ผู้สูงอายุที่ขยับเองไม่ได้จะมีน้ำหนักกดลงที่จุดเดิมตลอดเวลา จุดที่เสี่ยงที่สุดคือบริเวณก้นกบ สะโพกด้านข้าง ส้นเท้า ข้อศอก และหลังศีรษะ สิ่งที่ช่วยได้จริงคือการเปลี่ยนท่าอย่างสม่ำเสมอและการใช้วัสดุรองเพื่อกระจายแรงกด ไม่ใช่การซื้อของชิ้นใหญ่เพียงอย่างเดียว

ของที่ควรมีตั้งแต่ต้นคือหมอนหรือวัสดุรองหลายขนาดสำหรับสอดใต้น่อง ระหว่างเข่า ใต้แขน และหนุนหลังเมื่อจัดท่าตะแคง ควรเลือกแบบที่คงรูปพอจะรับน้ำหนักได้ ไม่ยุบจนแบนในไม่กี่นาที และถอดปลอกซักได้ เพราะของกลุ่มนี้เปื้อนบ่อยกว่าที่คิด

อุปกรณ์ที่ช่วยผู้ดูแลมากคือผ้ารองพลิกตัวที่ยาวพอรองจากไหล่ถึงสะโพก เพราะการดึงผ้าช่วยเลื่อนตัวลดการยกและลดการเสียดสีผิว การลากตัวผู้สูงอายุกับผ้าปูโดยตรงทำให้ผิวถลอกและเพิ่มความเสี่ยงแผลกดทับ ส่วนเตียงปรับระดับและที่นอนลดแรงกดเป็นของที่ควรพิจารณาเมื่อรู้แล้วว่าท่านต้องอยู่บนเตียงเป็นหลักและผู้ดูแลต้องทำงานนี้ทุกวัน

การเช็ดตัวบนเตียงเป็นงานที่ทำทุกวันและเป็นจังหวะที่ผู้ดูแลได้เห็นผิวของท่านทั้งตัว จึงควรจัดของให้หยิบได้ครบในรอบเดียว การต้องลุกไปหยิบของกลางคันทำให้ต้องทิ้งผู้สูงอายุไว้ในท่าตะแคงนานเกินจำเป็น

ชุดพื้นฐานคือกะละมังหรือภาชนะใส่น้ำ ผ้าเช็ดตัวหลายผืนเพื่อแยกส่วนบนกับส่วนล่าง ผ้ารองกันเปียกสำหรับวางใต้ตัว ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดที่อ่อนโยนต่อผิวบางของผู้สูงอายุ และครีมบำรุงผิวที่ไม่มีน้ำหอมแรง ผิวของผู้สูงอายุบางและแห้งกว่าวัยอื่น การขัดถูแรงหรือใช้น้ำร้อนจัดทำให้ผิวแตกและติดเชื้อง่ายขึ้น

อีกอย่างที่มือใหม่มักลืมคือของสำหรับดูแลช่องปาก ทั้งแปรงขนนุ่มและอุปกรณ์เช็ดทำความสะอาดในปากสำหรับคนที่บ้วนน้ำเองไม่ได้ ช่องปากที่สกปรกเพิ่มความเสี่ยงการติดเชื้อในปอดเมื่อมีการสำลักน้ำลาย ซึ่งเป็นปัญหาที่พบบ่อยในผู้ที่นอนติดเตียง

การเลือกของกลุ่มนี้ควรเริ่มจากคำถามว่าท่านรู้ตัวและบอกได้ไหมว่าปวด ขยับสะโพกได้เองแค่ไหน มีคนช่วยกี่คนในแต่ละรอบ และผิวบริเวณนั้นมีปัญหาอยู่แล้วหรือไม่ คำตอบต่างกันนำไปสู่ของคนละแบบ ตั้งแต่การใช้อุปกรณ์รองรับเฉพาะเวลาเข้าห้องน้ำ ไปจนถึงการใช้ผ้าอ้อมตลอดวัน

หลักสำคัญคือความพอดีมาก่อนความหนา ของที่ใหญ่เกินไปทำให้รั่วซึมที่ขาหนีบ ของที่รัดเกินไปทิ้งรอยกดที่ผิวและทำให้อับชื้น สิ่งที่ควรดูคือรอบเอวและรอบขาที่พอดี ความสามารถในการระบายอากาศ และความง่ายในการเปลี่ยนในท่านอน ควรซื้อจำนวนน้อยก่อนเพื่อทดลองว่าเหมาะกับสรีระและผิวของท่านจริงหรือไม่

