การเปรียบเทียบน้ำหนักที่แม่นยำต้องควบคุมเงื่อนไขให้เหมือนกันทุกครั้ง ทั้งเวลาชั่ง เครื่องชั่ง และเสื้อผ้าที่สวมใส่ เพราะความแตกต่างเพียงเล็กน้อยในเงื่อนไขเหล่านี้อาจทำให้ตัวเลขคลาดเคลื่อนหลายขีดโดยไม่เกี่ยวกับน้ำหนักตัวจริง ครอบครัวควรมีบันทึกตัวเลขย้อนหลังอย่างน้อย 2-3 ครั้งก่อนสรุปว่าน้ำหนักลดจริง

สำหรับผู้ที่ทรงตัวบนตาชั่งเองไม่ได้ ควรมีแผนสำรอง เช่น การอุ้มชั่งรวมแล้วหักลบ หรือสอบถามคลินิกใกล้บ้านว่ามีอุปกรณ์ชั่งเฉพาะสำหรับผู้ที่เคลื่อนไหวลำบากหรือไม่ ไม่ควรปล่อยผ่านเพียงเพราะชั่งเองไม่ได้

ควรตรวจด้วยว่าจุดวางตาชั่งปลอดภัยหรือไม่ พื้นเรียบไม่ลื่น มีราวจับหรือผนังให้พยุงตัวขณะขึ้นลง เพราะผู้สูงอายุที่มีความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าอาจหน้ามืดขณะลุกขึ้นจากตาชั่งได้ หากจุดวางตาชั่งอยู่ในมุมแคบหรือไม่มีอะไรให้จับ ควรย้ายไปวางในตำแหน่งที่ปลอดภัยกว่าก่อนเริ่มใช้งานประจำ

น้ำหนักลดไม่ค่อยเกิดจากสาเหตุเดียวโดด ๆ การสังเกตอาการร่วมช่วยให้เห็นทิศทางของปัญหาได้ชัดขึ้น เช่น ไอหรือสำลักขณะกินชี้ไปทางปัญหาการกลืน ปวดฟันหรือแผลในปากชี้ไปทางปัญหาช่องปาก อารมณ์เศร้าหรือเบื่อหน่ายชี้ไปทางสุขภาพใจ และท้องเสียเรื้อรังชี้ไปทางปัญหาการดูดซึมสารอาหาร

การจดอาการร่วมเหล่านี้อย่างเป็นระบบ แทนที่จะจำแบบคร่าว ๆ ช่วยให้แพทย์แยกสาเหตุได้เร็วขึ้นมาก และลดโอกาสที่จะต้องตรวจซ้ำหลายครั้งเพราะข้อมูลไม่ครบตั้งแต่แรก ควรจดวันที่เริ่มสังเกตเห็นอาการร่วมแต่ละอย่างไว้ด้วย เพราะลำดับก่อนหลังของอาการก็เป็นเบาะแสสำคัญ เช่น หากปวดฟันเกิดก่อนแล้วน้ำหนักค่อยลดตามมา ย่อมชี้ไปทางปัญหาช่องปากมากกว่าสาเหตุอื่น

บางครั้งน้ำหนักลดไม่ได้มาจากร่างกายโดยตรง แต่มาจากสภาพแวดล้อมรอบตัว เช่น อยู่คนเดียวบ่อยจนไม่มีแรงจูงใจทำอาหาร มีปัญหาการเดินทางไปซื้อของสด หรือลืมกินเพราะความจำถดถอย ครอบครัวควรตรวจว่าผู้สูงอายุยังทำกิจวัตรที่ซับซ้อนอย่างการซื้อของและเตรียมอาหารเองได้อยู่หรือไม่ หรือที่เรียกว่า IADL เพราะการสูญเสียความสามารถระดับนี้มักเป็นสัญญาณเตือนก่อนน้ำหนักจะลดชัดเจน

อีกจุดที่ควรตรวจคือใครเป็นคนจัดหาและปรุงอาหารในแต่ละวัน หากผู้สูงอายุอยู่คนเดียวช่วงกลางวันขณะที่ลูกหลานออกไปทำงาน ควรตรวจว่ามื้อกลางวันที่เตรียมไว้ล่วงหน้าถูกกินจริงหรือถูกทิ้งไว้ทั้งกล่อง เพราะบางครั้งอาหารถูกจัดไว้ให้แล้วแต่ผู้สูงอายุไม่ได้กินเพราะลืม เบื่อ หรือเปิดกล่องเองไม่สะดวก ซึ่งเป็นคนละปัญหากับการไม่มีอาหารให้กินเลย

ควรตรวจภาชนะและอุปกรณ์ที่ใช้กินด้วยว่ายังเหมาะกับความสามารถปัจจุบัน เช่น ช้อนส้อมด้ามใหญ่จับถนัดสำหรับผู้ที่มือสั่นหรือกำแรงไม่พอ จานกันลื่นสำหรับผู้ที่มือไม่มั่นคง เพราะบางครั้งปัญหาไม่ได้อยู่ที่ไม่อยากกิน แต่อยู่ที่กินเองลำบากจนท้อและกินได้น้อยลงโดยไม่มีใครสังเกตเห็น