หลายครอบครัวปล่อยให้การแบ่งหน้าที่เกิดขึ้นเองตามสถานการณ์ วิธีแก้คือจัดประชุมครอบครัวอย่างเป็นทางการเพื่อพูดคุยและตกลงกันก่อนที่ปัญหาจะเกิดขึ้นจริง

การประชุมควรมีบันทึกสั้น ๆ หลังจบทุกครั้ง เพื่อให้มีหลักฐานอ้างอิงว่าตกลงอะไรกันไว้ ลดโอกาสที่จะมีคนจำรายละเอียดผิดหรือปฏิเสธว่าไม่เคยตกลงเช่นนั้น

การที่คนหนึ่งอยู่ใกล้บ้านผู้สูงอายุไม่ได้แปลว่าเขาควรรับผิดชอบทุกอย่าง วิธีแก้คือแบ่งภาระด้านอื่นให้คนที่อยู่ไกลรับผิดชอบแทน เช่น การเงินหรือการประสานงาน

เมื่อไม่มีใครรับผิดชอบเรื่องยาอย่างชัดเจน ความเสี่ยงลืมยาหรือกินซ้ำจะเพิ่มขึ้นมาก วิธีแก้คือมอบหมายผู้รับผิดชอบหลักหนึ่งคนพร้อมมีผู้สำรอง

การเงินที่ไม่มีผู้รับผิดชอบชัดเจนอาจนำไปสู่ความสับสนหรือความไม่ไว้ใจกันในครอบครัว วิธีแก้คือกำหนดผู้รับผิดชอบและระบบบันทึกค่าใช้จ่ายที่โปร่งใส

ควรสรุปยอดค่าใช้จ่ายให้สมาชิกทุกคนรับทราบเป็นระยะ เช่น ทุกเดือน แทนการปล่อยให้ผ่านไปเงียบ ๆ เพราะความไม่โปร่งใสด้านการเงินมักเป็นชนวนความขัดแย้งที่ลุกลามไปถึงเรื่องอื่นในครอบครัวได้ง่าย และควรเก็บใบเสร็จหรือหลักฐานการใช้จ่ายไว้เป็นระบบ เผื่อมีข้อสงสัยภายหลังว่าเงินถูกใช้ไปกับส่วนใดบ้าง

เมื่อความสามารถ ADL ของผู้สูงอายุลดลง ปริมาณงานที่ต้องทำก็เพิ่มขึ้น วิธีแก้คือนัดทบทวนข้อตกลงทันทีที่มีการเปลี่ยนแปลงสำคัญ

การปล่อยให้ผู้ดูแลหลักแบกภาระต่อเนื่องโดยไม่มีการช่วยแบ่งเบาอาจนำไปสู่ภาวะเหนื่อยล้าสะสม วิธีแก้คือหมั่นถามความรู้สึกและจัดสรรเวลาพักให้ผู้ดูแลหลักอย่างสม่ำเสมอ

สัญญาณเหนื่อยล้าสะสมที่ควรสังเกต ได้แก่ นอนไม่หลับ หงุดหงิดง่ายกว่าปกติ หรือเริ่มรู้สึกไม่อยากดูแลต่อ ซึ่งเป็นสัญญาณที่ควรพูดคุยและปรับภาระก่อนที่จะกระทบทั้งสุขภาพผู้ดูแลและคุณภาพการดูแลผู้สูงอายุ

การตัดสินใจแบ่งหน้าที่โดยไม่ถามความเห็นผู้สูงอายุเลยอาจทำให้ท่านรู้สึกถูกลดทอนอำนาจตัดสินใจในชีวิตตัวเอง วิธีแก้คือให้ท่านมีส่วนร่วมในประเด็นที่กระทบชีวิตประจำวันโดยตรง

แม้ในบางกรณีที่ผู้สูงอายุมีภาวะสมองเสื่อมระยะที่สื่อสารซับซ้อนได้ยากขึ้น ก็ยังควรสื่อสารด้วยคำถามง่าย ๆ หรือให้เลือกจากตัวเลือกจำกัด เพื่อรักษาความรู้สึกมีคุณค่าและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ไว้ให้มากที่สุด