การช่วยผู้ป่วยหนึ่งคนต้องเอี้ยวตัว ก้มต่ำ และออกแรงดึงในท่าที่หลังรับภาระมากที่สุด ทำซ้ำหลายครั้งต่อวัน ผู้ดูแลมักปวดหลังส่วนล่าง บ่า และไหล่ ซึ่งหน่วยงานด้านอาชีวอนามัยอย่าง NIOSH ในสหรัฐอเมริกาเผยแพร่แนวทางการย้ายผู้ป่วยเพื่อลดการบาดเจ็บของผู้ปฏิบัติงานดูแล โดยเน้นอุปกรณ์ช่วยและการไม่ยกด้วยแรงตัวเองคนเดียว

ที่บ้านมักไม่มีอุปกรณ์ครบเหมือนโรงพยาบาล เตียงเตี้ย ห้องแคบ ประตูแคบ ทำให้ต้องก้มและบิดตัวมากขึ้น เพิ่มความเหนื่อยล้าและโอกาสบาดเจ็บ นอกจากนี้ผู้ดูแลมักไม่ได้พักเพราะรู้สึกว่าไม่มีใครแทนได้ ความเครียดและนอนไม่พอทำให้กล้ามเนื้อหลังตึงและปวดมากขึ้นด้วย

อีกเรื่องที่มักถูกมองข้ามคือสภาพของผู้ป่วยในแต่ละวันไม่เท่ากัน วันที่ผู้ป่วยอ่อนเพลีย ง่วงจากยา หรือเจ็บข้อ จะช่วยออกแรงได้น้อยกว่าวันที่สดชื่น ผู้ดูแลจึงต้องรับน้ำหนักมากขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว การประเมินก่อนย้ายตัวทุกครั้งว่าวันนี้ผู้ป่วยช่วยตัวเองได้แค่ไหน ช่วยให้เลือกวิธีและเรียกคนช่วยได้ทันเวลา แทนที่จะฝืนทำเหมือนทุกวัน

ควรสังเกตด้วยว่าอาการปวดของตัวเองเกิดตอนไหน ถ้าปวดทุกครั้งหลังพลิกตัวผู้ป่วยตอนกลางคืน แสดงว่าจุดที่ต้องแก้คือเตียงและท่าทางตอนนั้น ไม่ใช่กล้ามเนื้อทั้งหลัง การจดสั้น ๆ สักสัปดาห์หนึ่งว่าปวดหลังกิจกรรมอะไร ช่วยให้นักกายภาพบำบัดแนะนำตรงจุดขึ้นมาก

เครื่องนวดช่วยให้รู้สึกอุ่นและผ่อนคลายระหว่างพักได้ บางคนหลับง่ายขึ้นหลังใช้ แต่ผลมักอยู่ไม่นานและไม่ได้ทำให้หลังแข็งแรงขึ้น ไม่ได้ช่วยให้ยกผู้ป่วยได้ปลอดภัยขึ้น ถ้ายังทำงานด้วยท่าเดิม ปวดเดิมจะกลับมา

ข้อควรระวังเมื่อใช้ คือคนที่กระดูกพรุนหรือกระดูกสันหลังเปราะ ผู้ที่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดซึ่งช้ำง่าย ผิวบาง ผิวอักเสบหรือมีแผล และผู้ที่มีอาการชาที่ขา ควรปรึกษาแพทย์ก่อน ไม่นวดตรงกระดูกสันหลังโดยตรง ใช้ความแรงน้อยสุดก่อน และจำกัดเวลาต่อครั้ง ถ้ามีอาการปวดเพิ่มหรือชาระหว่างนวดให้หยุดทันที

การประคบอุ่นหรือการยืดเหยียดเบา ๆ อาจเป็นทางเลือกที่ง่ายและถูกกว่า ดูบทความเรื่องประคบร้อนประคบเย็นสำหรับผู้สูงอายุ แต่ผู้ดูแลที่มีอาการชาหรืออ่อนแรงไม่ควรประคบเองโดยไม่ตรวจก่อน

ปรับเตียงให้สูงพอดีกับระดับเอวผู้ดูแลเวลาช่วยพลิกตัวหรือเปลี่ยนผ้า ถ้าเตียงปรับไม่ได้ ใช้วิธีงอเข่าและย่อตัวแทนการก้มหลัง ยืนให้ชิดผู้ป่วย เท้ากางเท่าช่วงไหล่ และให้ผู้ป่วยช่วยออกแรงในส่วนที่ทำได้ เช่น ใช้มือยันเตียงหรือจับราว

บอกผู้ป่วยก่อนทุกครั้งว่าจะทำอะไร นับหนึ่งสองสามพร้อมกัน เพื่อให้ออกแรงจังหวะเดียวกัน ใช้ผ้ารองหรือแผ่นลื่นตามที่นักกายภาพบำบัดแนะนำสำหรับการเลื่อนตัว ไม่ลากหรือดึงข้อมือแขนผู้ป่วยเพราะเสี่ยงผิวฉีกและข้อไหล่หลุด

ถ้าผู้ป่วยตัวใหญ่หรือช่วยตัวเองไม่ได้ ให้ขอคนที่สองมาช่วย หรือใช้อุปกรณ์ เช่น เข็มขัดช่วยย้าย แผ่นหมุนตัว หรือเครื่องยก ซึ่งควรให้นักกายภาพบำบัดหรือพยาบาลสอนวิธีใช้ที่บ้านจริง การเรียนจากคลิปอย่างเดียวอาจพลาดรายละเอียดของห้องและผู้ป่วยแต่ละคน

เวลาย้ายผู้ป่วยจากเตียงไปเก้าอี้หรือรถเข็น ให้ล็อกล้อรถเข็นก่อนเสมอ วางรถเข็นเฉียงชิดเตียงในฝั่งที่ผู้ป่วยแข็งแรงกว่า และให้ผู้ป่วยสวมรองเท้าที่ไม่ลื่น จากนั้นให้ผู้ป่วยโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยและยันตัวขึ้น ผู้ดูแลช่วยพยุงบริเวณสะโพกหรือเข็มขัดช่วยย้าย ไม่โอบรัดที่แขนหรือรักแร้ เพราะเสี่ยงบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย

หากต้องทำงานในห้องแคบ ให้ลองย้ายเฟอร์นิเจอร์ที่ไม่จำเป็นออกก่อน เพราะพื้นที่ยืนที่กว้างขึ้นช่วยให้ไม่ต้องบิดตัวขณะยก และถ้าต้องทำบ่อย ควรปรึกษาเรื่องปรับสภาพห้องกับนักกายภาพบำบัดหรือนักกิจกรรมบำบัด ซึ่งมักมองเห็นจุดแก้ที่ผู้ดูแลมองไม่เห็นเพราะอยู่กับห้องนั้นทุกวัน

พักสั้น ๆ หลายครั้งดีกว่าพักยาวครั้งเดียว ลุกยืดตัว เดินสองสามนาที หรือนอนราบบนพื้นแข็งพอดีพักหลังเมื่อสะดวก ถ้าพอมีคนช่วยผลัดเปลี่ยนสักหนึ่งวันต่อสัปดาห์ก็ช่วยลดความล้าสะสมได้มาก ลองคุยกับญาติเรื่องแบ่งงานตามเวลา ไม่ต้องรอให้หลังพังก่อน