ก่อนคิดเรื่องรุ่นหรือจำนวนกล้อง ให้นั่งลงถามตัวเองว่า ผู้สูงอายุในบ้านใช้เวลาตรงไหนมากที่สุด บ้านส่วนใหญ่ตอบได้ไม่เกินสามที่ คือเก้าอี้หรือโซฟาตัวโปรดที่หน้าทีวี โต๊ะกินข้าว และเส้นทางจากห้องนอนไปห้องน้ำ กล้องหนึ่งตัวที่เห็นโซฟาตัวโปรดกับทางเดินไปห้องน้ำพร้อมกัน มักให้ข้อมูลมากกว่ากล้องสี่ตัวที่ติดตามความสวยงามของบ้าน

ประตูทางเข้าเป็นจุดที่สองที่คุ้มค่า เพราะบอกได้ว่าใครมาหา พนักงานส่งของมาตอนไหน และท่านออกจากบ้านตอนไหน โดยเฉพาะในบ้านที่ผู้สูงอายุมีภาวะความจำถดถอยและเคยเดินออกนอกบ้านตอนกลางคืน ภาพหน้าประตูช่วยให้ครอบครัวรู้ว่าต้องไปตามหาตั้งแต่เมื่อไร นอกจากนี้ยังเห็นคนแปลกหน้าที่มาอ้างว่าเป็นเจ้าหน้าที่ ซึ่งเป็นรูปแบบที่มิจฉาชีพใช้กับผู้สูงอายุอยู่คนเดียวบ่อย

ทางเดินไปห้องน้ำคือจุดที่สามและสำคัญที่สุดสำหรับคนที่ลุกกลางคืน ผู้สูงอายุจำนวนมากต้องลุกปัสสาวะ และการลุกขึ้นเร็วเสี่ยงต่อความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า ทำให้หน้ามืดล้มได้ กล้องที่หันไปเห็นช่วงทางเดินและหน้าประตูห้องน้ำ จะเห็นได้ว่าท่านเดินออกมาปกติหรือโซเซ แต่ต้องวางมุมให้เมื่อประตูห้องน้ำเปิดแล้ว ภาพไม่ทะลุเข้าไปเห็นโถหรือที่อาบน้ำ

การล้มในภาพกล้องไม่ได้ดูเหมือนในหนัง คนส่วนใหญ่ค่อย ๆ ทรุดลง หายไปหลังโต๊ะกลางหรือโซฟา แล้วนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น กล้องที่ติดระดับสายตามองตรง จะเห็นหลังโซฟาแต่ไม่เห็นพื้น ส่วนกล้องที่ติดสูงใกล้เพดานตรงมุมห้อง เอียงลงมาจะเห็นพื้นเป็นแถบและเห็นตัวคนที่นอนอยู่ แม้จะอยู่หลังเฟอร์นิเจอร์เตี้ย ๆ

ความสูงที่ดีคือสูงพอให้ผู้สูงอายุหรือเด็กเอื้อมไม่ถึง และเห็นมุมห้องได้เกือบทั้งห้อง แต่ไม่สูงจนเลนส์มองลงมาเป็นแค่หัวกับไหล่ ภาพที่เห็นแต่กระหม่อมแยกไม่ออกว่าท่านนั่งหรือนอน บ้านที่มีพัดลมเพดานต้องระวังด้วย ใบพัดที่หมุนทำให้ภาพกระพริบและบางรุ่นจับความเคลื่อนไหวผิด จึงไม่ควรติดกล้องให้ใบพัดผ่านหน้าเลนส์

แสงเป็นปัญหาที่บ้านไทยเจอบ่อย ห้องที่มีหน้าต่างกระจกบานใหญ่ทำให้ตอนบ่ายภาพย้อนแสง คนในห้องกลายเป็นเงาดำ ส่วนตอนกลางคืนกล้องเปลี่ยนเป็นโหมดอินฟราเรดซึ่งภาพเป็นขาวดำและเห็นในระยะจำกัด ถ้าจะใช้ดูทางเดินไปห้องน้ำตอนดึก ควรทดสอบตอนปิดไฟจริง และพิจารณาไฟเซนเซอร์ที่ทางเดินร่วมด้วย เพราะแสงช่วยทั้งกล้องและสายตาของท่านเอง

