หลายครอบครัวติดกล้องเพราะอยากรู้ว่าแม่กินข้าวหรือยัง แล้วพอเห็นแม่นั่งอยู่หน้าโต๊ะก็วางใจ แต่ภาพแค่บอกว่าท่านนั่งอยู่ ไม่ได้บอกว่าท่านกินอะไร กลืนลำบากหรือไม่ หรือหยิบยาถูกเม็ดหรือเปล่า ยิ่งถ้าตลับยาอยู่นอกมุมกล้อง สิ่งที่เห็นก็ไม่ครบ

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายตัวพร้อมกัน หรือที่เรียกว่า polypharmacy มีโอกาสสับสนชื่อยาและเวลามากกว่าคนอายุน้อย การเตือนด้วยเสียงว่า ถึงเวลากินยาแล้วนะ ช่วยได้แค่เรื่องเวลา แต่ไม่ช่วยตรวจว่าหยิบถูก ถ้าห่วงเรื่องนี้ ควรให้เภสัชกรช่วยจัดยาแบบแยกมื้อ และลดรายการยาที่ไม่จำเป็นร่วมกับแพทย์ ไม่ต้องรอให้พลาดแล้วค่อยมาแก้

ลูกที่โทรเตือนด้วยเสียงตัวเองผ่านลำโพงกล้อง มักได้ผลดีกว่าเสียงเตือนอัตโนมัติ เพราะพ่อแม่คุ้นกับเสียงลูก แต่ต้องเลือกเวลาให้เหมาะ ไม่ใช่เรียกตอนท่านกำลังเข้าห้องน้ำหรือทำกับข้าวบนเตา

ภาวะหูตึงตามวัยหรือ presbycusis ทำให้ได้ยินเสียงสูงและคำพูดในที่มีเสียงรบกวนได้ยากกว่าปกติ NIA ระบุว่าการสูญเสียการได้ยินเป็นปัญหาที่พบบ่อยในผู้สูงอายุ และมักไม่รู้ตัวจนคนรอบข้างสังเกต เสียงจากลำโพงกล้องมักเล็กและแบน ผ่านไมโครโฟนและสัญญาณเน็ตที่หน่วงอยู่ จึงอ่านยากกว่าเสียงคนพูดต่อหน้า

ถ้าท่านใส่เครื่องช่วยฟัง ให้ถามว่าตอนอยู่ในบ้านท่านถอดไว้หรือไม่ หลายคนถอดตอนพักผ่อนหรือตอนอาบน้ำ เสียงเตือนที่ส่งตอนท่านไม่ได้ใส่จะไม่มีความหมาย ลองทดสอบกับท่านจริงด้วยเสียงพูดตามปกติที่ระยะต่าง ๆ ในบ้าน และปรับระดับเสียงจนท่านบอกว่าได้ยินสบาย ไม่ตะโกนผ่านกล้อง

สำหรับคนที่หูตึงมาก เสียงเตือนอาจต้องเปลี่ยนเป็นแสงหรือการสั่น เช่นนาฬิกาข้อมือที่สั่นตามเวลา หรือหลอดไฟที่กะพริบตามเวลากินยา ซึ่งเป็นอุปกรณ์อีกประเภท ไม่ใช่ความสามารถของกล้อง

ผู้สูงอายุบางคน โดยเฉพาะที่เริ่มมีอาการหลงลืมหรือเคยมีภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) ตอนเจ็บป่วย อาจตกใจเมื่อได้ยินเสียงคนพูดขึ้นเองโดยไม่เห็นตัว ท่านอาจคิดว่ามีคนแปลกหน้าเข้าบ้าน หรือโมโหที่ถูกจับตามอง ควรให้ท่านเห็นและลองใช้ก่อน พร้อมอธิบายว่าเสียงมาจากไหน และตกลงกันว่าลูกจะใช้ฟังก์ชันนี้ตอนไหนบ้าง

ถ้าท่านไม่พอใจหรือถอดปลั๊กกล้องทิ้ง นั่นไม่ใช่เรื่องดื้อ แต่เป็นสัญญาณว่าวิธีนี้เกินความพอดีของท่าน ควรฟังเหตุผลและหาทางอื่น

การติดกล้องในบ้านตัวเองเพื่อใช้ส่วนตัวหรือในครอบครัวโดยทั่วไปอยู่ในขอบเขตข้อยกเว้นของกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล แต่ถ้าข้อมูลภาพเสียงถูกเผยแพร่ หรือมีคนนอกครอบครัวถูกบันทึกโดยไม่รู้ เช่น ผู้ดูแลหรือแม่บ้านที่ทำงานในบ้าน เรื่องจะซับซ้อนขึ้น ควรดูแนวทางของ PDPC และปรึกษาผู้รู้กฎหมายหากกังวล บทความนี้ไม่ได้ให้คำแนะนำทางกฎหมาย

ในทางปฏิบัติ ควรติดกล้องเฉพาะพื้นที่ส่วนกลาง เช่น ห้องนั่งเล่น ห้องครัว หรือทางเข้า หลีกเลี่ยงห้องน้ำและห้องนอน เพราะเป็นพื้นที่ที่ผู้สูงอายุควรมีความเป็นส่วนตัวสูงสุด และแจ้งให้ทุกคนที่เข้าบ้านรู้ว่ามีกล้อง สำหรับเรื่องการคุยกับพ่อแม่และศักดิ์ศรี ดูบทความแนวทางหารือเรื่องกล้องในครอบครัว

กล้องที่เชื่อมอินเทอร์เน็ตและมีไมโครโฟนกับลำโพง เป็นช่องทางให้คนนอกฟังหรือพูดเข้ามาในบ้านได้ถ้าถูกเจาะ ETDA เตือนเรื่องการเปลี่ยนรหัสผ่านตั้งต้นของอุปกรณ์ในบ้านและการอัปเดตซอฟต์แวร์สม่ำเสมอ ควรตั้งรหัสบัญชีที่เดายากและไม่ซ้ำที่อื่น เปิดการยืนยันตัวตนสองชั้นถ้ารุ่นนั้นรองรับ และทบทวนว่าใครบ้างที่มีสิทธิ์เข้าดูกล้อง

ถ้ามีเสียงแปลก ๆ ดังจากกล้องในเวลาที่ไม่มีใครใช้ หรือไฟสถานะกะพริบโดยไม่มีใครเรียก ให้ถอดปลั๊ก เปลี่ยนรหัสผ่าน และตรวจสอบรายชื่อผู้ใช้งาน