ครอบครัวจำนวนมากเข้าใจว่าเมื่อเตือนพ่อแม่เรื่องมิจฉาชีพอ้างเป็นลูกหลานไปครั้งหนึ่งแล้ว ความเสี่ยงจะลดลงไปเรื่อย ๆ แต่ในความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม เพราะเมื่อพ่อแม่เคยเกือบหลงเชื่อหรือเคยโอนเงินไปแล้วแม้เพียงครั้งเดียว รายชื่อและเบอร์ติดต่อมักถูกส่งต่อให้กลุ่มมิจฉาชีพอื่นโทรหรือทักมาซ้ำด้วยกลอ้างที่ต่างออกไปเล็กน้อย เช่น เปลี่ยนจากขอเงินค่าปรับเป็นขอเงินค่ารักษาพยาบาลฉุกเฉิน

อีกความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือคิดว่าพ่อแม่ที่ใช้ LINE คล่องและคุยกับหลานทุกวันจะไม่มีทางถูกหลอก เพราะความคุ้นเคยนี้เองที่มิจฉาชีพใช้ประโยชน์ ด้วยการปลอมรูปโปรไฟล์และชื่อให้เหมือนบัญชีจริงของหลาน แล้วทักมาขอเงินด่วนในช่วงที่หลานตัวจริงอาจกำลังใช้เครื่องไม่สะดวกพอดี ความคุ้นเคยจึงกลายเป็นจุดอ่อนแทนที่จะเป็นเกราะป้องกัน

สัญญาณที่ควรสังเกตคือพ่อแม่เริ่มปิดบังเรื่องโทรศัพท์หรือข้อความที่ได้รับ ถามคำถามแปลก ๆ เกี่ยวกับการโอนเงินหรือยอดเงินในบัญชีกะทันหัน หรือมีพฤติกรรมกังวลผิดปกติหลังคุยโทรศัพท์บางสาย ครอบครัวที่เคยผ่านเหตุการณ์นี้มาก่อนมักพบว่าช่วงเวลาที่มิจฉาชีพเลือกโทรหรือทักบ่อยคือช่วงกลางวันที่พ่อแม่อยู่บ้านคนเดียว และช่วงเย็นที่เหนื่อยล้าจากกิจวัตรทั้งวันจนสมาธิและการตัดสินใจลดลง

จุดที่ผู้ดูแลมักพลาดคือสมมติว่าพ่อแม่ที่เคยรับมือได้ครั้งหนึ่งจะรับมือได้ทุกครั้ง ทั้งที่ความสามารถในการตัดสินใจภายใต้ความกดดันไม่ใช่ทักษะคงที่ อาจแปรผันตามความเหนื่อยล้า การนอนหลับ หรือแม้แต่ความเครียดเรื่องอื่นในวันนั้น การใช้เงินและใช้แอปแชทอย่างปลอดภัยจัดอยู่ในกลุ่มความสามารถ IADL หรือกิจวัตรประจำวันที่ซับซ้อน ซึ่งอาจแกว่งขึ้นลงได้ตามสภาพร่างกายและจิตใจในแต่ละวัน ไม่ใช่ทักษะที่เรียนรู้แล้วจะคงที่ตลอดไป

หลังเกิดเหตุการณ์ ไม่ว่าพ่อแม่จะรู้ตัวทันหรือโอนเงินไปแล้ว สิ่งที่ครอบครัวควรหลีกเลี่ยงที่สุดคือคำพูดตำหนิ เช่น บอกแล้วไงหรือทำไมถึงหลงเชื่อง่ายขนาดนี้ เพราะความอายและความรู้สึกผิดจะทำให้พ่อแม่ปิดบังครั้งต่อไปจนกว่าจะสายเกินไป ควรเริ่มจากถามความรู้สึกก่อนถามรายละเอียดเหตุการณ์ และย้ำว่าใครก็ตกเป็นเป้าหมายได้เพราะมิจฉาชีพกลุ่มนี้วางแผนมาเป็นระบบ ไม่ใช่เพราะพ่อแม่โง่หรือประมาท

การรักษาศักดิ์ศรีไม่ได้แปลว่าปล่อยให้พ่อแม่จัดการเรื่องนี้คนเดียวเพื่อไม่ให้อาย แต่หมายถึงการชวนคุยแบบผู้ใหญ่คุยกับผู้ใหญ่ ให้พ่อแม่มีส่วนร่วมในการตัดสินใจว่าจะวางระบบป้องกันแบบไหนต่อไป แทนที่ลูกหลานจะตัดสินใจแทนทุกอย่างโดยไม่ถามความเห็น เพราะการถูกหลอกเรื่องเงินไม่ได้แปลว่าพ่อแม่หมดความสามารถในการตัดสินใจเรื่องอื่นของชีวิต

ครอบครัวที่มีพี่น้องหลายคนควรตกลงกันชัดเจนว่าใครเป็นผู้ประสานงานหลักเรื่องความปลอดภัยของพ่อแม่ และใครเป็นตัวสำรองเมื่อผู้ประสานงานหลักติดต่อไม่ได้ในบางช่วงเวลา เพราะมิจฉาชีพมักเลือกโทรในช่วงที่คาดว่าลูกหลานกำลังทำงานหรือประชุมอยู่ การมีคนที่สองที่พ่อแม่โทรหาได้เสมอจึงลดโอกาสที่พ่อแม่จะรู้สึกโดดเดี่ยวจนต้องตัดสินใจคนเดียว

ควรมีช่องทางกลุ่มครอบครัวที่ใช้แจ้งเตือนกันเมื่อมีใครในบ้านได้รับสายหรือข้อความน่าสงสัย แม้จะไม่หลงเชื่อก็ตาม เพราะข้อมูลนี้ช่วยให้คนอื่นในครอบครัวระวังตัวล่วงหน้าได้ และช่วยให้เห็นภาพรวมว่ามิจฉาชีพกำลังพุ่งเป้ามาที่บ้านนี้ถี่ขึ้นหรือไม่