ผู้สูงอายุหลายคนเติบโตมาในวัฒนธรรมที่ไม่คุ้นเคยกับการพูดถึงความเครียดหรือความรู้สึกภายในตรง ๆ จึงมักแสดงออกผ่านอาการทางกายแทน เช่น ปวดหัว ปวดท้อง หรือเหนื่อยล้าโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน ครอบครัวที่รอฟังคำว่า 'เครียด' จากปากผู้สูงอายุโดยตรงจึงอาจพลาดสัญญาณที่ปรากฏอยู่แล้วในร่างกาย

อาการที่ควรสังเกตเป็นพิเศษคือความดันโลหิตที่ผันผวนมากกว่าปกติ การนอนหลับที่แย่ลง และความอยากอาหารที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนในช่วงเวลาที่มีเหตุการณ์ตึงเครียดในชีวิต เช่น คู่สมรสป่วย หรือปัญหาการเงินในครอบครัว

การเปลี่ยนแปลงตามวัยทำให้หลอดเลือดแข็งตัวมากขึ้นและระบบควบคุมความดันไวต่อปัจจัยกระตุ้นมากกว่าคนวัยหนุ่มสาว ความเครียดเรื้อรังจึงส่งผลให้ความดันโลหิตควบคุมยากขึ้นได้ในบางคน แม้กินยาตามที่แพทย์สั่งอย่างสม่ำเสมอ หากสังเกตว่าความดันขึ้นลงผิดปกติในช่วงที่มีความเครียดสูง ควรแจ้งแพทย์เพื่อพิจารณาร่วมกับปัจจัยด้านความเครียด ไม่ใช่ปรับยาเองตามความรู้สึก

ความเครียดยังรบกวนคุณภาพการนอนได้มาก โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่การนอนตื้นและตื่นง่ายอยู่แล้วตามธรรมชาติของวัย การนอนไม่พอต่อเนื่องยิ่งทำให้ร่างกายรับมือความเครียดได้แย่ลง กลายเป็นวงจรที่ยากจะหลุดออกมาถ้าไม่จัดการทั้งสองด้านพร้อมกัน

ผู้สูงอายุจำนวนไม่น้อยต้องรับบทบาทดูแลคู่สมรสที่ป่วยหรือเปราะบางกว่า โดยที่ตัวเองก็มีข้อจำกัดทางร่างกายอยู่แล้ว ภาระนี้สร้างความเครียดสะสมได้มาก แต่มักไม่ถูกมองว่าเป็น 'ผู้ดูแล' ในสายตาครอบครัวหรือแม้แต่ตัวเอง ทำให้ไม่ได้รับการช่วยเหลือหรือพักผ่อนเท่าที่ควร ลูกหลานควรตรวจสอบว่าพ่อหรือแม่ที่ยังแข็งแรงกว่ากำลังแบกภาระดูแลอีกฝ่ายมากแค่ไหน และช่วยแบ่งเบาก่อนที่จะทรุดตามไปด้วย

ความเครียดสะสมร่วมกับการนอนไม่พอเป็นเวลานาน อาจทำให้ผู้สูงอายุบางคนเกิดอาการสับสนหรือหลงลืมชั่วคราวได้ ซึ่งต้องแยกให้ชัดจากภาวะสับสนเฉียบพลันหรือ delirium ที่มีสาเหตุทางการแพทย์เฉพาะและต้องได้รับการประเมินเร่งด่วน หากความสับสนเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่ชั่วโมงและมีอาการซึมลงร่วมด้วย ต้องรีบพบแพทย์ทันทีแทนการสันนิษฐานว่าเป็นแค่ผลจากความเครียด