู่ในแนวธรรมชาติ ไม่บิดหรือเกร็งค้าง เช่น รองใต้เข่าเล็กน้อยเพื่อลดแรงดึงที่หลังส่วนล่าง และรองใต้ข้อเท้าเพื่อป้องกันเท้าตก

ผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบาง (frailty) หรือโรคปอดเรื้อรังมักหายใจลำบากขึ้นเมื่อนอนราบ การยกหัวเตียงสูงเล็กน้อยช่วยลดอาการเหนื่อยและลดความเสี่ยงสำลักเวลาป้อนอาหารหรือน้ำได้ด้วย

การจัดท่านอนที่เหมาะสมยังเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวัน (ADL) ที่ต้องทำร่วมกับการพลิกตัวเสมอ ไม่ใช่จัดครั้งเดียวแล้วปล่อยไว้ทั้งวัน เพราะแต่ละท่าที่เปลี่ยนต้องมีการรองรับข้อต่อใหม่ทุกครั้ง

หมอนรองตัวและเบาะรองท่านอนใช้เสริมตามจุดต่าง ๆ เช่น รองหลัง รองระหว่างขา หรือรองใต้เข่า ราคาย่อมเยาและปรับเปลี่ยนตำแหน่งได้ง่าย เหมาะกับบ้านที่ยังใช้เตียงหรือฟูกแบบธรรมดา

เตียงปรับระดับไฟฟ้าปรับความสูงหัวเตียงและปลายเตียงได้โดยกดปุ่ม ช่วยลดภาระผู้ดูแลอย่างมากเมื่อต้องยกหัวเตียงบ่อย ๆ เช่น ก่อนป้อนอาหารหรือเมื่อผู้ป่วยเหนื่อยหอบ เหมาะกับผู้ป่วยที่มีโรคปอด หัวใจ หรือกรดไหลย้อนที่ต้องปรับท่าบ่อยตลอดวัน

บางบ้านเลือกเตียงปรับระดับแบบมือหมุนซึ่งราคาถูกกว่าไฟฟ้าแต่ต้องใช้แรงหมุนเอง เหมาะกับกรณีที่ไม่ต้องปรับบ่อยและอยากประหยัดงบประมาณ

ควรปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดว่าผู้ป่วยจำเป็นต้องยกหัวเตียงสูงบ่อยแค่ไหนในแต่ละวัน หากต้องปรับหลายครั้งต่อวันและผู้ดูแลมีคนเดียว เตียงปรับระดับไฟฟ้าจะคุ้มค่ากว่าการยกด้วยแรงคนทุกครั้ง

หากงบประมาณจำกัด ให้เริ่มจากหมอนรองและเบาะรองตามจุดสำคัญก่อน แล้วค่อยพิจารณาเตียงปรับระดับเมื่อสภาพร่างกายผู้ป่วยต้องการการปรับท่าที่ซับซ้อนขึ้น

ท่านอนตะแคงช่วยกระจายแรงกดออกจากก้นกบและกระดูกสันหลังส่วนล่าง เหมาะกับผู้ป่วยที่เริ่มมีรอยแดงบริเวณก้นกบจากการนอนหงายนานเกินไป แต่ต้องรองหมอนระหว่างขาและหลังให้มั่นคงเพื่อไม่ให้พลิกกลับมานอนหงายเองโดยไม่ได้ตั้งใจ

ท่านอนหงายเหมาะกับช่วงที่ต้องป้อนอาหารหรือให้ยา เพราะควบคุมทางเดินหายใจได้ง่ายกว่า แต่ต้องระวังไม่ให้นอนท่าเดียวนานเกินไปโดยไม่สลับกับท่าตะแคงตามตารางพลิกตัว

ผู้ป่วยที่มีอัมพาตครึ่งซีกจากโรคหลอดเลือดสมองต้องระวังเป็นพิเศษไม่ให้แขนหรือขาข้างที่อ่อนแรงถูกกดทับใต้ลำตัวเป็นเวลานาน ควรรองหมอนพยุงแขนข้างที่อ่อนแรงให้อยู่ในตำแหน่งที่สบายเสมอ และปรึกษานักกายภาพบำบัดเรื่องท่านอนเฉพาะที่ช่วยป้องกันข้อติดในระยะยาว