ห้องน้ำ ห้องนอน และจุดเปลี่ยนเสื้อผ้าควรเป็นพื้นที่ปลอดกล้อง ไม่ว่าท่านจะพูดว่า ติดเถอะ ลูกสบายใจก็พอ ผู้สูงอายุหลายคนเกรงใจและยอมรับทุกอย่างเพื่อไม่ให้ลูกกังวล ทั้งที่ลึก ๆ รู้สึกอึดอัด การอาบน้ำ ขับถ่าย และการเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นกิจวัตรประจำวันขั้นพื้นฐานที่ต้องการความเป็นส่วนตัวเต็มที่ ภาพเหล่านี้หากหลุดออกไปจะสร้างความอับอายที่แก้ไม่ได้อีก

ความเสี่ยงอีกด้านคือภาพรั่ว กล้องที่ตั้งรหัสผ่านเดิมจากโรงงานหรือใช้รหัสง่าย ถูกแอบดูผ่านอินเทอร์เน็ตได้ และภาพในห้องนอนหรือห้องน้ำเป็นสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่ตั้งแต่ต้น เมื่อไม่มีกล้องในห้องเหล่านี้ ความเสียหายถ้าระบบถูกเจาะจะจำกัดอยู่แค่ห้องนั่งเล่นกับหน้าประตู

ถ้าห่วงเรื่องล้มในห้องน้ำ ซึ่งเป็นจุดเสี่ยงจริง มีทางเลือกที่ไม่ต้องใช้ภาพ เช่น ราวจับและพื้นกันลื่นที่ปรับแล้ว กระดิ่งหรือปุ่มขอความช่วยเหลือที่เอื้อมถึงจากพื้น ข้อตกลงให้ท่านส่งข้อความสั้น ๆ หลังตื่นนอน หรือเซ็นเซอร์ที่ประตูห้องน้ำที่แจ้งเตือนเมื่อเข้าไปนานผิดปกติ ทางเลือกเหล่านี้ให้ผลเตือนภัยใกล้เคียงกันโดยไม่ต้องเห็นตัวท่าน

พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลมีข้อยกเว้นให้การเก็บข้อมูลเพื่อประโยชน์ส่วนตนหรือกิจกรรมในครอบครัว การติดกล้องในบ้านตัวเองเพื่อดูพ่อแม่ตามหลักทั่วไปจึงมักอยู่ในข้อยกเว้นนี้ แต่ข้อยกเว้นไม่ครอบคลุมทุกกรณี เช่น กล้องที่หันไปจับภาพบ้านข้างเคียงหรือถนน หรือบ้านที่จ้างผู้ดูแลมาทำงานซึ่งอาจถือเป็นการเฝ้าดูคนทำงาน ควรตรวจแนวทางล่าสุดจาก PDPC และแจ้งผู้ดูแลที่เข้ามาในบ้านให้ทราบล่วงหน้าว่ามีกล้องที่จุดใดบ้าง

เรื่องที่ทำได้เองทันทีคือเปลี่ยนรหัสผ่านเริ่มต้นของกล้องและเราเตอร์ เปิดการยืนยันตัวตนสองชั้นถ้ามี อัปเดตเฟิร์มแวร์เมื่อผู้ผลิตแจ้ง และไม่ส่งลิงก์ดูภาพสดเข้ากลุ่มไลน์ใหญ่ ให้คนที่ดูภาพได้มีเท่าที่จำเป็น เช่น ผู้ดูแลหลักกับพี่น้องที่ตกลงกันไว้ ส่วนคลิปที่บันทึกการล้มหรือเหตุผิดปกติ เก็บไว้เมื่อต้องใช้คุยกับแพทย์ แล้วลบเมื่อไม่ต้องใช้ อย่าเอาไปโพสต์ที่ไหน แม้ตั้งใจจะขอความช่วยเหลือ