ก่อนตรวจรายการอื่น ให้ตอบคำถามนี้ก่อนเสมอ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วเขาทำอะไรได้ และวันนี้ทำได้เท่าเดิมหรือไม่ คำตอบนี้สำคัญกว่าคำถามว่าแรงขาอ่อนแรงมากน้อยแค่ไหน เพราะภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อย (sarcopenia) ซึ่งคือมวลและกำลังกล้ามเนื้อลดลงตามวัยและการใช้งานที่น้อยลง มักเปลี่ยนแปลงเป็นเดือนถึงปี ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงภายในไม่กี่วันมักมีสาเหตุอื่นที่ต้องตรวจเร็ว

ผู้สูงอายุมักมีอาการแสดงไม่ตรงแบบ (atypical presentation) คือร่างกายไม่ส่งสัญญาณตามแบบคนอายุน้อย การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะหรือปอดอักเสบอาจไม่แสดงด้วยไข้สูง แต่แสดงด้วยเดินไม่ไหวหรือซึมลงแทน จุดนี้เป็นเหตุผลที่เช็กลิสต์นี้ต้องถามเรื่องความเร็วของการเปลี่ยนแปลงเป็นข้อแรก ไม่ใช่ถามแค่ว่าเดินได้ไหม

การใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) พบได้ทั่วไปในผู้สูงอายุที่มีหลายโรคและพบแพทย์หลายแผนก ยาบางกลุ่มอาจทำให้ง่วง มึนศีรษะ หรือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ซึ่งคือความดันลดลงในไม่กี่วินาทีหลังลุกยืน ทำให้หน้ามืดและเข่าอ่อนพับ อาการแบบนี้ครอบครัวมักตีความผิดว่าเป็นขาไม่มีแรง ทั้งที่สิ่งที่ต้องแก้คือจังหวะการลุกและการดื่มน้ำ ไม่ใช่กล้ามเนื้อ

ความปวดที่ไม่ได้บอกใครก็ลดแรงขาได้เช่นกัน ข้อเข่าเสื่อม ปวดสะโพก หรือแผลที่เท้าทำให้เขาเลี่ยงการลงน้ำหนักข้างนั้นโดยอัตโนมัติ กล้ามเนื้อฝั่งที่ไม่ได้ใช้จะลีบเร็วกว่าอีกข้างภายในไม่กี่สัปดาห์ รายการนี้จึงให้ตรวจฝ่าเท้าและถามเรื่องความปวดตรง ๆ ไม่ใช่รอให้เขาบอกเอง

ถามว่าเดินไหวไหมมักได้คำตอบว่าไหว เพราะผู้สูงอายุไม่อยากให้ลูกหลานเป็นห่วง จึงต้องเช็กจากสิ่งที่เขาเลิกทำมากกว่าคำตอบ ในทางเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ กิจวัตรพื้นฐานหรือ ADL หมายถึงกินข้าว อาบน้ำ แต่งตัว เข้าห้องน้ำ และลุกเดิน ส่วนกิจวัตรที่ซับซ้อนขึ้นหรือ IADL หมายถึงจัดยาเอง ทำอาหาร ซื้อของ และเดินทางไปนัดหมอ เวลาแรงขาลดลง IADL มักหายไปก่อน ADL เสมอ เช็กลิสต์นี้จึงเรียงจาก IADL ไปหา ADL

เครื่องมือที่ทีมสุขภาพใช้ เช่น Barthel Index ที่ให้คะแนนกิจวัตรพื้นฐาน หรือ Timed Up and Go ที่จับเวลาตั้งแต่ลุกจากเก้าอี้ เดินสามเมตร แล้วกลับมานั่ง เป็นเครื่องมือของผู้ประเมิน ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวควรจับเวลาเองแล้วสรุประดับ สิ่งที่ทำได้คือบันทึกสิ่งที่เห็นจริงแล้วให้ผู้เชี่ยวชาญแปลผล