สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดคือขนาดเข็มขัดไม่พอดีกับรอบเอวจริง หรือเลือกวัสดุที่แข็งเกินไปสำหรับผิวหนังผู้สูงอายุที่บางลงตามวัย (การเปลี่ยนแปลงของผิวหนังในผู้สูงอายุทำให้บอบบางและช้ำง่ายกว่าคนวัยหนุ่มสาว)

วิธีแก้คือวัดรอบเอวใหม่ให้แม่นยำ เลือกความกว้างของเข็มขัดที่กระจายแรงกดได้ดีกว่าเข็มขัดเส้นแคบ และตรวจสอบทุกครั้งว่าสอดนิ้วมือแบนได้ 1-2 นิ้วตามมาตรฐาน

หลายครอบครัวเข้าใจผิดว่าเข็มขัดพยุงเดินจะช่วยป้องกันการล้มได้ทั้งหมด แต่ในความเป็นจริงอุปกรณ์นี้ช่วยควบคุมการทรงตัวได้ในระดับหนึ่งเท่านั้น หากกำลังกล้ามเนื้อขาของผู้สูงอายุอ่อนแรงมาก (ภาวะ sarcopenia ระดับรุนแรง) การพยุงด้วยเข็มขัดเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ

แนวทางแก้ไขคือกลับไปประเมินความสามารถในการเดินซ้ำด้วยแบบทดสอบมาตรฐาน เช่น Timed Up and Go และปรึกษาว่าจำเป็นต้องเพิ่มไม้เท้าสี่ขาหรือโครงช่วยเดินร่วมด้วยหรือไม่

ปัญหานี้มักไม่ได้มาจากน้ำหนักตัวผู้สูงอายุอย่างเดียว แต่มาจากท่ายืนของผู้ดูแลที่ก้มหลังดึงแทนการงอเข่าใช้กำลังขา หรือพยุงด้วยมือข้างเดียวซ้ำ ๆ จนกล้ามเนื้อฝั่งนั้นล้าสะสม

ทางแก้คือฝึกท่ายืนที่ถูกต้องอย่างสม่ำเสมอ สลับมือจับเป็นระยะ และหากบ้านมีผู้ดูแลมากกว่าหนึ่งคนควรผลัดเปลี่ยนกันพยุงเพื่อไม่ให้คนใดคนหนึ่งรับภาระซ้ำจนบาดเจ็บเรื้อรัง

บางครั้งอาการเซหรือทรงตัวไม่ดีที่ครอบครัวเข้าใจว่าเป็นปัญหาจากเข็มขัดพยุงเดิน แท้จริงแล้วอาจเป็นอาการแสดงไม่ตรงแบบของภาวะทางการแพทย์อื่น เช่น การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะในผู้สูงอายุมักไม่แสดงไข้ชัดเจนแบบคนหนุ่มสาว แต่แสดงออกเป็นความสับสนหรือทรงตัวแย่ลงกะทันหันแทน

หากอาการทรงตัวแย่ลงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่วันโดยไม่มีสาเหตุชัดเจนจากอุปกรณ์หรือการฝึกเดิน ควรพาไปพบแพทย์เพื่อตรวจหาสาเหตุทางการแพทย์แฝงแทนการปรับเปลี่ยนวิธีใช้เข็มขัดพยุงเดินเพียงอย่างเดียว

ผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัวหลายโรคมักต้องใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) ซึ่งบางกลุ่มยา เช่น ยาลดความดันหรือยานอนหลับ อาจทำให้เกิดอาการมึนงงหรือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic) ได้มากขึ้น ครอบครัวจึงควรสังเกตว่าอาการเซเกิดขึ้นหลังเริ่มยาใหม่หรือปรับขนาดยาหรือไม่

หากสงสัยว่าอาการทรงตัวแย่ลงสัมพันธ์กับยา ไม่ควรปรับลดยาเองโดยเด็ดขาด แต่ควรจดบันทึกช่วงเวลาที่อาการเกิดและปรึกษาแพทย์ผู้สั่งยาเพื่อทบทวนรายการยาทั้งหมดร่วมกัน