นักแก้ไขการพูดและนักกำหนดอาหารประเมินภาวะกลืนลำบากจากรายละเอียดเชิงลักษณะและความถี่เป็นหลัก คำว่า 'กลืนลำบาก' เพียงคำเดียวบอกข้อมูลได้น้อยมากเมื่อเทียบกับการบอกว่า 'ไอทุกครั้งที่ดื่มน้ำใส แต่กินโจ๊กได้ปกติ' หรือ 'รู้สึกเหมือนอาหารติดคอหลังกลืนข้าวสวย' รายละเอียดแบบหลังช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญตั้งสมมติฐานเบื้องต้นได้เร็วกว่ามาก และอาจเลือกวิธีตรวจประเมินที่ตรงจุดตั้งแต่ครั้งแรก

การจดบันทึกอาการยังช่วยแยกระหว่างปัญหาที่ค่อยเป็นค่อยไปกับที่เกิดขึ้นเฉียบพลัน ซึ่งมีความหมายต่างกันมากในทางการแพทย์ กลืนลำบากที่ค่อยเป็นค่อยไปเป็นเดือนมักสัมพันธ์กับความเสื่อมตามวัยของกล้ามเนื้อคอหอย ขณะที่กลืนลำบากที่เกิดขึ้นเร็วภายในไม่กี่วันอาจสัมพันธ์กับภาวะเฉียบพลันที่ต้องรีบประเมิน เช่น โรคหลอดเลือดสมอง

นักกำหนดอาหารมักต้องการทราบว่าปกติกินอะไรในแต่ละวัน ปริมาณเท่าไร และกินได้ครบสามมื้อหรือไม่ การจดบันทึกอาหารที่กินจริงในช่วงสามถึงเจ็ดวันก่อนนัด รวมทั้งอาหารที่ปฏิเสธหรือกินได้น้อยผิดปกติ ช่วยให้ประเมินภาวะโภชนาการได้แม่นยำกว่าการถามแบบทั่วไปในวันนัด ซึ่งผู้สูงอายุหรือผู้ดูแลอาจจำรายละเอียดได้ไม่ครบ

ควรเตรียมข้อมูลน้ำหนักตัวล่าสุดเทียบกับ 3-6 เดือนก่อนด้วย เพราะเป็นตัวเลขที่นักกำหนดอาหารใช้ประเมินความรุนแรงของภาวะทุพโภชนาการร่วมกับข้อมูลอื่น ไม่ใช่ดูจากรูปร่างภายนอกเพียงอย่างเดียว

นักแก้ไขการพูดที่เชี่ยวชาญด้านการกลืนมักถามถึงลักษณะเสียงพูดหลังกลืน เช่น เสียงแหบหรือมีเสียงคล้ายน้ำคลออยู่ในคอ ซึ่งอาจบ่งชี้ว่ามีเศษอาหารหรือน้ำตกค้างในกล่องเสียง รวมถึงถามว่ามีอาการไอหลังกลืนทันทีหรือไอล่าช้าหลังกลืนไปแล้วหลายนาที เพราะจังหวะเวลาของอาการไอบอกกลไกที่ผิดปกติต่างกัน

ข้อมูลเรื่องท่าทางขณะกินก็สำคัญ เช่น กินขณะนั่งตัวตรงหรือกินขณะนอนเอนครึ่งตัว เพราะท่าทางมีผลโดยตรงต่อความเสี่ยงสำลัก การถ่ายวิดีโอสั้น ๆ ขณะกินอาหารจริงจึงเป็นข้อมูลที่มีค่ามาก เนื่องจากนักแก้ไขการพูดสามารถสังเกตจังหวะการเคี้ยว การกลืน และปฏิกิริยาหลังกลืนได้ตรงกว่าคำบรรยาย

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือมีภาวะใช้ยาหลายชนิดร่วมกันในปริมาณมาก อาจมีผลข้างเคียงทำให้ปากแห้งหรือกล้ามเนื้อคอหอยอ่อนแรงโดยที่ครอบครัวไม่ทันสังเกตว่าเกี่ยวข้องกับการกลืน จึงควรแจ้งรายการยาทั้งหมดให้ผู้เชี่ยวชาญทราบตรง ๆ แทนที่จะคิดว่าไม่เกี่ยวข้องกัน

หากผู้สูงอายุมีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยร่วมด้วย กล้ามเนื้อที่ใช้ในการกลืนก็อาจอ่อนแรงไปพร้อมกับกล้ามเนื้อส่วนอื่นของร่างกาย และหากมีภาวะสับสนเฉียบพลันเกิดขึ้นระหว่างกินอาหาร เช่น ทานอาหารช้าลงผิดปกติจนดูเหมือนไม่รู้ตัวว่ากำลังกิน ควรแจ้งผู้เชี่ยวชาญทันทีเพราะอาจเป็นสัญญาณของภาวะทางการแพทย์ที่ต้องประเมินร่วมด้วย ไม่ใช่ปัญหาการกลืนอย่างเดียว