ลองใส่หมอนแล้วดูในกระจกหรือให้คนข้าง ๆ ช่วยดูสามจุด จุดแรกคือคาง ควรชี้ไปข้างหน้าตรง ๆ หรือก้มลงเล็กน้อย ไม่ควรเงยขึ้น จุดที่สองคือใบหู ควรอยู่เหนือไหล่ในแนวเดียวกัน ไม่ยื่นไปข้างหน้า จุดที่สามคือไหล่ ต้องไม่ถูกหมอนดันจนยกขึ้นไปชิดหู ถ้าครบสามจุดแปลว่าความสูงพอดี

หมอนรองคอรูปตัวยูที่ขายทั่วไปออกแบบให้ส่วนเว้าอยู่ด้านหน้า คือปลายสองข้างโอบมาที่ไหปลาร้า แล้วส่วนหนาอยู่ด้านหลังคอ ผู้สูงอายุหลายคนใส่กลับทิศเพราะคิดว่าส่วนเว้ารองรับท้ายทอย ทำให้ปลายหมอนดันกกหูทั้งสองข้างและคอถูกดันไปข้างหน้า วิธีเช็กง่าย ๆ คือหมอนที่ถูกด้านจะมีป้ายหรือตะเข็บอยู่ด้านหลังคอ และปลายหมอนจะไม่ชนคาง

ถ้าหมอนมีสายรัดหรือกระดุม ให้รัดเบา ๆ พอไม่หลุด อย่ารัดจนกดลำคอ เพราะระหว่างหลับ น้ำหนักหัวทิ้งลงมาแล้วสายที่รัดแน่นกดหลอดเลือดที่คอได้โดยไม่รู้ตัว ถ้ารู้สึกอึดอัด หายใจไม่เต็มที่ หรือชาที่ปลายนิ้ว ให้ถอดออกทันที

แบบแรกคือหมอนสูงเกิน หมอนที่หนาดันศีรษะให้ก้มไปข้างหน้าตลอดเวลาที่หลับ กล้ามเนื้อด้านหลังคอต้องเกร็งค้างหลายชั่วโมง ตื่นมาจะรู้สึกตึงแถวต้นคอถึงสะบัก ผู้สูงอายุที่หลังโค้งอยู่แล้วเสี่ยงมากกว่าคนอื่น เพราะหัวเอนไปข้างหน้าอยู่เดิม หมอนจึงยิ่งผลักให้ก้มมากขึ้น

แบบที่สองคือหมอนนุ่มจนไม่รองรับ โฟมที่ยุบเร็วหรือหมอนที่ยัดใยสังเคราะห์หลวม ๆ ให้ความรู้สึกสบายตอนบีบ แต่เมื่อหัวทิ้งน้ำหนักลง หมอนแบนจนไม่ต่างจากไม่ได้ใส่ หมอนที่ดีควรยุบตัวช้า ๆ เมื่อกด และกลับคืนรูปเมื่อปล่อย ลองกดด้วยฝ่ามือสิบวินาทีที่ร้านก่อนซื้อ

แบบที่สามคือใส่ไว้ตลอดเที่ยวบิน รวมถึงตอนตื่นอ่านหนังสือหรือดูหน้าจอ หมอนดันคอให้อยู่ในท่าเดียวนานเกินจำเป็น ควรใส่เฉพาะตอนจะหลับ และถอดเมื่อต้องก้มมองหน้าจอหรือกินอาหาร

แบบที่สี่คือพิงหัวกับหน้าต่างหรือไหล่เพื่อนร่วมทางแทนใช้หมอนที่ถูกต้อง หัวเอียงเฉียงทำให้คอบิดข้างเดียวนานหลายชั่วโมง แบบที่ห้าคือมองว่าหมอนแก้ปัญหานั่งนานได้ทั้งหมด ซึ่งไม่จริง หมอนช่วยแค่คอ แต่หลังส่วนล่าง สะโพก และขายังนั่งอยู่ท่าเดิม

