เมื่อร่างกายจมอยู่ในน้ำระดับอกหรือคอ แรงลอยตัวของน้ำจะรับน้ำหนักตัวไว้ส่วนใหญ่ ทำให้แรงกดที่ข้อเข่าและข้อสะโพกลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับการยืนหรือเดินบนพื้นแข็ง ผู้สูงอายุที่มีภาวะข้อเสื่อมจึงมักเคลื่อนไหวข้อได้กว้างขึ้นและรู้สึกเจ็บน้อยลงขณะออกกำลังกายในน้ำ ทำให้ฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อรอบข้อได้ต่อเนื่องกว่าการพยายามฝืนออกกำลังกายบนบกจนเจ็บจนต้องหยุด

ขณะเดียวกัน แรงต้านของน้ำที่มากกว่าอากาศหลายเท่าก็ทำหน้าที่เหมือนแรงต้านธรรมชาติ ช่วยเสริมความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาและแกนกลางลำตัวได้โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์เพิ่มเติม เหมาะกับการฟื้นฟูกล้ามเนื้อที่ลีบเล็กลงตามวัย (sarcopenia) ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ผู้สูงอายุเสี่ยงหกล้มมากขึ้นเมื่ออยู่บนบก

การแช่ตัวในน้ำทำให้เลือดที่คั่งอยู่บริเวณขาถูกดันกลับเข้าสู่ส่วนกลางของร่างกายมากขึ้น หัวใจจึงต้องทำงานเปลี่ยนแปลงไปจากปกติในช่วงแรกที่ลงน้ำ ผู้สูงอายุที่มีโรคหัวใจหรือความดันโลหิตสูงที่ยังควบคุมไม่ดีจึงควรปรึกษาแพทย์ก่อนเริ่มโปรแกรมออกกำลังกายในน้ำ เพื่อประเมินว่าหัวใจรับภาระที่เปลี่ยนไปนี้ได้อย่างปลอดภัยหรือไม่

ในทางกลับกัน ช่วงที่ลุกขึ้นจากน้ำกลับมีความเสี่ยงตรงข้าม คือเลือดอาจไหลลงขาอย่างรวดเร็วทำให้ความดันโลหิตตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ผู้สูงอายุที่มีภาวะนี้อยู่แล้วหรือรับประทานยาลดความดันควรลุกขึ้นจากสระอย่างช้า ๆ เป็นขั้นตอน ไม่ลุกพรวดพราดทันทีหลังออกกำลังกายเสร็จ

ผู้สูงอายุจำนวนมากรับประทานยาหลายชนิดร่วมกัน (polypharmacy) เช่น ยาลดความดัน ยาขับปัสสาวะ หรือยาควบคุมระดับน้ำตาล ยาบางกลุ่มมีผลข้างเคียงที่เพิ่มความเสี่ยงหน้ามืด เป็นตะคริว หรือปัสสาวะบ่อยขึ้นขณะออกกำลังกายในน้ำ ซึ่งอาจไม่ชัดเจนเท่าตอนออกกำลังกายบนบก เพราะความรู้สึกร้อนและเหนื่อยในน้ำมักถูกบดบังด้วยความเย็นของน้ำ

ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรถึงผลข้างเคียงของยาที่ใช้อยู่ต่อการออกกำลังกายในน้ำโดยเฉพาะ ไม่ใช่การหยุดยาหรือปรับขนาดยาเองก่อนไปว่ายน้ำ เพราะการหยุดยาบางชนิดกะทันหันอาจเป็นอันตรายมากกว่าความเสี่ยงจากการออกกำลังกาย