หลายบ้านเริ่มดูแลผู้สูงอายุแบบค่อยเป็นค่อยไปโดยไม่เคยตกลงกันชัดเจนว่าใครรับผิดชอบมื้อไหน เมื่อสมาชิกในบ้านต่างคนต่างมีภาระ มื้ออาหารจึงกลายเป็นเรื่องที่รอให้ใครสักคนลุกขึ้นมาทำ ความไม่ชัดเจนนี้สะสมจนกลายเป็นความเครียดของทั้งบ้าน ไม่ใช่เพราะขาดความรัก แต่เพราะขาดระบบตั้งแต่ต้น

ปัญหานี้ยิ่งชัดขึ้นเมื่อผู้สูงอายุเองยังพยายามช่วยเหลือตัวเองในกิจวัตรประจำวันบางส่วน แต่ทำ IADL อย่างการทำอาหารเองไม่ไหวแล้ว ทำให้ครอบครัวมองไม่เห็นว่าต้องเข้าไปช่วยเมื่อไหร่ จนบางครั้งปล่อยให้ผู้สูงอายุพยายามทำเองจนเกิดอุบัติเหตุในครัว

ในหลายบ้าน ปัญหานี้ซ้ำเติมด้วยความรู้สึกไม่สบายใจที่จะพูดตรงๆ ว่าใครควรทำอะไร เพราะกลัวกระทบความรู้สึกของผู้สูงอายุที่ยังอยากรู้สึกว่าตนเองมีบทบาทในบ้าน การหลีกเลี่ยงบทสนทนานี้ไปเรื่อยๆ ยิ่งทำให้ระบบอาหารในบ้านไม่มีความชัดเจนต่อเนื่องเป็นเดือน

ภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือ sarcopenia ที่เกิดขึ้นตามวัยไม่ได้จำกัดอยู่แค่แขนขา แต่ส่งผลถึงกล้ามเนื้อลำคอที่ใช้เคี้ยวและกลืนด้วย การเปลี่ยนแปลงนี้มักเกิดแบบค่อยเป็นค่อยไปจนสมาชิกในบ้านที่เจอกันทุกวันไม่ทันสังเกต กว่าจะรู้ตัวก็เมื่อเกิดการสำลักครั้งใหญ่แล้ว

อีกปัจจัยคือความรู้สึกกระหายน้ำที่ลดลงตามวัย ทำให้ผู้สูงอายุดื่มน้ำน้อยกว่าที่ร่างกายต้องการโดยไม่รู้ตัว ส่งผลให้น้ำลายน้อยลง กลืนอาหารแห้งได้ยากขึ้น และยิ่งเพิ่มความเสี่ยงสำลักในระยะยาว

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือภาวะ polypharmacy มักมียาที่ต้องกินสัมพันธ์กับมื้ออาหารในเวลาต่างกัน หากบ้านไหนจัดมื้ออาหารไม่ตรงเวลาสม่ำเสมอ ตารางยาก็จะเลื่อนตามไปด้วยโดยไม่มีใครทันสังเกต และอาจกระทบระดับยาในเลือดหรือเพิ่มผลข้างเคียง

ในผู้สูงอายุที่มีเบาหวาน การกินไม่ตรงเวลากับยาลดน้ำตาลอาจทำให้เกิดน้ำตาลในเลือดต่ำเฉียบพลัน ซึ่งมักแสดงออกเป็นอาการแสดงไม่ตรงแบบ เช่น สับสนหรือซึมกะทันหัน คล้ายภาวะสับสนเฉียบพลันจากสาเหตุอื่น ทำให้ครอบครัวเข้าใจผิดและเสียเวลาหาสาเหตุที่แท้จริง

หลายบ้านให้ผู้สูงอายุกินอาหารบนเตียงหรือโซฟาในท่ากึ่งเอนกึ่งนั่งเพื่อความสะดวก โดยไม่รู้ว่าท่านี้เพิ่มความเสี่ยงสำลักอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อรีบให้นอนราบทันทีหลังกินเสร็จเพื่อประหยัดเวลา ปัญหานี้แก้ได้ง่ายกว่าสาเหตุอื่นแต่มักถูกมองข้ามเพราะดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กน้อย

แสงสว่างและเสียงรบกวนรอบตัวก็มีผลไม่น้อย เพราะสายตายาวตามวัยหรือ presbyopia ทำให้มองเห็นชิ้นอาหารและก้างปลาเล็กๆ ยากขึ้น หากกินอาหารในที่แสงไม่พอหรือมีเสียงทีวีดังจนเสียสมาธิ ผู้สูงอายุอาจเผลอกลืนเร็วเกินจังหวะที่ปลอดภัยโดยไม่รู้ตัว