เมื่อเห็นผู้สูงอายุเซหรือทรงตัวไม่มั่นคง หลายครอบครัวเลือกลดกิจกรรมทุกอย่างที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหว ให้นั่งอยู่กับที่มากที่สุด หรือจัดหารถเข็นมาให้ใช้ทันทีแม้ยังไม่จำเป็นทางการแพทย์ ด้วยความหวังว่าจะลดโอกาสหกล้ม แต่ในความเป็นจริง การไม่ได้เคลื่อนไหวเลยกลับทำให้ระบบทรงตัวและกล้ามเนื้อขาเสื่อมเร็วขึ้น กลายเป็นวงจรที่ทำให้ทรงตัวแย่ลงเรื่อย ๆ

อีกข้อผิดพลาดที่เกี่ยวข้องคือการหยุดฝึกทรงตัวทันทีหลังเคยหกล้มมาแล้วครั้งหนึ่ง ทั้งที่ควรปรึกษาแพทย์เพื่อหาสาเหตุและออกแบบโปรแกรมฝึกที่ปลอดภัยกว่าเดิม แทนการหยุดเคลื่อนไหวไปเลย

บางครอบครัวปล่อยให้ผู้สูงอายุฝึกท่าทรงตัวตามคลิปวิดีโอหรือคำแนะนำที่ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับผู้สูงอายุโดยเฉพาะ ทำให้ท่าฝึกบางท่าอาจยากหรือเสี่ยงเกินระดับความสามารถของแต่ละคน โดยไม่มีการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญก่อน

อีกจุดที่พบบ่อยคือปล่อยให้ผู้สูงอายุฝึกท่าที่ท้าทายสมดุล เช่น ยืนขาเดียว โดยไม่มีคนอยู่ใกล้หรือไม่มีจุดยึดเกาะที่มั่นคง ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงหกล้มระหว่างฝึกแทนที่จะช่วยป้องกัน

บางครอบครัวมุ่งเน้นแค่การฝึกร่างกายแต่ไม่ได้ปรับสภาพบ้านหรือตรวจสายตาควบคู่กัน ทั้งที่ปัจจัยเหล่านี้มีผลต่อการทรงตัวไม่แพ้การฝึกโดยตรง ทำให้แม้ฝึกอย่างสม่ำเสมอแต่ความเสี่ยงหกล้มในบ้านยังคงสูงอยู่เหมือนเดิม