คู่สมรสที่อยู่ด้วยกันมาหลายสิบปีมักแบ่งหน้าที่กันโดยไม่รู้ตัว ฝ่ายหนึ่งอาจดูแลเรื่องยาและนัดหมายแพทย์ อีกฝ่ายอาจดูแลเรื่องเงินหรือการทำอาหาร เมื่อฝ่ายหนึ่งจากไป อีกฝ่ายจึงเผชิญทั้งความเศร้าและความจำเป็นต้องเรียนรู้ทักษะใหม่ที่ไม่เคยทำเองมาก่อนในเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นภาระที่หนักกว่าความเศร้าตามลำพัง

ความรู้สึกที่พบบ่อยอีกอย่างคือการสูญเสียบทบาทและความหมายในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะถ้าชีวิตประจำวันเดิมหมุนรอบการดูแลคู่สมรส เช่น เตรียมยา พาไปหาหมอ หรือดูแลอาหารการกิน เมื่อไม่มีคนให้ดูแลแล้ว หลายคนรู้สึกเหมือนไม่มีจุดหมายในแต่ละวันอีกต่อไป

ความโศกเศร้าตามธรรมชาติมักขึ้นลงเป็นระลอก มีวันที่ดีขึ้นสลับกับวันที่ทรุดกลับ โดยเฉพาะช่วงวันครบรอบหรือเทศกาลสำคัญที่กระตุ้นความทรงจำ แต่โดยรวมแล้วมักค่อย ๆ ดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือน ในขณะที่ภาวะโศกเศร้าซับซ้อนหรือภาวะซึมเศร้าที่เกิดร่วมกับการสูญเสีย มักคงที่ในทางลบต่อเนื่อง ไม่ดีขึ้นแม้เวลาผ่านไปนาน และอาจมีความคิดว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ

การแยกสองภาวะนี้สำคัญเพราะวิธีดูแลต่างกัน ความโศกเศร้าตามธรรมชาติต้องการเวลา ความเข้าใจ และการอยู่เคียงข้าง ในขณะที่ภาวะโศกเศร้าซับซ้อนหรือภาวะซึมเศร้าต้องได้รับการประเมินและดูแลโดยแพทย์หรือนักจิตวิทยาเพิ่มเติม

หลังการสูญเสียคู่ชีวิต ควรสังเกตความสามารถทำกิจวัตรประจำวันพื้นฐานหรือที่ทีมสุขภาพเรียกว่า ADL อย่างการกินอาหาร อาบน้ำ และกินยาตามเวลา เพราะความเศร้าที่ลึกอาจทำให้ผู้สูงอายุละเลยการดูแลตัวเองในเรื่องพื้นฐานเหล่านี้ ซึ่งกระทบสุขภาพกายโดยตรงและเร็วกว่าที่คิด โดยเฉพาะการกินยาโรคเรื้อรังที่ขาดไม่ได้ เช่น ยาความดันหรือเบาหวาน หากพบว่าท่านดูแลตัวเองในกิจวัตรเหล่านี้ได้น้อยลงชัดเจน อาจเป็นสัญญาณของภาวะเปราะบางที่เกิดซ้ำเติมจากความเศร้าและควรให้แพทย์ประเมินร่วมด้วย

อีกจุดที่ควรระวังคือความเสี่ยงขาดสารอาหารในผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียวเป็นครั้งแรก โดยเฉพาะถ้าคู่สมรสที่จากไปเป็นคนทำอาหารมาตลอด การไม่อยากทำอาหารกินเองอาจทำให้กินน้อยลงเรื่อย ๆ จนน้ำหนักลดโดยไม่รู้ตัว

หลายครอบครัวไม่รู้ว่าคู่สมรสที่จากไปมักทำหน้าที่ 'สื่อกลาง' ในการพูดคุยกับแพทย์หรือหน่วยงานต่าง ๆ โดยเฉพาะถ้าอีกฝ่ายมีปัญหาการได้ยินหรือไม่ถนัดอธิบายอาการตัวเอง เมื่อไม่มีคนช่วยแปลหรือสรุปข้อมูลให้ฟัง การสื่อสารกับแพทย์หรือหน่วยงานอาจยากขึ้นมาก ลูกหลานจึงควรเข้าไปช่วยในบทบาทนี้แทน โดยเฉพาะในการนัดหมายแพทย์ครั้งแรกหลังการสูญเสีย