ปัญหาที่พบบ่อยที่สุดคือติดไฟไว้เพียงจุดเดียว เช่น หัวเตียงหรือมุมห้อง โดยไม่ได้มองเส้นทางเดินทั้งเส้นตั้งแต่ต้นจนถึงห้องน้ำ ทำให้ยังมีช่วงมืดสนิทตรงกลางที่ผู้สูงอายุต้องเดินผ่านโดยไม่มีแสงช่วยนำทาง ซึ่งเป็นช่วงที่เสี่ยงสะดุดหรือหกล้มมากที่สุด

การแก้ปัญหานี้ต้องมองเส้นทางทั้งหมดเป็นระบบเดียว ไม่ใช่มองทีละจุดแยกกัน ควรเดินตรวจตั้งแต่ขอบเตียงไปจนถึงประตูห้องน้ำแล้วดูว่ามีช่วงไหนที่แสงจากไฟจุดต่าง ๆ ยังไปไม่ถึง

ไฟเซนเซอร์บางรุ่นมีความไวในการตรวจจับต่ำ ทำให้ตอบสนองช้ากว่าจังหวะที่ผู้สูงอายุเริ่มก้าวเดิน หรือบางรุ่นตั้งเวลาดับไฟสั้นเกินไปจนไฟดับก่อนจะเดินถึงจุดหมาย ทำให้ต้องเดินในความมืดช่วงสุดท้ายของเส้นทาง

การเลือกเซนเซอร์ที่มีระยะตรวจจับกว้างและตั้งเวลาดับไฟให้นานพอสำหรับความเร็วในการเดินของผู้สูงอายุแต่ละท่านจึงสำคัญ ไม่ใช่เลือกตามค่าเริ่มต้นของโรงงานเสมอไป

สายตาของผู้สูงอายุปรับตัวกับความมืดและความสว่างช้าลงตามวัย ไฟที่เคยพอดีเมื่อปีก่อนอาจไม่พอสำหรับสภาพสายตาปัจจุบันแล้ว โดยเฉพาะหากมีปัญหาต้อกระจกหรือจอประสาทตาเสื่อมร่วมด้วยซึ่งพบบ่อยตามวัย

ควรถามความรู้สึกของผู้สูงอายุโดยตรงเป็นระยะว่าไฟที่มีอยู่ยังพอมองเห็นทางชัดเจนหรือไม่ แทนที่จะสันนิษฐานว่าไฟที่เคยพอในอดีตจะยังพอใช้ได้ตลอดไป

บางครั้งปัญหาไม่ได้อยู่ที่ไฟเลย แต่เป็นเพราะมีการย้ายเฟอร์นิเจอร์หรือวางของใหม่หลังจากติดตั้งไฟไปแล้ว ทำให้เส้นทางที่เคยปลอดภัยกลายเป็นมีสิ่งกีดขวางบดบังแสงหรือขวางทางเดินโดยไม่มีใครสังเกต

การตรวจสอบเส้นทางเป็นระยะจึงสำคัญไม่แพ้การติดตั้งไฟตั้งแต่แรก เพราะสภาพบ้านเปลี่ยนแปลงได้เรื่อย ๆ ตามการใช้ชีวิตประจำวัน

บางบ้านแก้ไขเรื่องไฟจนครบทุกจุดแล้วแต่ผู้สูงอายุยังเดินเซหรือหกล้มอยู่ดี สาเหตุอาจไม่ได้อยู่ที่แสงสว่างอีกต่อไป แต่เกี่ยวข้องกับภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ที่ทำให้หน้ามืดวูบวาบทันทีที่ลุกกลางดึก หรือภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อย (sarcopenia) ที่ทำให้แรงประคองตัวเวลาก้าวเดินลดลงตามวัย ทั้งสองภาวะนี้เกิดขึ้นได้แม้เส้นทางจะสว่างเพียงพอแล้วก็ตาม

หากตรวจสอบเรื่องไฟครบถ้วนแล้วแต่ปัญหายังไม่หายไป ควรสังเกตว่าอาการเกิดขึ้นทันทีที่ลุกจากเตียงหรือเกิดระหว่างเดิน เพราะจุดที่เริ่มมีอาการช่วยบอกได้ว่าควรปรึกษาแพทย์เรื่องความดันโลหิตหรือกำลังกล้ามเนื้อเพิ่มเติมจากเรื่องแสงสว่าง