ปัญหานี้พบบ่อยเมื่อเดินบนพื้นไม่เรียบ เช่น พื้นหินธรรมชาติ หรือเมื่อวางไม้เท้าเอียงจนขาข้างใดข้างหนึ่งไม่สัมผัสพื้นเต็มที่ ผลคือความมั่นคงที่ควรได้จากฐานกว้างหายไปเกือบทั้งหมด บางครั้งอาจแย่กว่าไม้เท้าปลายเดียวเสียอีกเพราะจุดหมุนที่ไม่สม่ำเสมอ

วิธีรับมือคือฝึกสังเกตด้วยสายตาทุกครั้งก่อนย้ายน้ำหนักลงบนไม้เท้าว่าฐานทั้งสี่สัมผัสพื้นเท่ากันหรือไม่ หากพบว่าเกิดปัญหานี้บ่อยบนพื้นบางจุดในบ้าน ควรปรับพื้นให้เรียบขึ้นหรือหลีกเลี่ยงเส้นทางนั้นเมื่อเป็นไปได้

ผู้สูงอายุที่เพิ่งเปลี่ยนจากไม้เท้าปลายเดียวมาเป็นไม้เท้าสี่ขามักพบว่าฐานที่กว้างขึ้นทำให้เดินผ่านประตูห้องน้ำหรือมุมแคบในบ้านลำบากกว่าเดิม ปัญหานี้เป็นเรื่องเชิงโครงสร้างของบ้านมากกว่าปัญหาของไม้เท้าเอง

วิธีรับมือคือสำรวจจุดแคบในบ้านและพิจารณาเปลี่ยนเป็นฐานแคบหากยังไม่ได้เลือกรุ่นนี้ หรือปรับพื้นที่บ้าน เช่น ขยายทางเดินหากทำได้ หากปรับไม่ได้จริง ๆ ควรปรึกษานักกายภาพบำบัดเรื่องอุปกรณ์ทางเลือกสำหรับจุดแคบนั้นโดยเฉพาะ เช่น ราวจับผนังเสริม

ไม้เท้าสี่ขามีน้ำหนักมากกว่าไม้เท้าปลายเดียวเนื่องจากโครงสร้างฐานที่ซับซ้อนกว่า ผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยหรือภาวะซาร์โคพีเนียอาจรู้สึกล้าเร็วกว่าที่คาดเมื่อต้องถือเดินเป็นระยะทางไกล

วิธีรับมือคือแบ่งระยะการเดินเป็นช่วงสั้น ๆ พร้อมพักเป็นระยะ และพิจารณาไม้เท้าสี่ขารุ่นที่ใช้วัสดุน้ำหนักเบา เช่น อะลูมิเนียม แทนวัสดุที่หนักกว่า หากยังล้ามากแม้ปรับแล้ว ควรปรึกษาแพทย์เรื่องการฝึกความแข็งแรงกล้ามเนื้อแขนเพิ่มเติมควบคู่กันไป ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดร่วมกัน (polypharmacy) ควรให้ผู้ดูแลช่วยสังเกตเป็นพิเศษ เพราะยาบางกลุ่มอาจเสริมให้อาการล้าแขนหรือมือสั่นเด่นชัดขึ้นกว่าที่ควรจะเป็น

บางครั้งการเปลี่ยนมาใช้ไม้เท้าสี่ขาสร้างความกังวลเพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลง เพราะผู้สูงอายุรับรู้ได้ว่าตนเองมีปัญหาการทรงตัวมากกว่าที่คิด การเปลี่ยนอุปกรณ์จึงมาพร้อมความรู้สึกด้านลบเรื่องการสูญเสียความสามารถ

การพูดคุยอย่างเข้าใจ เน้นย้ำว่าไม้เท้าสี่ขาช่วยป้องกันการหกล้มที่อาจนำไปสู่การบาดเจ็บรุนแรงกว่า เช่น กระดูกสะโพกหัก มักช่วยให้ผู้สูงอายุยอมรับการใช้อุปกรณ์ได้ดีขึ้น การให้กำลังใจอย่างต่อเนื่องสำคัญไม่แพ้การฝึกเทคนิคการใช้งาน