ข้อผิดพลาดอันดับหนึ่งคือซื้อไม้เท้าสี่ขาโดยไม่วัดความกว้างทางเดินและประตูในบ้านก่อน ทำให้ได้ฐานที่กว้างเกินจนเดินผ่านจุดแคบลำบาก วิธีแก้คือวัดจุดแคบที่สุดในบ้านก่อนซื้อทุกครั้ง

ข้อผิดพลาดที่สองคือวางฐานไม่ครบทั้งสี่จุดก่อนย้ายน้ำหนัก มักเกิดเพราะรีบเดินหรือไม่ได้สังเกตพื้นผิว วิธีแก้คือฝึกสังเกตด้วยสายตาว่าฐานสัมผัสพื้นเท่ากันก่อนก้าวทุกครั้ง โดยเฉพาะบนพื้นที่ไม่เรียบ

ข้อผิดพลาดที่สามคือปล่อยให้ยางกันลื่นสึกไม่เท่ากันทั้งสี่จุดโดยไม่เปลี่ยน ทำให้ฐานเอียงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวและลดความมั่นคงที่ควรได้ ข้อผิดพลาดที่สี่คือรีบก้าวขาตามก่อนฐานนิ่งสนิท ซึ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการเสียการทรงตัวเมื่อใช้ไม้เท้าสี่ขา

ทั้งสองข้อนี้ป้องกันได้ด้วยการตรวจยางเป็นประจำทุกสัปดาห์และฝึกจังหวะเดินช้า ๆ จนเป็นความเคยชิน โดยเฉพาะในช่วงเดือนแรกที่เพิ่งเริ่มใช้อุปกรณ์

หลายคนใช้ไม้เท้าสี่ขาเป็นตัวช่วยพยุงตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยตรง ทั้งที่ควรใช้ที่วางแขนเก้าอี้ก่อน แล้วจึงหยิบไม้เท้ามาถือหลังยืนตัวตรงมั่นคงแล้ว การใช้ไม้เท้าดันตัวลุกโดยตรงเสี่ยงที่ฐานจะรับน้ำหนักเฉียบพลันไม่ไหวและล้มได้

วิธีแก้คือฝึกลำดับการลุกนั่งใหม่ให้ถูกต้อง และหากเก้าอี้ที่ใช้ประจำไม่มีที่วางแขน ควรเปลี่ยนเป็นเก้าอี้ที่มีที่วางแขนมั่นคงแทน

ข้อผิดพลาดที่หกคือไม่ทบทวนความเหมาะสมของไม้เท้าสี่ขาเมื่อสุขภาพเปลี่ยนแปลง เช่น หลังหกล้มหรือหลังเจ็บป่วยที่กระทบการทรงตัว ข้อผิดพลาดที่เจ็ดคือละเลยการปรับสภาพแวดล้อมในบ้าน เช่น ไม่เก็บของกีดขวางออกจากเส้นทางเดินที่ต้องใช้ฐานกว้างกว่าไม้เท้าปลายเดียว

การแก้ไขทั้งสองข้อนี้ต้องอาศัยความสม่ำเสมอ คือทบทวนความเหมาะสมของอุปกรณ์เป็นระยะและตรวจสอบสภาพแวดล้อมในบ้านอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่ทำเพียงครั้งเดียวตอนเริ่มใช้งาน หากมีโอกาส การให้นักกายภาพบำบัดทำแบบทดสอบ Timed Up and Go ซ้ำทุกสองถึงสามเดือนจะช่วยจับสัญญาณความเสี่ยงหกล้มที่เปลี่ยนไปได้แม่นยำกว่าการสังเกตด้วยตาเปล่า โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่ยังต้องพึ่งพาตัวเองในกิจวัตรประจำวันเป็นส่วนใหญ่ เพราะความสามารถในการทรงตัวที่ลดลงเล็กน้อยอาจไม่แสดงออกชัดเจนจนกว่าจะมีการวัดอย่างเป็นระบบ