ช่วงสัปดาห์แรกถึงเดือนแรก ผู้สูงอายุที่สูญเสียคู่ชีวิตมักอยู่ในภาวะช็อกทางอารมณ์ที่ทำให้กิจวัตรประจำวัน เช่น การกินอาหาร การอาบน้ำ หรือการกินยาตามเวลา หย่อนลงชั่วคราว หากคู่ชีวิตที่จากไปเคยเป็นคนจัดยาหรือทำอาหารให้ ท่านที่ยังอยู่อาจไม่คุ้นเคยกับงานเหล่านี้เลย ครอบครัวจึงควรเข้ามาช่วยจัดระบบยาและอาหารชั่วคราวโดยไม่ทำให้ท่านรู้สึกว่าถูกแย่งการควบคุมชีวิตไปทั้งหมด

ควรมีคนอยู่ด้วยหรือแวะเวียนมาบ่อยกว่าปกติในช่วงนี้ ไม่ใช่เพื่อเฝ้าดูตลอดเวลา แต่เพื่อลดความเสี่ยงจากการอยู่คนเดียวขณะที่อารมณ์ยังไม่นิ่ง และเพื่อสังเกตว่ามีสัญญาณที่น่าเป็นห่วง เช่น ไม่ยอมกินอาหารต่อเนื่องหลายวัน หรือพูดถึงการไม่อยากมีชีวิตอยู่หรือไม่

หากคู่ชีวิตที่จากไปเคยเป็นคนจัดยาให้ ท่านที่ยังอยู่อาจตกอยู่ในความเสี่ยงจากการใช้ยาหลายชนิด (polypharmacy) โดยไม่มีใครช่วยตรวจสอบว่ากินซ้ำ กินผิดเวลา หรือลืมกินหรือไม่ ครอบครัวควรช่วยทบทวนรายการยาทั้งหมดกับเภสัชกรหรือแพทย์ประจำตัวในช่วงนี้ แทนที่จะปล่อยให้ท่านจัดการเองทั้งที่ไม่คุ้นเคย

งานเอกสารบางอย่างมีกรอบเวลาที่ต้องดำเนินการ เช่น การแจ้งการเสียชีวิตต่อหน่วยงานทะเบียนราษฎร์ และการตรวจสอบสิทธิสวัสดิการที่อาจเปลี่ยนแปลงหลังคู่สมรสเสียชีวิต ควรตรวจสอบรายละเอียดและเอกสารที่ต้องใช้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรง เนื่องจากเงื่อนไขและกำหนดเวลาสามารถเปลี่ยนแปลงได้และแตกต่างกันไปตามสิทธิที่แต่ละท่านมีอยู่

ควรให้ผู้สูงอายุมีส่วนร่วมในการตัดสินใจเรื่องเอกสารเท่าที่ท่านพร้อม ไม่ใช่ทำแทนทั้งหมดโดยไม่ปรึกษา เพราะการยังมีสิทธิตัดสินใจในเรื่องของตัวเองช่วยรักษาความรู้สึกมีอำนาจในชีวิตของท่านไว้ได้ในช่วงที่สูญเสียไปมาก

วันครบรอบแต่งงาน วันเกิดของคู่ชีวิตที่จากไป และเทศกาลสำคัญที่เคยทำร่วมกัน เป็นช่วงเวลาที่ความเศร้าโศกมักปะทุขึ้นมาอีกครั้งแม้จะดูเหมือนท่านปรับตัวได้ดีแล้วในช่วงก่อนหน้า ครอบครัวควรจดวันเหล่านี้ไว้ล่วงหน้าและวางแผนอยู่เคียงข้างท่านในวันนั้น แทนที่จะแปลกใจว่าทำไมท่าน "ดูเหมือนจะดีขึ้นแล้วแต่กลับแย่ลงอีก"

ความรู้สึกผิดที่ยังมีความสุขได้ในบางช่วงเวลา เป็นสิ่งที่ผู้สูงอายุที่เป็นหม้ายจำนวนมากเผชิญ เช่น รู้สึกผิดที่หัวเราะได้กับหลาน หรือรู้สึกผิดที่เริ่มออกไปทำกิจกรรมนอกบ้านได้อีกครั้ง ครอบครัวควรบอกท่านตรง ๆ ว่าการมีความสุขบางช่วงเวลาไม่ได้แปลว่าลืมคู่ชีวิตที่จากไป

ความเศร้าโศกตามปกติมักค่อย ๆ ทุเลาลงตามเวลา แม้จะยังมีช่วงกลับมาหนักในบางวัน แต่โดยรวมท่านยังคงกิจวัตรประจำวันพื้นฐานไว้ได้ เช่น กินอาหาร อาบน้ำ และพบปะคนใกล้ชิดได้บ้าง ในขณะที่ภาวะซึมเศร้าที่ต้องได้รับการดูแลทางการแพทย์ มักมีลักษณะที่กิจวัตรประจำวันหยุดชะงักต่อเนื่องเป็นสัปดาห์ ไม่สนใจสิ่งใดเลยแม้แต่สิ่งที่เคยรักมาก หรือมีความคิดทำร้ายตนเอง

หากไม่แน่ใจว่าอาการที่เห็นเข้าข่ายใด ควรปรึกษาแพทย์เพื่อประเมิน เพราะการแยกความเศร้าโศกตามธรรมชาติออกจากภาวะซึมเศร้าที่ต้องรักษาไม่ใช่เรื่องที่ครอบครัวควรตัดสินใจเองทั้งหมด