สถานการณ์ที่กริ่งฉุกเฉินต้องใช้งานจริงมักไม่ใช่ตอนผู้สูงอายุยืนปกติ แต่เป็นตอนหกล้มแล้วนอนอยู่กับพื้น หรือหมดแรงจนลุกไม่ไหว หากติดตั้งกริ่งไว้เฉพาะจุดที่ต้องยืนกดเท่านั้น ผู้สูงอายุที่ล้มแล้วอาจเอื้อมไม่ถึงเลย

ควรมีจุดกดอย่างน้อยสองระดับ คือระดับยืนใกล้จุดอาบน้ำและโถสุขภัณฑ์ และระดับต่ำใกล้พื้นในกรณีที่ล้มแล้วยังพอขยับแขนได้ ระดับต่ำนี้มักถูกมองข้ามเพราะดูไม่จำเป็นในวันปกติ

ต้องคำนึงถึงมวลกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัยด้วย เพราะแรงกดปุ่มของผู้สูงอายุอาจเบากว่าที่ผู้ผลิตออกแบบไว้ ควรทดสอบแรงกดจริงกับผู้ใช้งานก่อนติดตั้งถาวร

เครื่องรับสัญญาณหรือกริ่งเสียงควรอยู่ในจุดที่มีคนได้ยินตลอดช่วงเวลาที่ผู้สูงอายุอยู่บ้านคนเดียวจริง เช่น ห้องครัวหรือห้องนอนผู้ดูแล ไม่ใช่ห้องที่ใช้เฉพาะบางช่วงเวลาของวัน

หากบ้านมีหลายชั้นหรือผนังหนา ควรเลือกระบบไร้สายที่รับสัญญาณได้ครอบคลุมทั้งบ้าน หรือใช้ตัวขยายสัญญาณเพิ่ม เพราะกริ่งที่เสียงไปไม่ถึงเครื่องรับเท่ากับไม่มีกริ่ง

หากผู้ดูแลหรือผู้สูงอายุมีการได้ยินลดลงตามวัย ควรเสริมด้วยไฟกะพริบหรือการสั่นสะเทือน ไม่พึ่งพาเสียงอย่างเดียว

กริ่งฉุกเฉินในห้องน้ำเป็นอุปกรณ์ติดตั้งถาวรกับจุดใช้งาน จึงไม่มีปัญหาลืมพกหรือใส่ไม่ทันเหมือนอุปกรณ์แบบสร้อยคอหรือสายรัดข้อมือ แต่ก็ใช้ได้เฉพาะบริเวณที่ติดตั้งเท่านั้น

หากต้องการความคุ้มครองทั้งบ้านหรือเวลาผู้สูงอายุออกไปนอกบ้าน ควรพิจารณาระบบแจ้งเหตุแบบพกติดตัวหรือระบบโทรฉุกเฉินเพิ่มเติม ไม่ใช้กริ่งในห้องน้ำแทนระบบเหล่านั้นทั้งหมด

บางครั้งการหกล้มในห้องน้ำมาพร้อมภาวะสับสนเฉียบพลันชั่วคราว ทำให้ผู้สูงอายุจำตำแหน่งปุ่มกดไม่ได้ทันทีหรือทำตามขั้นตอนที่เคยฝึกไว้ไม่ได้ในจังหวะนั้น ซึ่งต่างจากการฝึกซ้อมในสภาวะปกติที่สติยังครบถ้วนดี ครอบครัวจึงควรออกแบบให้ปุ่มกดใหญ่ ตำแหน่งซ้ำกันหลายจุด และไม่ต้องอาศัยความจำซับซ้อนในการใช้งาน

หากในบ้านมีสมาชิกที่ไม่ได้ยินเสียงกริ่งจากห้องนอนเพราะอยู่ไกลเกินไป การตกลงเวลาโทรเช็กเป็นระยะกับผู้สูงอายุที่อยู่บ้านคนเดียวเป็นมาตรการเสริมที่ช่วยลดความเสี่ยงได้อีกชั้นหนึ่ง นอกเหนือจากตัวกริ่งฉุกเฉินเอง