ช่องโหว่ที่พบบ่อยที่สุดคือรหัสผ่านเริ่มต้นของอุปกรณ์ที่ไม่ถูกเปลี่ยน ผู้ไม่หวังดีสามารถสแกนหากล้องที่เชื่อมอินเทอร์เน็ตแล้วลองรหัสที่รู้กันทั่วไป ถัดมาคือรหัสผ่านที่ง่าย เช่น เลขเรียง วันเกิด หรือซ้ำกับบัญชีอีเมลที่เคยรั่วไหล และเฟิร์มแวร์เก่าที่ผู้ผลิตแก้ช่องโหว่ไปแล้วแต่เจ้าของไม่เคยอัปเดต

แอปควบคุมกล้องที่ดาวน์โหลดจากแหล่งที่ไม่ใช่ร้านแอปทางการก็เป็นความเสี่ยง บางแอปขอสิทธิ์เกินจำเป็นหรือส่งภาพผ่านเซิร์ฟเวอร์ที่ไม่ทราบที่ตั้ง ลูกหลานควรตรวจว่าแอปมาจากผู้ผลิตจริง อ่านสิทธิ์ที่ขอ และไม่ติดตั้งจากลิงก์ที่ส่งมาทางแชต

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (ETDA) และหน่วยงานด้านความมั่นคงไซเบอร์ให้ความรู้ประชาชนเรื่องการใช้อุปกรณ์อัจฉริยะอย่างปลอดภัย แนวทางทั่วไปคือเปลี่ยนรหัสเริ่มต้น อัปเดตอุปกรณ์ และใช้เครือข่ายที่ตั้งรหัสแข็งแรง

ใช้รหัสผ่านเฉพาะสำหรับกล้องและบัญชีแอป ยาวพอและไม่ซ้ำกับอีเมลหรือบัญชีธนาคาร การใช้วลียาว ๆ ที่จำได้ง่ายแต่คนอื่นเดาไม่ได้ เช่น ประโยคที่ไม่มีใครรู้ มักปลอดภัยกว่ารหัสสั้นที่ซับซ้อน ถ้ากลัวลืม ให้ใช้โปรแกรมจัดการรหัสผ่านที่เชื่อถือได้

อย่าตั้งรหัสเป็นวันเกิดพ่อแม่ เบอร์โทร หรือชื่อสัตว์เลี้ยง เพราะข้อมูลเหล่านี้หาได้จากโซเชียลมีเดีย และเมื่อมีรหัสแล้ว ให้ลบบัญชีผู้ใช้ที่ไม่ได้ใช้ ปิดการเข้าถึงสำหรับคนที่ไม่เกี่ยวข้อง เช่น ช่างติดตั้งที่เคยได้รหัสไว้

เปิดการยืนยันตัวตนสองชั้นเมื่อแอปรองรับ การยืนยันที่ใช้แอปสร้างรหัสมักปลอดภัยกว่ารหัสที่ส่งทาง SMS แต่ยังดีกว่าไม่มี เรื่องการจัดการรหัสผ่านของผู้สูงอายุมีรายละเอียดเพิ่มในบทความเช็กลิสต์รหัสผ่านด้านล่าง

เฟิร์มแวร์คือซอฟต์แวร์ที่ฝังในตัวกล้อง ผู้ผลิตที่ดูแลสินค้าจะปล่อยอัปเดตแก้ช่องโหว่เป็นระยะ ให้เปิดการอัปเดตอัตโนมัติถ้ามี หรือตั้งเตือนตรวจด้วยตัวเองทุกสองถึงสามเดือน ถ้าผู้ผลิตเลิกให้อัปเดตกล้องรุ่นนั้นแล้ว ควรพิจารณาเปลี่ยนรุ่นแทนการใช้ต่อ

เราเตอร์ Wi-Fi ที่บ้านพ่อแม่ก็ต้องตั้งรหัสผู้ดูแลระบบใหม่ ไม่ใช้รหัสที่ติดมากับเครื่อง ตั้งรหัส Wi-Fi ที่แข็งแรง และแยกเครือข่ายสำหรับแขกออกจากเครือข่ายกล้องถ้าเราเตอร์รองรับ เมื่อมีคนแปลกหน้าขอใช้ Wi-Fi ที่บ้านพ่อแม่ ให้ใช้เครือข่ายแขก

