เข็มขัดช่วยให้รู้สึกมั่นคงและเตือนให้ระวังท่าทางในช่วงที่ปวดเฉียบพลัน หลายคนรู้สึกว่าสบายขึ้นเมื่อใส่ แต่ความสบายนั้นไม่ได้บอกว่าต้นเหตุถูกแก้ ปวดหลังเรื้อรังในผู้สูงอายุอาจมาจากหมอนรองกระดูกเสื่อม ข้อต่อเสื่อม ช่องไขสันหลังตีบ กระดูกพรุนที่ยุบตัว กล้ามเนื้อล้า หรือเรื่องที่ไม่ใช่หลังโดยตรง เช่น โรคไต โรคของอวัยวะในช่องท้อง เข็มขัดไม่สามารถแยกสิ่งเหล่านี้ได้

การใส่ต่อเนื่องทั้งวันอาจทำให้กล้ามเนื้อลำตัวทำงานน้อยลง และอาจรบกวนการหายใจในผู้ที่ปอดไม่แข็งแรง ผู้ป่วยบางรายใส่แน่นจนผิวถลอกหรือกดท้อง เรื่องนี้มีบทความแยกที่อธิบายเรื่องใส่ทั้งวันและความเชื่อที่ว่าเข็มขัดแก้ปัญหาได้ ที่นี่เน้นเรื่องเมื่อไรควรหยุดแก้เองและไปพบแพทย์

แนวปฏิบัติของ WHO สำหรับการรักษาโดยไม่ผ่าตัดของอาการปวดหลังส่วนล่างเรื้อรังเน้นการให้ความรู้ผู้ป่วย การออกกำลังกาย และการดูแลแบบองค์รวม มากกว่าการพึ่งอุปกรณ์เพียงอย่างเดียว ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดว่าเข็มขัดเป็นตัวช่วยชั่วคราวได้ แต่ไม่ควรเป็นแผนหลัก

สัญญาณกลุ่มแรกเกี่ยวกับเส้นประสาท ได้แก่ ขาข้างใดข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้างอ่อนแรง ก้าวขาไม่ขึ้น เท้าตก ชาลามลงขา ชาบริเวณก้นและอวัยวะเพศ ปัสสาวะไม่ออก ปัสสาวะราด หรืออุจจาระราด อาการกลุ่มนี้อาจหมายถึงเส้นประสาทถูกกดทับรุนแรง ต้องได้รับการประเมินโดยเร็ว

สัญญาณกลุ่มที่สองเป็นเรื่องทั่วร่างกาย เช่น น้ำหนักลดโดยไม่ตั้งใจ มีไข้ เหงื่อออกกลางคืน เบื่ออาหาร ปวดจนตื่นกลางดึกและไม่ดีขึ้นแม้เปลี่ยนท่า ประวัติเคยเป็นมะเร็ง หรือใช้ยากดภูมิหรือสเตียรอยด์มานาน ผู้ที่เป็นเช่นนี้อาจมีสาเหตุที่ต้องหาเพิ่ม เช่น การติดเชื้อหรือโรคอื่นที่แพร่ไปที่กระดูก ซึ่งแพทย์จะเป็นผู้ประเมิน

สัญญาณกลุ่มที่สามคือการบาดเจ็บ หกล้มหรือก้นกระแทกพื้นแล้วปวดหลังจุดใดจุดหนึ่งชัดเจน โดยเฉพาะผู้ที่มีภาวะกระดูกพรุนหรือเคยกระดูกสันหลังหัก ปวดแบบนี้อาจเป็นกระดูกสันหลังยุบ ซึ่งบางครั้งไม่มีอาการรุนแรงจึงถูกมองข้าม

แม้ไม่มีสัญญาณข้างต้น ควรไปพบแพทย์ถ้าปวดเรื้อรังเกินราวสี่ถึงหกสัปดาห์โดยไม่ดีขึ้น หรือปวดกระทบการนอน การเดิน และกิจวัตรประจำวันชัดเจน หรือปวดร้าวลงขาเวลาเดินแล้วต้องหยุดพัก ซึ่งอาจเกี่ยวกับช่องไขสันหลังตีบ ผู้ที่ใช้ยาหลายชนิด ควรบอกแพทย์ทุกชนิด เพราะยาแก้ปวดบางกลุ่มระคายกระเพาะหรือกระทบไตในผู้สูงอายุ

ที่ผู้สูงอายุมักทำคือกินยาแก้ปวดที่บ้านต่อเนื่องและใส่เข็มขัดเพิ่มเมื่อปวดขึ้น วิธีนี้อาจปิดอาการไว้จนมาหาแพทย์ช้า ควรจดว่าปวดตรงไหน ปวดเวลาใด เดินได้ไกลแค่ไหน ยาที่ใช้ และสิ่งที่ทำให้ดีขึ้นหรือแย่ลง

แพทย์จะซักประวัติ ตรวจร่างกายและระบบประสาท อาจส่งตรวจเลือดหรือภาพถ่ายตามความจำเป็น แล้วอธิบายสาเหตุและวางแผน แผนมักมีการออกกำลังกายที่นักกายภาพบำบัดแนะนำ การปรับท่าทางและสภาพแวดล้อม และการจัดการยาและอาการปวด การตัดสินใจเกี่ยวกับการรักษาเป็นเรื่องของแพทย์และผู้ป่วย

ผู้ดูแลช่วยได้ด้วยการจัดบ้านให้ลุกนั่งง่าย เก้าอี้สูงพอดี ที่นอนไม่นิ่มจนจมตัว ลดการก้มยกของ และช่วยพาไปนัดพร้อมบันทึกอาการ เครื่องมือประเมินความเสี่ยงหกล้มในเว็บนี้ช่วยทบทวนจุดเสี่ยงในบ้าน เพราะผู้ที่ปวดหลังมีแนวโน้มเดินน้อยลงและทรงตัวแย่ลง