ของประกอบที่ช่วยลดงานคือผ้ารองซับที่ปูทับที่นอน ถุงมือ ถุงสำหรับทิ้งของเสีย และผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดผิวที่ใช้ได้บ่อยโดยไม่ทำให้ผิวแห้ง ส่วนอุปกรณ์ขับถ่ายข้างเตียงจะมีประโยชน์มากสำหรับผู้ที่ยังพอลุกนั่งได้บ้าง เพราะช่วยรักษาความสามารถที่เหลืออยู่ไม่ให้หายไปเร็วเกินไป

ท่าทางสำคัญกว่าอุปกรณ์เสมอ ควรยกหัวเตียงหรือใช้หมอนหนุนให้ลำตัวสูงขึ้นก่อนเริ่มให้อาหาร ให้คำเล็ก ๆ ไม่เร่ง และรอสักพักหลังมื้ออาหารก่อนให้นอนราบ หากท่านไอ เสียงเปลี่ยนเป็นครืดคราดหลังกลืน หรือสำลักซ้ำ ๆ ให้หยุดและปรึกษาทีมสุขภาพก่อนปรับวิธีเอง

ของที่ช่วยได้จริงคือภาชนะและช้อนที่เหมาะกับปริมาณคำเล็ก แก้วที่จับถนัดสำหรับคนที่ยังถือเองได้ ผ้ากันเปื้อนที่ซักง่าย และอุปกรณ์จัดยารายวันที่ช่วยไม่ให้ลืมหรือให้ซ้ำ โดยเฉพาะเมื่อมีผู้ดูแลหลายคนผลัดกันและท่านใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน

การดื่มน้ำเป็นเรื่องที่มักถูกมองข้าม ผู้สูงอายุรู้สึกกระหายน้ำน้อยลงตามวัย และผู้ที่กลืนลำบากมักได้รับน้ำไม่พอ ควรมีจุดวางน้ำที่เอื้อมถึงหากท่านยังดื่มเองได้ และจดปริมาณคร่าว ๆ ในแต่ละวันไว้คุยกับทีมสุขภาพ หากท่านมีโรคหัวใจหรือโรคไตที่ต้องจำกัดน้ำ ให้ยึดปริมาณที่แพทย์กำหนดเป็นหลัก

ผู้ที่นอนติดเตียงมักไม่แสดงอาการป่วยแบบที่คุ้นเคย การติดเชื้ออาจมาในรูปของความสับสนเฉียบพลัน ซึมลง ไม่ยอมกิน หรือหายใจเร็วขึ้น มากกว่าการมีไข้สูงชัดเจน ผู้ดูแลที่เห็นท่านทุกวันจึงเป็นคนที่จับความเปลี่ยนแปลงได้เร็วที่สุด ถ้ามีจุดจดที่ใช้ร่วมกัน

สิ่งที่ควรจดไม่ต้องละเอียดมาก แค่กินได้เท่าไร ดื่มน้ำประมาณไหน ปัสสาวะอุจจาระเป็นอย่างไร พลิกตัวรอบไหนแล้ว ผิวจุดไหนเริ่มแดงและแดงนานแค่ไหน และให้ยาอะไรไปแล้ว เมื่อมีผู้ดูแลหลายคน จุดจดจุดเดียวช่วยลดการให้ยาซ้ำและทำให้เห็นแนวโน้มที่ค่อย ๆ เปลี่ยน

สุดท้ายคือของที่ช่วยผู้ดูแลเอง เพราะงานนี้ทำคนเดียวได้ไม่นาน ควรจัดความสูงของเตียงให้ไม่ต้องก้มทำงานนาน มีเก้าอี้นั่งข้างเตียง วางของที่ใช้บ่อยไว้ในระยะเอื้อม และตกลงเวรกันให้ชัดว่าใครดูช่วงไหน อาการปวดหลังของผู้ดูแลคือสาเหตุที่ทำให้การดูแลที่บ้านล้มกลางคันบ่อยที่สุด