ครอบครัวส่วนใหญ่ตั้งใจดีเวลาเข้าไปช่วยพ่อแม่เรื่องมือถือหรือแอปฯ แต่รูปแบบความผิดพลาดที่เกิดซ้ำ ๆ ในหลายบ้านมักมาจากความเร่งรีบและความหวังดีที่ไม่ได้ถามความเห็นผู้สูงอายุก่อน

ต่อไปนี้คือจุดพลาดที่พบบ่อยที่สุด ซึ่งบางข้ออาจดูเล็กน้อยแต่ส่งผลต่อความมั่นใจและความปลอดภัยของผู้สูงอายุมากกว่าที่คิด

การใช้มือถือหรือแอปฯ จัดอยู่ในกลุ่มความสามารถที่เรียกว่า IADL (กิจวัตรประจำวันที่ซับซ้อนขึ้น เช่น ใช้โทรศัพท์ จัดการเงิน นัดหมาย) ซึ่งเป็นทักษะที่ต้องเรียนรู้ใหม่ตลอดชีวิต ไม่ใช่ทักษะติดตัวมาแต่เกิด คนอายุน้อยเรียนรู้แอปใหม่ได้เร็วกว่าไม่ได้แปลว่าสมองทำงานดีกว่า แต่เพราะคุ้นเคยกับรูปแบบการใช้งานดิจิทัลมามากกว่า

การรีบสรุปว่าผู้สูงอายุ "สมองเสื่อมแล้ว" จากการใช้แอปไม่คล่อง เป็นการใช้ความสูงวัยเป็นคำวินิจฉัยโดยไม่มีการประเมินจริง ซึ่งกระทบศักดิ์ศรีและอาจทำให้ผู้สูงอายุถูกลดบทบาทการตัดสินใจเรื่องอื่นในบ้านไปด้วยทั้งที่ยังทำได้

สิ่งที่ควรสังเกตแทนคือความเร็วของการเปลี่ยนแปลง ถ้าค่อยเป็นค่อยไปหลายเดือนมักเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าความสามารถที่เคยทำได้เองหายไปอย่างฉับพลันภายในไม่กี่วันร่วมกับซึมลงหรือสับสนเรื่องอื่นด้วย นั่นเป็นคนละเรื่องกันและต้องรีบพบแพทย์

การติดตั้งแอปติดตามตำแหน่งหรือแอปควบคุมเครื่องระยะไกลโดยไม่บอกผู้สูงอายุก่อน แม้ทำเพราะห่วงใย แต่เมื่อผู้สูงอายุรู้ทีหลังมักรู้สึกว่าถูกสอดส่องและเสียความไว้ใจ ซึ่งขัดกับหลักการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลที่ควรได้รับความยินยอมก่อนเสมอ

อีกจุดที่อันตรายกว่าคือการแชร์รหัสผ่านหรือรหัส OTP กันเองในครอบครัว "เพื่อความสะดวก" เพราะพฤติกรรมนี้ทำให้ผู้สูงอายุคุ้นชินกับการให้รหัสแก่คนที่บอกว่าเป็นญาติหรือเจ้าหน้าที่ทางโทรศัพท์ ซึ่งเป็นช่องทางที่มิจฉาชีพใช้หลอกได้ง่ายที่สุด

ทางที่ปลอดภัยกว่าคือแยกให้ชัดว่ารหัสส่วนตัวไม่ควรให้ใครแม้เป็นคนในครอบครัว และหากต้องช่วยทำธุรกรรมจริง ให้ทำต่อหน้าโดยผู้สูงอายุเป็นคนกดยืนยันเอง ไม่ใช่ให้รหัสไว้ล่วงหน้า

เมื่อผู้ดูแลเหนื่อยหรือรีบ มักเผลอทำแทนทั้งหมดหรือแสดงความหงุดหงิดเวลาสอนซ้ำ ผู้สูงอายุที่เจอแบบนี้บ่อยเข้ามักเลือกจะไม่แตะเครื่องอีกเลยดีกว่าเสี่ยงถูกตำหนิ ทั้งที่ยังอยากใช้เป็นอยู่ลึก ๆ

การปล่อยให้ตัวอักษรเล็กหรือเสียงเบาแบบตั้งค่าเริ่มต้นไว้แบบนั้นตลอดไป ก็เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว่าตัวเอง "ใช้ไม่เป็น" ทั้งที่จริง ๆ ปัญหาคือการตั้งค่าไม่เหมาะกับสายตาหรือการได้ยิน ไม่ใช่ความสามารถของผู้สูงอายุเอง

เมื่อผู้สูงอายุเลิกใช้เทคโนโลยีไปเลย ผลที่ตามมามักไม่ใช่แค่เรื่องความสะดวก แต่กระทบการเชื่อมต่อกับครอบครัวและความรู้สึกว่าตามทันโลก ซึ่งเชื่อมโยงกับความเหงาและความมั่นใจในตัวเองด้วย