สำหรับบ้านที่พ่อแม่ไม่ถนัดเทคโนโลยี ลูกหลานควรเป็นผู้ดูแลรหัสผู้ดูแลระบบและจดไว้ในที่ปลอดภัย แทนการให้ท่านจำเอง

ภาพที่เห็นหน้าและกิจวัตรของบุคคลถือเป็นข้อมูลส่วนบุคคล การใช้กล้องภายในบ้านเพื่อกิจกรรมส่วนตัวหรือครอบครัวมักได้รับยกเว้นจากบางข้อกำหนดของกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล แต่ข้อยกเว้นนี้มีขอบเขต และไม่ได้ลบสิทธิ์ของผู้ที่ถูกถ่าย รายละเอียดควรตรวจกับสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลหรือที่ปรึกษากฎหมาย

ห้องน้ำและห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ควรมีกล้อง ห้องนอนไม่ควรมีกล้องเว้นแต่ผู้สูงอายุเองเข้าใจและยินยอมด้วยเหตุผลชัดเจน เช่น ผู้ป่วยติดเตียงที่ต้องมีคนเฝ้าและมีผู้ดูแลตกลงกัน และควรตั้งให้ภาพไม่ถูกบันทึกเมื่อท่านอยู่คนเดียวถ้าเป็นไปได้

ขอความยินยอมจากพ่อแม่ก่อนติดกล้องในพื้นที่ที่ท่านใช้อยู่ และบอกท่านว่าใครดูภาพได้ ภาพเก็บนานเท่าไร ถ้าท่านรู้สึกถูกเฝ้า กล้องที่ติดไว้อย่างดีก็อาจทำลายความไว้วางใจ ดูบทความเรื่องคุยกับพ่อแม่เรื่องกล้องด้านล่าง

กล้องที่ไม่มีชื่อผู้ผลิตชัดเจนมักไม่มีช่องทางอัปเดต ไม่มีนโยบายข้อมูลส่วนบุคคล และเซิร์ฟเวอร์ที่ภาพส่งผ่านไม่ทราบที่ตั้ง ผู้ใช้ไม่มีทางรู้ว่าใครเข้าถึงภาพได้ ให้เลือกผู้ผลิตที่มีเว็บไซต์ ช่องทางแจ้งปัญหา และประวัติอัปเดตซอฟต์แวร์

ตรวจว่ากล้องเก็บภาพที่ไหน บนการ์ดในตัวกล้อง บนคลาวด์ของผู้ผลิต หรือทั้งสองแบบ การ์ดในตัวกล้องไม่ผ่านอินเทอร์เน็ต แต่ถ้ากล้องถูกขโมยภาพก็หายไป คลาวด์สะดวกแต่ต้องไว้ใจผู้ผลิต อ่านเงื่อนไขก่อนตัดสินใจ

ถ้าไม่ต้องการให้ภาพออกนอกบ้านเลย กล้องแบบบันทึกในเครื่องที่ไม่เชื่อมอินเทอร์เน็ตอาจเหมาะกว่า แลกกับการดูไม่ได้จากระยะไกล

สัญญาณที่พบได้ เช่น กล้องหมุนหรือเปิดไฟสถานะเองโดยไม่มีใครสั่ง ได้ยินเสียงแปลกจากลำโพงกล้อง แอปแจ้งว่ามีอุปกรณ์ใหม่เข้าสู่ระบบ หรือรหัสผ่านที่ตั้งไว้ใช้ไม่ได้ ถ้าพบ ให้ตัดไฟหรือถอดกล้องออกจากเครือข่ายก่อน

จากนั้นเปลี่ยนรหัสผ่านบัญชีแอปและรหัส Wi-Fi จากอุปกรณ์ที่ปลอดภัย ออกจากระบบทุกอุปกรณ์ที่ล็อกอินอยู่ ตรวจรายการอุปกรณ์ที่เข้าถึง และอัปเดตเฟิร์มแวร์ ถ้าบัญชีอีเมลเดียวกันเคยใช้ ก็เปลี่ยนรหัสอีเมลด้วย

แจ้งผู้ผลิต และถ้าพบภาพส่วนตัวถูกนำไปเผยแพร่ ให้เก็บหลักฐานและแจ้งความหรือปรึกษาหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ไม่ควรจัดการเงียบ ๆ เพราะอาจมีผู้เสียหายอื่น