พฤติกรรมกินดื่มเป็นปัจจัยแรกที่ควรตรวจสอบเพราะแก้ไขได้เองที่บ้านโดยไม่ต้องรอแพทย์ ผู้สูงอายุจำนวนมากดื่มน้ำน้อยลงเพราะกลัวต้องลุกเข้าห้องน้ำบ่อยตอนกลางคืน หรือกินอาหารอ่อนที่มีใยอาหารน้อยลงเพราะเคี้ยวลำบาก การเช็กจุดนี้ก่อนช่วยตัดปัจจัยที่แก้ไขง่ายออกไปก่อน

การเช็กควรถามให้ละเอียดถึงระดับมื้ออาหาร ไม่ใช่ถามกว้าง ๆ ว่ากินได้ปกติหรือไม่ เช่น ถามว่ามื้อไหนที่กินผักน้อยลง ดื่มน้ำกี่แก้วต่อวันโดยประมาณ และมีการงดอาหารบางประเภทเพราะกลัวอาการอื่นหรือไม่

การเคลื่อนไหวร่างกายที่ลดลงมีผลโดยตรงต่อการทำงานของลำไส้ ควรเช็กว่าผู้สูงอายุเดินหรือขยับตัวน้อยลงกว่าเดิมหรือไม่ และถ้าน้อยลง เกิดจากสาเหตุใด เช่น ข้อเข่าเสื่อม กลัวหกล้ม หรือเพิ่งพักฟื้นจากการเจ็บป่วย การเช็กจุดนี้ยังช่วยประเมินผลกระทบต่อกิจวัตรประจำวันหรือ ADL โดยรวมด้วย ไม่ใช่แค่เรื่องขับถ่ายอย่างเดียว

ควรเช็กด้วยว่าการเข้าถึงห้องน้ำสะดวกเพียงพอหรือไม่ เช่น ระยะทางไกลเกินไป มีสิ่งกีดขวาง หรือแสงสว่างไม่พอตอนกลางคืน เพราะความไม่สะดวกเหล่านี้อาจทำให้ผู้สูงอายุอั้นอุจจาระโดยไม่รู้ตัว

ยาหลายชนิดมีผลข้างเคียงทำให้ท้องผูก โดยเฉพาะในผู้ที่มีภาวะการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือ polypharmacy การเช็กจุดนี้ควรรวบรวมยาทุกตัวที่กินอยู่ ไม่ว่าจะเป็นยาที่แพทย์สั่ง ยาซื้อเอง หรืออาหารเสริมและวิตามิน เพราะบางครั้งอาหารเสริมธาตุเหล็กก็เป็นสาเหตุที่ถูกมองข้ามบ่อยที่สุด

ควรเช็กด้วยว่ามีการเปลี่ยนยาตัวใดในช่วงเวลาใกล้เคียงกับที่เริ่มมีอาการท้องผูกหรือไม่ เพราะข้อมูลช่วงเวลาที่สอดคล้องกันแบบนี้ช่วยให้แพทย์เชื่อมโยงสาเหตุได้เร็วขึ้นมาก

เช็กลิสต์ที่ดีต้องแยกให้ชัดว่าอาการใดเป็นเพียงท้องผูกทั่วไป และอาการใดที่บ่งบอกว่าอาจมีปัญหารุนแรงกว่านั้น เช่น ปวดท้องรุนแรง ท้องแข็งตึง อาเจียน น้ำหนักลดลงโดยไม่ทราบสาเหตุ หรือถ่ายเป็นเลือด สัญญาณเหล่านี้ต้องแยกออกมาเป็นรายการเฉพาะที่เห็นได้ชัดเจน ไม่ปะปนกับรายการทั่วไป

การจัดลำดับความเร่งด่วนแบบนี้ช่วยให้ครอบครัวตัดสินใจได้เร็วขึ้นในสถานการณ์จริง แทนที่จะต้องมานั่งคิดทบทวนทั้งหมดในเวลาที่กำลังเครียดหรือกังวล