กลุ่มนี้เป็นหัวใจของการเตรียมตัว เพราะข้อมูลอาการที่เป็นรูปธรรมช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินได้ตรงจุด ควรจดว่ากินอาหารอะไรได้บ้างในแต่ละมื้อ ปริมาณเท่าไร มีอาการไอ สำลัก หรือรู้สึกติดคอกับอาหารชนิดใด และอาการเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหนในแต่ละวัน

ควรจดน้ำหนักตัวล่าสุดเทียบกับ 3-6 เดือนก่อนด้วย เพราะน้ำหนักที่ลดลงต่อเนื่องเป็นตัวเลขที่นักกำหนดอาหารใช้ประเมินความรุนแรงของภาวะทุพโภชนาการ ไม่ใช่ดูจากรูปร่างภายนอกเพียงอย่างเดียว หากมีเครื่องชั่งที่บ้านควรชั่งในเวลาเดียวกันของแต่ละวันเพื่อให้ตัวเลขเทียบกันได้แม่นยำ

รวบรวมรายการยาทั้งหมดที่กินอยู่ปัจจุบัน รวมทั้งยาสมุนไพรและอาหารเสริม เพราะยาบางชนิดมีผลข้างเคียงทำให้ปากแห้งหรือกล้ามเนื้อคอหอยอ่อนแรงโดยที่ครอบครัวไม่ทันสังเกต โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่มีภาวะใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน ยิ่งมีความเสี่ยงที่ผลข้างเคียงจากยาหลายตัวจะซ้อนทับกันจนกระทบการกินและการกลืนโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นความเชื่อมโยง การเตรียมรายการยาที่ชัดเจนช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญตัดปัจจัยนี้ออกหรือนำมาพิจารณาได้เร็วขึ้น

จดประวัติโรคที่อาจเกี่ยวข้องกับการกลืน เช่น โรคหลอดเลือดสมอง พาร์กินสัน หรือภาวะสมองเสื่อม รวมถึงประวัติการผ่าตัดบริเวณคอหรือหลอดอาหารหากมี ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญตั้งสมมติฐานสาเหตุได้ตรงกลุ่มโรคตั้งแต่ครั้งแรก และควรจดวันที่เริ่มมีอาการหรือวันที่สังเกตว่าน้ำหนักเริ่มลดไว้คร่าว ๆ ด้วย เพราะช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินได้ว่าอาการดำเนินมานานเท่าไรและอัตราการเปลี่ยนแปลงเร็วหรือช้าเพียงใด

ถ่ายวิดีโอสั้น ๆ ขณะกินอาหารจริงที่บ้านหากทำได้ เพราะเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มากแต่ครอบครัวมักไม่นึกถึง ผู้เชี่ยวชาญสามารถสังเกตจังหวะการเคี้ยว การกลืน และปฏิกิริยาหลังกลืนได้ตรงกว่าคำบรรยายเพียงอย่างเดียว ควรถ่ายในสภาพแวดล้อมและอาหารแบบที่กินจริงในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่จัดฉากพิเศษเฉพาะวันถ่าย

เตรียมคำถามที่อยากรู้ล่วงหน้าเป็นลายลักษณ์อักษร เช่น ควรปรับเนื้อสัมผัสอาหารอย่างไร ต้องกลับมาตรวจซ้ำเมื่อไร และมีสัญญาณอะไรที่ต้องรีบพากลับมาพบก่อนนัด การเขียนคำถามไว้ล่วงหน้าช่วยไม่ให้ลืมถามเมื่อถึงเวลาจริงซึ่งมักมีเวลาจำกัด

ไม่ใช่ทุกบ้านจะมีเวลาหรือความสามารถทำครบทุกข้อในเช็กลิสต์นี้ หากมีผู้ดูแลเพียงคนเดียวและภาระงานมาก ควรเลือกทำข้อที่สำคัญที่สุดก่อน คือบันทึกอาหารและอาการอย่างน้อยสามวัน และรวบรวมรายการยา ส่วนวิดีโอและคำถามที่เขียนไว้ล่วงหน้าเป็นส่วนเสริมที่ทำเพิ่มได้หากมีเวลา

หากผู้สูงอายุมีภาวะสับสนเฉียบพลันหรือความจำถดถอยจนเล่าอาการเองไม่ได้ ผู้ดูแลควรเป็นผู้บันทึกและให้ข้อมูลแทนทั้งหมด แต่ยังควรพาผู้สูงอายุไปด้วยเสมอเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินร่างกายและการกลืนได้โดยตรง หากบ้านมีผู้ดูแลผลัดเปลี่ยนกันหลายกะ ควรมีสมุดบันทึกกลางที่ทุกคนเขียนต่อกันได้ แทนที่จะให้แต่ละคนจำและเล่าด้วยปากเปล่าในวันนัด เพราะรายละเอียดมักตกหล่นเมื่อต้องเล่าย้อนหลังจากความจำ