คอจะสบายเมื่อหลังและสะโพกมีที่พิง ผู้สูงอายุที่ตัวเล็กมักนั่งแล้วหลังลอยจากพนักเก้าอี้ ทำให้ลำตัวไหลไปข้างหน้าและคอต้องชดเชย วิธีที่ง่ายคือเอาผ้าห่มพับหรือหมอนใบเล็กวางหนุนช่วงเอว ให้หลังแนบพนักพิง จากนั้นปรับพนักเอนเล็กน้อยพอสบาย ไม่เอนจนหัวห้อยไปข้างหลัง

เท้าควรวางราบกับพื้นหรือบนที่วางเท้า ถ้าเท้าลอย ต้นขาด้านล่างจะถูกกดและเลือดไหลกลับยาก ผู้ที่ขาสั้นอาจใช้กระเป๋าใบเตี้ยวางใต้เบาะรองเท้า ศอกวางบนที่วางแขนเพื่อให้ไหล่ไม่ยกขึ้น เพราะไหล่ที่ยกค้างเป็นต้นเหตุของอาการปวดคอแบบเคล็ดอีกแบบหนึ่ง

แนวทางด้านสุขภาพการเดินทางทั่วไป รวมถึงของ WHO แนะนำให้ขยับเท้าและข้อเท้า และลุกเดินเป็นระยะระหว่างเที่ยวบินยาว เพื่อลดความเสี่ยงเลือดคั่งที่ขา ผู้สูงอายุควรขอที่นั่งริมทางเดินเพื่อลุกง่าย โดยไม่ต้องรบกวนผู้โดยสารข้าง ๆ

หมอนโฟมจำรูปรองรับคอได้ดีและไม่ต้องเป่า แต่กินพื้นที่ในกระเป๋า เหมาะกับคนที่หลับลึกและหัวทิ้งง่าย ส่วนหมอนลมเป่าพกสะดวก ปรับความสูงได้ด้วยการเป่าลมมากหรือน้อย แต่ผู้สูงอายุที่ลมหายใจไม่แรงจะเป่ายาก และบางรุ่นลมค่อย ๆ รั่วระหว่างเที่ยวบิน เลือกแบบที่มีวาล์วปล่อยลมง่ายและทดลองเป่าที่บ้านก่อน

หมอนที่มีสายรัดหรือโครงรองคางช่วยคนที่หัวตกไปข้างหน้าบ่อย แต่ต้องระวังเรื่องรัดแน่นตามที่กล่าวมาแล้ว ผ้าหุ้มควรซักได้ เพราะเหงื่อและฝุ่นสะสมในผ้าเป็นเรื่องที่ผู้ใช้ผิวแพ้ง่ายพบบ่อย ขนาดควรเลือกให้พอดีรอบคอ ไม่หลวมจนหมุนรอบ และไม่คับจนรู้สึกถูกบีบ

ก่อนซื้อ ให้ลองใส่จริง นั่งพิงเก้าอี้ในร้านเป็นเวลาห้าถึงสิบนาที และถามตัวเองว่าคอสบายหรือไม่ มากกว่าดูรูปทรงที่สวยหรือสีที่ชอบ ถ้าซื้อออนไลน์ ให้ดูนโยบายคืนสินค้าและตรวจวัสดุที่ผู้ผลิตระบุบนฉลาก

ถ้าก่อนเดินทางมีอาการปวดคอร้าวลงแขน ชาปลายนิ้ว มือหยิบของหลุดบ่อย หรือเวียนหัวเมื่อหันคอ ให้พบแพทย์ก่อน เพราะอาการเหล่านี้อาจเกี่ยวกับเส้นประสาทที่คอ ซึ่งการนั่งนานบนเครื่องอาจทำให้แย่ลง ไม่ใช่เรื่องที่หมอนจะแก้

ผู้ที่เคยมีลิ่มเลือดอุดตันที่ขา ผ่าตัดใหญ่ภายในไม่กี่สัปดาห์ หรือมีโรคหัวใจที่ยังควบคุมไม่ได้ ควรขอคำแนะนำจากแพทย์ว่าบินได้หรือไม่ และต้องเตรียมอะไรเพิ่ม เช่น ถุงน่องรัดขาหรือยาที่แพทย์สั่ง อย่าซื้อใช้เองจากคำแนะนำของผู้ขาย