สายตาช่วยให้ร่างกายประเมินระยะห่างและตำแหน่งของสิ่งรอบตัว หูชั้นในมีอวัยวะเล็ก ๆ ที่รับรู้การเคลื่อนไหวและทิศทางของศีรษะ ส่วนประสาทสัมผัสที่ฝ่าเท้าและข้อต่อจะส่งสัญญาณบอกสมองว่าขณะนี้ร่างกายอยู่ในท่าใด สามระบบนี้ทำงานร่วมกันตลอดเวลาโดยที่คนทั่วไปไม่รู้ตัว

เมื่ออายุมากขึ้น ทั้งสามระบบนี้มักเสื่อมลงพร้อมกันในระดับที่ต่างกัน เช่น สายตาเริ่มพร่ามัว การรับรู้จากหูชั้นในไวน้อยลง หรือความรู้สึกที่ฝ่าเท้าลดลงจากปัญหาหลอดเลือดหรือเบาหวาน ทำให้สมองได้รับข้อมูลไม่ครบถ้วนและปรับสมดุลได้ช้าลง

เมื่อร่างกายเริ่มเซหรือสะดุด กล้ามเนื้อขาต้องออกแรงอย่างรวดเร็วเพื่อดึงร่างกายกลับสู่สมดุล หากกล้ามเนื้อขาอ่อนแรงลงตามวัย ปฏิกิริยาตอบสนองนี้ก็จะช้าและอ่อนกำลังลงตามไปด้วย ทำให้จากที่เคยแค่เซเล็กน้อยกลับกลายเป็นหกล้มได้ง่ายขึ้น

ความเร็วในการตอบสนองของระบบประสาทก็มีแนวโน้มช้าลงตามวัยเช่นกัน ทำให้ช่วงเวลาตั้งแต่เริ่มเสียสมดุลจนถึงร่างกายแก้ไขท่าทางได้นานขึ้นกว่าคนวัยหนุ่มสาว

ยาบางชนิดที่มีผลต่อความง่วงหรือความดันโลหิต โรคประจำตัวที่กระทบระบบประสาท และการไม่ได้เคลื่อนไหวร่างกายเป็นประจำ ล้วนเป็นปัจจัยเสริมที่ทำให้การทรงตัวแย่ลงเร็วกว่าความเสื่อมตามวัยเพียงอย่างเดียว การดูแลปัจจัยเหล่านี้ควบคู่กันจึงสำคัญไม่แพ้การฝึกทรงตัวโดยตรง