หูอื้อเกิดจากความดันอากาศในหูชั้นกลางปรับตัวไม่ทันกับความดันภายนอกที่เปลี่ยนแปลงเร็วขณะเครื่องขึ้นและลง ผู้สูงอายุที่มีปัญหาไซนัสหรือหูชั้นกลางอักเสบเรื้อรังมักมีอาการนี้รุนแรงกว่าคนทั่วไป

การนั่งนิ่งนานในพื้นที่จำกัดของห้องโดยสารทำให้เลือดคั่งที่ขาส่วนล่างมากกว่าการนั่งรถยนต์ที่มีพื้นที่ขยับมากกว่า ผู้สูงอายุที่มีมวลกล้ามเนื้อน้อยและปัญหาหลอดเลือดดำอยู่แล้วจึงมีความเสี่ยงสูงขึ้นในเที่ยวบินระยะไกล

ความดันอากาศที่เปลี่ยนแปลงทำให้ก๊าซในกระเพาะและลำไส้ขยายตัว เกิดอาการท้องอืดได้ง่ายขึ้น ส่วนอากาศในห้องโดยสารที่แห้งกว่าปกติทำให้ผิว ปาก และคอแห้งเร็วกว่าปกติ โดยเฉพาะในเที่ยวบินระยะไกลหลายชั่วโมง

เหนื่อยล้าหลังบินอาจมาจากภาวะขาดน้ำ การนอนหลับไม่เพียงพอ หรือการเปลี่ยนเขตเวลาในเที่ยวบินระหว่างประเทศ ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันอาจรู้สึกเหนื่อยล้ารุนแรงกว่าปกติหากพลาดเวลากินยาตามตารางเดิม

การนั่งนิ่งต่อเนื่องหลายชั่วโมงบนเครื่องบินแล้วลุกยืนกะทันหันเมื่อเครื่องลงจอด อาจกระตุ้นให้เกิดความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ได้ง่ายกว่าปกติ โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางหรือมวลกล้ามเนื้อน้อยอยู่แล้ว อาการที่พบคือหน้ามืดหรือวูบเมื่อยืนขึ้นทันทีหลังนั่งนาน

การลุกช้า ๆ เป็นขั้นตอน เช่น นั่งตัวตรงก่อน แล้วค่อยยืนโดยจับพนักที่นั่งไว้สักครู่ก่อนเดิน ช่วยลดความเสี่ยงหน้ามืดหรือล้มขณะลุกจากที่นั่งหลังเครื่องจอดได้มาก

ผู้สูงอายุที่มีหลายอาการเกิดร่วมกัน เช่น ขาบวม เหนื่อยล้า และความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าพร้อมกัน มีความเสี่ยงหกล้มสูงกว่าคนที่มีอาการเดียว โดยเฉพาะช่วงเดินจากที่นั่งไปยังทางออกเครื่องบินที่พื้นที่แคบและมีคนพลุกพล่าน ควรขอความช่วยเหลือจากลูกเรือหรือใช้บริการรถเข็นแทนการฝืนเดินเองหากรู้สึกไม่มั่นคง

ผู้สูงอายุที่มีโรคหัวใจ โรคปอดเรื้อรัง หรือเบาหวานอยู่แล้ว มักมีร่างกายที่ปรับตัวต่อความดันอากาศและออกซิเจนที่เปลี่ยนแปลงในห้องโดยสารได้ช้ากว่าคนที่ไม่มีโรคประจำตัว ทำให้อาการหูอื้อ ขาบวม หรือเหนื่อยล้าที่คนทั่วไปมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย อาจกลายเป็นสัญญาณเตือนที่ต้องระวังมากกว่าในกลุ่มนี้ เช่น เหนื่อยล้าที่ปกติหายเองใน 1-2 วัน อาจกลายเป็นอาการเหนื่อยหอบที่ต้องรีบพบแพทย์หากมีโรคหัวใจร่วมด้วย

การแจ้งโรคประจำตัวและยาที่ใช้อยู่ให้ลูกเรือทราบตั้งแต่ขึ้นเครื่อง แม้จะรู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงดี ก็เป็นการเตรียมพร้อมที่ช่วยให้ลูกเรือรับมือได้เร็วขึ้นหากเกิดอาการฉุกเฉินระหว่างบิน แทนที่จะต้องเสียเวลาซักถามข้อมูลพื้นฐานในช่วงที่ผู้ป่วยอาจสื่อสารลำบาก

การนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอในคืนก่อนบิน และหลีกเลี่ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หรือคาเฟอีนมากเกินไปก่อนขึ้นเครื่อง ช่วยลดโอกาสเกิดอาการเหนื่อยล้ารุนแรงหลังบินได้มาก เพราะร่างกายที่พักผ่อนไม่พอมาก่อนอยู่แล้วจะปรับตัวต่อความเปลี่ยนแปลงบนเครื่องบินได้ยากขึ้นไปอีก

ผู้ที่มีประวัติหูชั้นกลางอักเสบบ่อยหรือไซนัสอักเสบเรื้อรัง ควรปรึกษาแพทย์ก่อนบินว่าจำเป็นต้องใช้ยาลดบวมในจมูกก่อนขึ้นเครื่องหรือไม่ เพื่อลดความเสี่ยงหูอื้อรุนแรงระหว่างเครื่องขึ้นและลง

ผู้สูงอายุบางคนไม่ค่อยบอกเมื่อรู้สึกไม่สบายตัวระหว่างบิน เพราะไม่อยากรบกวนคนรอบข้างหรือคิดว่าเดี๋ยวก็หายเอง ครอบครัวหรือผู้ร่วมเดินทางจึงควรคอยสังเกตสีหน้า ท่าทาง และถามไถ่เป็นระยะว่ารู้สึกอย่างไรบ้าง แทนการรอให้ผู้สูงอายุร้องขอความช่วยเหลือเอง

การสังเกตสัญญาณเล็กน้อย เช่น หน้าซีด เหงื่อออกผิดปกติ หรือนั่งซุกตัวมากกว่าปกติ อาจช่วยจับสัญญาณเตือนได้เร็วกว่าการรอให้อาการรุนแรงขึ้นจนผู้สูงอายุต้องพูดออกมาเอง