ตะไคร่น้ำและมอสเป็นชั้นสิ่งมีชีวิตบาง ๆ ที่เกาะบนพื้นชื้น เมื่อโดนน้ำจะกลายเป็นเยื่อเมือกบางที่ทำให้ยางรองเท้าแทบไม่เกาะผิวปูน ต่างจากพื้นเปียกธรรมดาที่ยางยังเสียดสีกับปูนได้บ้าง ลานที่อยู่ใต้ชายคาหรือใต้ต้นไม้ที่แดดส่องน้อยจะเขียวเร็วกว่าลานโล่ง จุดที่ลื่นที่สุดมักเป็นขอบขั้นบันไดและรอยต่อพื้น ซึ่งมีน้ำขังและผู้คนก้าวลงน้ำหนักมาก

ลื่นแบบนี้เกิดเร็วและไม่ส่งสัญญาณ ผู้สูงอายุที่เดินลานบ้านมา 40 ปีมักเดินด้วยความเคยชินโดยไม่ก้มดูพื้น และไม่ทันตั้งหลักเมื่อเท้าไถล เพราะการตอบสนองทรงตัวช้าลงตามวัย กล้ามเนื้อต้นขาและน่องที่ลดลง (sarcopenia) ทำให้ดึงตัวกลับไม่ทัน การหกล้มในผู้สูงอายุ ตามข้อมูลของ WHO เป็นสาเหตุสำคัญของการบาดเจ็บและเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แม้ล้มเพียงครั้งเดียวก็เปลี่ยนชีวิตประจำวันได้มาก

ข้อควรรู้อีกอย่างคือ ตะไคร่ที่แห้งในหน้าแล้งดูเหมือนฝุ่นสีเทาเขียวและไม่ลื่นเท่าตอนเปียก ครอบครัวจึงมักประเมินความเสี่ยงต่ำเกินไป ถ้าพ่อแม่เคยลื่นเกือบล้มสักครั้งหน้าฝน ให้ถือว่าจุดนั้นต้องแก้ ไม่ต้องรอล้มจริง

ลองพลิกดูใต้รองเท้า ดอกยางที่ดีสำหรับพื้นเปียกมีร่องลึกพอให้น้ำไหลหนีและหลายทิศทาง ไม่ใช่เส้นขนานทางเดียว ร่องต้องคมเห็นขอบ ถ้าสึกจนเรียบหรือตื้นเท่ากับเล็บ ก็ไม่ช่วยแล้ว เนื้อยางควรกดด้วยเล็บแล้วบุ๋มเล็กน้อยกลับคืน ถ้าแข็งเหมือนพลาสติกมักลื่นกว่า แต่ยางที่นิ่มมากก็สึกเร็ว ต้องดูสภาพพื้นเป็นระยะ

หูรองเท้าและสายรัดก็เกี่ยวกับการลื่น รองเท้าแตะแบบหนีบที่นิ้วเท้าทำให้เท้าต้องงองุ้มเกาะไม่ให้หลุด เสี่ยงสะดุดและเมื่อพื้นลื่นจะไถลทั้งเท้า ส่วนแบบสวมที่มีสายรัดส้นหรือสายคล้องหลังเท้าจับเท้าได้แน่นกว่า แต่ต้องปรับให้พอดีไม่รัดจนปวด โดยเฉพาะคนเท้าบวมช่วงเย็น ให้วัดเท้าตอนบ่ายแก่ซึ่งเท้าขยายที่สุด

ควรดูน้ำหนักด้วย รองเท้าที่หนักเกินไปทำให้ยกเท้าไม่พ้นพื้น สะดุดขอบพื้นง่าย ส่วนที่เบาเกินและบางมักลื่นหลุดจากเท้า ถ้ามีป้ายบอกค่าการกันลื่นของผู้ผลิต ให้เก็บข้อมูลไว้เทียบ แต่ผลที่เชื่อถือได้กว่าคือการลองใส่เดินบนพื้นเปียกที่บ้านจริงโดยมีคนอยู่ใกล้ ๆ

รองเท้าที่ใส่เดินลานเปียกจะติดโคลน หินเล็ก และตะไคร่ที่ใต้พื้น เมื่อเดินเข้ากระเบื้องในบ้านจะกลายเป็นแผ่นลื่น ผู้สูงอายุหลายคนล้มที่ธรณีประตูหรือชานหน้าห้องน้ำเพราะเหตุนี้ ให้มีรองเท้าสองคู่ คู่นอกบ้านดอกยางลึก เก็บไว้ในที่เดียวกันหน้าบ้านและเช็ดพื้นก่อนเข้า คู่ในบ้านเป็นรองเท้าพื้นแห้งที่สวมเมื่อถอดคู่นอกบ้านแล้ว

จุดวางรองเท้าควรมีที่นั่งเตี้ยหรือราวจับ เพราะการถอดรองเท้าเป็นช่วงที่ยืนขาเดียวและเสียหลักบ่อย ตั้งม้านั่งเล็กหรือเก้าอี้มั่นคงไว้ข้างประตู ให้นั่งถอดและสวม ไม่ต้องก้มยืนเอียง วิธีนี้เหมาะมากกับคนที่เคยเวียนศีรษะตอนก้มจากความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า

สำหรับบางงานในสวน รองเท้าบูทยางข้อสั้นให้การยึดเกาะและกันโคลนได้ดีกว่ารองเท้าแตะ แต่หนักและร้อน ผู้สูงอายุที่ยกขาไม่ค่อยพ้นพื้นอาจสะดุดง่ายขึ้น จึงต้องลองใส่เดินก่อนตัดสินใจ และไม่ควรเป็นทางออกเดียว

การกำจัดตะไคร่เริ่มจากวิธีธรรมดา ใช้แปรงขนแข็งหรือแปรงลวดอ่อนขัดตอนพื้นชื้น แล้วล้างด้วยน้ำสะอาด ทิ้งให้แห้งก่อนให้ผู้สูงอายุเดิน ถ้าจะใช้น้ำยาล้างตะไคร่ ให้อ่านฉลากและใช้ตามคำแนะนำ ใส่ถุงมือ เปิดอากาศถ่ายเท ล้างน้ำให้หมดและกั้นทางจนกว่าจะแห้ง ห้ามผสมน้ำยาต่างชนิดเอง เพราะบางชนิดเกิดก๊าซพิษเมื่อผสมกัน คนที่เป็นโรคปอดหรือหอบหืดไม่ควรเป็นคนขัด

ถ้าลานเขียวซ้ำทุกปี อาจต้องแก้ที่ต้นเหตุ คือน้ำขังและแดดน้อย ตัดกิ่งไม้ให้แดดส่อง ปรับทางน้ำไหลให้ไม่ขังบนขั้นบันได หรือติดแถบกันลื่นชนิดทนน้ำฝนบนขอบขั้น และถ้างบไหว พื้นผิวหยาบกันลื่นที่ปูทับจุดเสี่ยงก็ช่วยได้ ราวจับที่ติดแน่นข้างขั้นบันไดหน้าบ้านและไฟส่องทางตอนเช้ามืดหรือค่ำเป็นสิ่งที่ควรมีไปพร้อมกัน

ครอบครัวที่ไม่อยู่บ้านพ่อแม่ ลองขอให้ญาติหรือเพื่อนบ้านถ่ายรูปขั้นบันไดทุกเดือนหน้าฝน เพื่อดูว่าตะไคร่เกาะหรือยัง เป็นวิธีง่ายที่ไม่ต้องใช้เครื่องมือ