ปัจจัยเสี่ยงกระดูกพรุนบางอย่างเปลี่ยนไม่ได้ เช่น อายุที่มากขึ้น เพศหญิงโดยเฉพาะหลังหมดประจำเดือน รูปร่างผอมบาง หรือประวัติกระดูกหักในครอบครัว ปัจจัยเหล่านี้ไม่ได้แปลว่าต้องเป็นกระดูกพรุนแน่นอน แต่บ่งชี้ว่าควรใส่ใจตรวจคัดกรองเร็วขึ้นกว่าคนที่ไม่มีปัจจัยเหล่านี้

ในทางกลับกัน ปัจจัยที่ปรับได้ เช่น การได้รับแคลเซียมและวิตามินดีไม่เพียงพอ การไม่ออกกำลังกายแบบลงน้ำหนัก การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์มาก หรือการใช้ยาบางกลุ่มต่อเนื่องเป็นเวลานานอย่างยาสเตียรอยด์ ล้วนเป็นจุดที่ครอบครัวช่วยปรับเปลี่ยนได้จริงในชีวิตประจำวัน ผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัวหลายอย่างและกินยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือภาวะที่เรียกว่าใช้ยาหลายชนิด (polypharmacy) ควรพายารวมทั้งหมดไปให้แพทย์ทบทวนว่ามีตัวใดเพิ่มความเสี่ยงกระดูกพรุนหรือไม่ แทนการนึกทบทวนเอง

หลายบ้านมองว่าตัวเตี้ยลงหรือหลังค่อมเป็นเรื่องธรรมดาของคนสูงอายุ แต่ความสูงที่ลดลงมากกว่าสามเซนติเมตรเมื่อเทียบกับตอนหนุ่มสาว หรือหลังค่อมที่ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ อาจเป็นผลจากกระดูกสันหลังยุบตัวเล็ก ๆ สะสมโดยไม่มีอาการเจ็บปวดชัดเจน ซึ่งเป็นสัญญาณของกระดูกพรุนที่ควรแจ้งแพทย์ ไม่ใช่ปล่อยผ่านว่าเป็นความเปลี่ยนแปลงตามวัยทั่วไป

อาการปวดหลังเรื้อรังที่ไม่เคยตรวจหาสาเหตุแน่ชัดก็เป็นอีกจุดที่ควรทบทวน โดยเฉพาะถ้าไม่มีประวัติทำงานหนักหรือหกล้มมาก่อน ควรแจ้งแพทย์เพื่อพิจารณาว่าจำเป็นต้องตรวจความหนาแน่นกระดูกหรือไม่ ร่วมกับตรวจหาสาเหตุอื่นที่เกี่ยวข้อง

แม้ยังไม่ได้รับการวินิจฉัยกระดูกพรุนอย่างเป็นทางการ ครอบครัวที่มีปัจจัยเสี่ยงหลายข้อควรตรวจจุดเสี่ยงหกล้มในบ้านไว้ก่อน เพราะจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้ความเสี่ยงกระดูกพรุนกลายเป็นกระดูกหักจริงคือการหกล้ม ไม่ใช่ตัวโรคเอง การป้องกันจึงเริ่มได้ทันทีโดยไม่ต้องรอผลตรวจ

จุดที่ควรตรวจเป็นพิเศษคือแสงสว่างในบ้านตอนกลางคืน พื้นที่เปียกลื่นในห้องน้ำ และรองเท้าที่ใส่ในบ้าน ซึ่งเป็นสามจุดที่พบว่าเกี่ยวข้องกับการหกล้มของผู้สูงอายุบ่อยที่สุด นอกจากนี้ภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัย (sarcopenia) ก็เป็นอีกปัจจัยที่ทำให้ทรงตัวได้ไม่มั่นคงและเพิ่มความเสี่ยงหกล้ม จึงควรถามแพทย์เรื่องการฝึกกล้ามเนื้อขาและการทรงตัวควบคู่ไปกับการตรวจกระดูก

การเตรียมข้อมูลล่วงหน้าช่วยให้แพทย์ประเมินความเสี่ยงได้ครบถ้วนขึ้นภายในเวลานัดที่มีจำกัด โดยเฉพาะประวัติที่ผู้สูงอายุอาจนึกไม่ออกทันทีหน้าห้องตรวจ เช่น เคยกระดูกหักจากอุบัติเหตุเล็กน้อยมาก่อนหรือไม่ หรือมีญาติสายตรงเคยกระดูกสะโพกหักหรือไม่

ควรเตรียมรายชื่อยาที่กินอยู่ทั้งหมดไปด้วย โดยเฉพาะยาที่กินต่อเนื่องนานเกินสามเดือน เพราะยาบางกลุ่มมีผลต่อความหนาแน่นกระดูกโดยที่ผู้ป่วยอาจไม่ทราบมาก่อน