ความผิดพลาดแรกที่พบบ่อยที่สุดคือการวางแผนเส้นทางและร้านอาหารโดยไม่ได้ดูตารางยาของผู้สูงอายุประกอบเลย ทั้งที่ยาหลายชนิดในผู้ที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือ polypharmacy ต้องสัมพันธ์กับมื้ออาหารอย่างใกล้ชิด เมื่อร้านอาหารที่วางแผนไว้ปิดหรือคิวยาวเกินคาด ตารางยาทั้งชุดก็คลาดเคลื่อนตามไปด้วย

ความผิดพลาดที่สองคือไม่เตรียมอาหารสำรองติดตัว โดยคิดว่าระหว่างทางจะหาซื้อได้เสมอ ซึ่งไม่เป็นความจริงเสมอไป โดยเฉพาะช่วงเดินทางกลางคืนหรือเส้นทางที่ร้านสะดวกซื้อห่างกันมาก การไม่มีของสำรองทำให้ต้องประนีประนอมเลือกอาหารที่ไม่เหมาะสมเมื่อถึงเวลาจำเป็นจริง

หลายครอบครัวตั้งใจดีแต่เข้าใจผิด คือให้ผู้สูงอายุดื่มน้ำน้อยลงก่อนและระหว่างเดินทางเพื่อลดความจำเป็นต้องแวะเข้าห้องน้ำบ่อย แต่วิธีนี้เพิ่มความเสี่ยงภาวะขาดน้ำ ซึ่งเชื่อมโยงกับความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension ทำให้หน้ามืดวูบเวลาลุกยืน และยังทำให้ท้องผูกได้ง่ายขึ้นระหว่างเดินทางไกล

วิธีที่ถูกต้องกว่าคือวางแผนจุดแวะพักห้องน้ำล่วงหน้าให้บ่อยพอ แทนการลดน้ำดื่ม เพราะการรักษาสมดุลน้ำในร่างกายสำคัญกว่าความสะดวกเรื่องจำนวนครั้งที่ต้องแวะพัก

ความผิดพลาดถัดมาคือเลือกอาหารตามสิ่งที่หาซื้อง่ายที่สุด เช่น อาหารทอดกรอบหรือขนมแข็ง โดยไม่คำนึงถึงความสามารถในการเคี้ยวกลืนของผู้สูงอายุ ซึ่งอาจไม่แข็งแรงเท่าคนหนุ่มสาวแม้ยังไม่มีการวินิจฉัยปัญหาการกลืนอย่างเป็นทางการ การฝืนกินอาหารที่ไม่เหมาะสมเพิ่มความเสี่ยงสำลักโดยไม่จำเป็น

ความผิดพลาดที่ห้าคือไม่สังเกตสัญญาณเตือนของร่างกาย เช่น ความอ่อนเพลียผิดปกติ ปากแห้งมาก หรือปัสสาวะสีเข้มลง ซึ่งอาจเป็นสัญญาณขาดน้ำเริ่มต้น หลายครอบครัวมองข้ามไปเพราะเข้าใจว่าเป็นความเหนื่อยจากการเดินทางธรรมดา

ความผิดพลาดที่หกคือไม่ปรับแผนอาหารให้เข้ากับโรคประจำตัว เช่น ผู้ที่เป็นเบาหวานแต่กินขนมหวานตามคนอื่นในกลุ่มเพราะไม่อยากทำให้บรรยากาศเสีย หรือผู้ที่มีภาวะเปราะบางแต่กินอาหารพลังงานต่ำเพราะเลือกได้จำกัด ทำให้ร่างกายอ่อนล้าเร็วกว่าปกติระหว่างทริป

ความผิดพลาดสุดท้ายที่อันตรายที่สุดคือรีบเดินทางต่อทั้งที่ผู้สูงอายุเริ่มมีอาการผิดปกติ เช่น ท้องเสียหรือซึมลงเล็กน้อย เพราะกลัวเสียเวลาทริปหรือรบกวนคนอื่นในกลุ่ม การฝืนเดินทางต่อในสภาพนี้อาจทำให้อาการแย่ลงจนต้องหาความช่วยเหลือฉุกเฉินในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย