กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลถือว่าภาพที่ระบุตัวบุคคลได้เป็นข้อมูลส่วนบุคคล ผู้ที่ติดกล้องและเก็บภาพจึงเป็นผู้ควบคุมข้อมูล และมีหน้าที่แจ้งผู้ถูกบันทึกว่าเก็บอะไร เพื่ออะไร นานแค่ไหน และใครเข้าถึงได้ รายละเอียดการใช้บังคับกับกล้องในบ้านพักส่วนตัวมีข้อยกเว้นบางส่วนสำหรับการใช้เพื่อกิจกรรมส่วนตัวหรือกิจกรรมในครอบครัว แต่เมื่อกล้องบันทึกคนที่ไม่ใช่สมาชิกครอบครัว เช่น ลูกจ้าง ข้อยกเว้นนั้นอาจไม่ครอบคลุม จึงควรปฏิบัติตามหลักแจ้งไว้ก่อน

ข้อกำหนดและแนวทางอาจมีการปรับปรุง ควรตรวจสอบจากเว็บไซต์ของสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเป็นระยะ ไม่ควรอ้างบทความนี้เป็นข้อสรุปทางกฎหมายสุดท้าย

ประเด็นที่มักถูกมองข้ามคือ ผู้สูงอายุเองก็เป็นเจ้าของข้อมูลในภาพด้วย ถ้าท่านยังตัดสินใจเองได้ ควรถามความเห็นก่อนติดกล้อง ไม่ควรติดโดยที่ท่านไม่รู้ว่าถูกบันทึกอยู่

บอกก่อนผู้ดูแลเริ่มงาน ไม่ใช่หลังติดตั้งแล้ว วิธีที่ชัดเจนคือแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรสั้น ๆ ในเอกสารตกลงงานหรือแผ่นเดียวต่างหาก ให้ผู้ดูแลอ่านและเซ็นรับทราบ เก็บสำเนาไว้ทั้งสองฝ่าย

เนื้อหาที่ควรมีคือ จำนวนและตำแหน่งกล้อง วัตถุประสงค์ เช่น ดูความปลอดภัยของผู้สูงอายุและป้องกันทรัพย์สิน ว่ากล้องบันทึกเสียงหรือไม่ ใครดูภาพได้บ้าง เก็บภาพนานแค่ไหน และผู้ดูแลมีสิทธิถามหรือขอดูภาพของตัวเองได้อย่างไร

ถ้ากล้องมีฟังก์ชันพูดสองทาง ให้บอกด้วยว่าครอบครัวอาจพูดผ่านกล้อง และใช้เพื่อเรื่องอะไร เช่น เตือนมื้อยาหรือถามอาการ ไม่ใช่ตามจับผิดทุกอย่างที่ผู้ดูแลทำ

ป้ายควรอยู่ในจุดที่คนเห็นได้ก่อนเข้าเขตที่ถูกบันทึก เช่น ประตูทางเข้าหลัก และจุดที่ผู้ดูแลทำงานบ่อย ขนาดพอให้อ่านได้ที่ระยะการเดินปกติ ข้อความสั้น ชัด ว่ามีกล้องวงจรปิดบันทึกภาพ วัตถุประสงค์ และช่องทางติดต่อผู้ควบคุมข้อมูล

ป้ายอย่างเดียวไม่พอสำหรับผู้ดูแลที่จ้างประจำ เพราะป้ายออกแบบมาสำหรับผู้ผ่านไปมา ผู้ดูแลที่ทำงานทุกวันควรได้รับแจ้งโดยตรงด้วย ทั้งสองอย่างเสริมกัน

ผู้มาเยือนที่เข้าบ้าน เช่น ช่างหรือญาติ ก็ควรเห็นป้ายที่ประตู ถ้ากล้องอยู่ในห้องรับแขก

หลักทั่วไปคือเก็บเท่าที่จำเป็นต่อวัตถุประสงค์ ไม่ควรเก็บไว้ไม่มีกำหนด ครอบครัวควรตัดสินใจและเขียนไว้ชัดว่าเก็บกี่วัน ขึ้นกับพื้นที่เก็บของอุปกรณ์และเหตุผลที่ติดกล้อง ขอไม่ระบุตัวเลขตายตัวเพราะไม่มีตัวเลขเดียวที่ใช้ได้กับทุกบ้าน ให้เลือกตัวเลขที่อธิบายเหตุผลได้และเขียนในเอกสารแจ้ง

จำกัดคนเข้าถึงภาพให้น้อยที่สุด เช่น ลูกหลานหนึ่งหรือสองคนที่รับผิดชอบหลัก ใช้รหัสผ่านที่ไม่ซ้ำกับบริการอื่น และเปิดการยืนยันตัวตนสองชั้นถ้ามี อย่าส่งภาพให้ญาติหรือเพื่อนในกลุ่มแชต และอย่าโพสต์ภาพของผู้ดูแลหรือผู้สูงอายุลงโซเชียลมีเดีย

เมื่อต้องลบภาพ ให้ลบจริงตามรอบ ไม่ปล่อยให้สะสมไว้เพราะกลัวมีเรื่อง การเก็บโดยไม่มีเหตุผลก็เป็นความเสี่ยงของข้อมูลรั่วไหลเอง

ก่อนอื่นให้แยกว่าสิ่งที่เห็นเป็นเหตุเร่งด่วนด้านความปลอดภัยของผู้สูงอายุหรือเป็นข้อกังวลเรื่องวิธีทำงาน ถ้าเห็นผู้สูงอายุถูกทำร้ายหรือถูกละเลยจนเสี่ยงอันตราย ให้ดำเนินการช่วยเหลือผู้สูงอายุก่อน ติดต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และเก็บภาพไว้ไม่ลบ

ถ้าเป็นเรื่องวิธีทำงานที่ไม่ถูกใจ เช่น ให้อาหารช้า หรือพูดไม่สุภาพ ควรคุยกับผู้ดูแลตรง ๆ ก่อน อธิบายสิ่งที่เห็นโดยไม่ตัดสิน บางครั้งปัญหามาจากการสื่อสารหรือภาระงานมากเกินไป ไม่ใช่เจตนาไม่ดี

ถ้าจะนำภาพไปใช้ในข้อพิพาท เลิกจ้าง หรือแจ้งความ ควรปรึกษาทนายความหรือหน่วยงานที่รับเรื่องก่อน เพราะวิธีได้ภาพมาและการแจ้งล่วงหน้ามีผลต่อการนำไปใช้ได้หรือไม่