ผู้สูงอายุที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลมักมีความแข็งแรงของขาลดลงจากการไม่ได้เคลื่อนไหวระหว่างนอนรักษาตัว ประกอบกับความเสี่ยงภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าที่ทำให้หน้ามืดวูบขณะเปลี่ยนระดับความสูงอย่างรวดเร็ว การขึ้นลงบันไดจึงเป็นกิจกรรมที่มีความเสี่ยงหกล้มสูงกว่าปกติในช่วงนี้

แม้ผู้สูงอายุจะเคยขึ้นบันไดเองได้คล่องก่อนเข้าโรงพยาบาล แต่หลังพักฟื้นควรประเมินใหม่ทุกครั้งแทนการสันนิษฐานว่าความสามารถเดิมยังคงอยู่ เพราะการนอนโรงพยาบาลเพียงไม่กี่วันอาจเปลี่ยนความสามารถทำกิจวัตรประจำวันได้อย่างมีนัยสำคัญ

พื้นที่ที่เหมาะสมควรอยู่ใกล้ห้องน้ำมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะการเดินทางไปห้องน้ำเป็นกิจกรรมที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดในแต่ละวันและเป็นจุดเสี่ยงหกล้มอันดับต้นๆ หากห้องน้ำชั้นล่างไม่มีอยู่แล้ว อาจต้องพิจารณาใช้กระโถนหรือเก้าอี้สุขาชั่วคราวข้างเตียงในช่วงแรก

ความเป็นส่วนตัวก็สำคัญไม่แพ้ความปลอดภัย ผู้สูงอายุหลายคนรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องนอนในพื้นที่เปิดโล่งที่คนในบ้านเดินผ่านไปมาตลอดเวลา ควรหาทางกั้นพื้นที่ให้มีความเป็นส่วนตัวระดับหนึ่ง เช่น ใช้ม่านหรือฉากกั้นเบาๆ โดยไม่กีดขวางทางเดินหรือบังแสงสว่าง

ห้องพักฟื้นชั่วคราวมักเป็นห้องที่ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับการนอนพักตั้งแต่แรก จึงอาจมีแสงสว่างไม่เพียงพอโดยเฉพาะเวลากลางคืนที่ผู้สูงอายุต้องลุกไปห้องน้ำ ควรติดไฟกลางคืนแบบเซนเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวตลอดเส้นทางจากเตียงไปห้องน้ำ เพื่อลดความเสี่ยงสะดุดหรือหกล้มในความมืด

ควรเดินสำรวจเส้นทางจากเตียงไปห้องน้ำด้วยตัวเองก่อนให้ผู้สูงอายุใช้จริง สังเกตพรมเช็ดเท้า สายไฟ หรือเฟอร์นิเจอร์ที่อาจเป็นสิ่งกีดขวาง และจัดเก็บหรือย้ายออกให้หมดก่อนเริ่มใช้พื้นที่นี้