การแปรงด้วยมือต้องขยับเล็กและละเอียดทั้งด้านหน้า ด้านหลัง และด้านเคี้ยว มือที่สั่นหรือเกร็งทำให้แปรงเด้ง ข้ามซี่ หรือกดแรงเกินไปจนเหงือกร่น ผู้ป่วยพาร์กินสันบางคนยังมีน้ำลายมากกว่าปกติหรือกลืนช้า ทำให้ช่องปากคั่งเศษอาหาร

เมื่อทำความสะอาดไม่ทั่ว คราบจุลินทรีย์สะสมจนเหงือกอักเสบและฟันผุที่คอฟัน ผู้สูงอายุที่ปากแห้งจากยาจะเกิดปัญหาเร็วขึ้น ดังนั้นการหาแปรงที่ผู้ป่วยถนัดมักได้ผลมากกว่าการเตือนให้แปรงนานขึ้น

แปรงไฟฟ้าชนิดหัวกลมหมุนหรือแบบสั่นความถี่สูงทำความสะอาดด้วยการเคลื่อนของหัวแปรงเอง ผู้ใช้เพียงนำหัวแปรงไปวางทีละซี่ มือที่สั่นจึงมีผลต่อคุณภาพการแปรงลดลง งานทบทวนทางทันตกรรมหลายชิ้นรายงานว่าแปรงไฟฟ้าลดคราบจุลินทรีย์ได้ดีกว่าแปรงธรรมดาเล็กน้อยในกลุ่มผู้ใหญ่ แต่ยังไม่มีข้อมูลแน่ชัดเฉพาะผู้ป่วยพาร์กินสัน

สิ่งที่แปรงไฟฟ้าไม่ช่วยคือ การทำความสะอาดซอกฟัน ลิ้น เหงือกรอบฟันเทียม และการแก้ปัญหาปากแห้งหรือกลืนลำบาก ผู้ป่วยยังต้องใช้ไหมขัดฟันหรือแปรงซอกฟันตามที่ทันตแพทย์ให้คำแนะนำ

ด้ามที่หนาและมีผิวกันลื่นจับถนัดกว่าด้ามเรียว บางคนที่มือสั่นแรงชอบด้ามหนักเล็กน้อยเพราะช่วยลดแรงสั่น แต่บางคนที่แขนล้าเร็วชอบด้ามเบา ไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกคน ควรให้ลองถือสิบวินาทีที่ร้านหรือยืมลองก่อน

ปุ่มเปิดปิดควรเป็นปุ่มใหญ่กดง่าย ไม่ใช่สวิตช์หมุนเล็ก ๆ ผู้ที่เกร็งนิ้วจะกดไม่ติด ปลอกยางหรือสายรัดมือติดด้ามที่ซื้อแยกได้ช่วยให้คนที่จับไม่แน่นถือได้มั่นคงขึ้น ควรตรวจว่ามือไม่เมื่อยเมื่อถือสองนาทีเต็ม

ตัวจับเวลาที่สั่นเตือนทุกสามสิบวินาทีช่วยให้ไล่ครบสี่ส่วนของปาก ผู้ป่วยที่ความจำไม่ดีหรือเริ่มมีภาวะเปราะบางจะไม่ต้องนับเอง ตัวเตือนแรงกดช่วยเมื่อมือสั่นแล้วกดเกิน เพราะแรงกดมากทำให้เหงือกถลอก

โหมดสำหรับเหงือกบอบบางหรือความสั่นระดับต่ำเหมาะกับผู้ที่เพิ่งเริ่มใช้ เพราะความรู้สึกสั่นในปากอาจแปลกและกระตุ้นให้สำลัก เริ่มจากโหมดอ่อนสองสามวันก่อนเพิ่มระดับ

นั่งตัวตรงที่โต๊ะหรืออ่างล้างหน้า ใช้ข้อศอกพิงขอบอ่างหรือโต๊ะเพื่อให้แขนนิ่ง ก้มศีรษะเล็กน้อยเพื่อให้น้ำลายไหลออกจากปาก ไม่หงายหน้า ผู้ป่วยที่ยืนไม่มั่นคงควรนั่ง เพราะกิจกรรมนี้ใช้สมาธิ และการยืนแล้วก้มเสี่ยงล้ม

ใช้ยาสีฟันปริมาณน้อยเท่าเม็ดถั่ว เพื่อให้ฟองน้อย และถ่มทิ้งโดยไม่ต้องบ้วนน้ำมาก ให้ผู้ดูแลช่วยพยุงตรงข้อศอกหรือจับแปรงซ้ำถ้าท่านเหนื่อย

ถ้าผู้ป่วยแปรงแล้วเหนื่อยก่อนครบ ไม่สามารถอ้าปากได้นาน ใช้แปรงไฟฟ้าแล้วเกร็งหรือตกใจ หรือมีฟันธรรมชาติที่ต้องดูแลมากแต่แปรงไม่ถึงด้านใน ผู้ดูแลควรเข้ามาแปรงในช่วงที่ผู้ป่วยทำได้น้อย เช่น ตอนยาออกฤทธิ์ต่ำก่อนมื้อถัดไป

ควรตกลงล่วงหน้าว่าท่านทำเอง ช่วงไหน แล้วให้ผู้ดูแลเติมส่วนที่ขาด การทำให้ผู้ป่วยรู้สึกพึ่งพาได้น้อยลงช่วยรักษากิจวัตรประจำวันและความมั่นใจ

เปลี่ยนหัวแปรงตามที่ผู้ผลิตระบุ ทั่วไปประมาณทุกสามเดือน หรือเมื่อขนบานโค้ง เร็วกว่านั้นถ้าเพิ่งป่วยเป็นไข้หวัดหรือเชื้อรา ล้างหัวแปรงหลังใช้ ตั้งให้แห้ง ไม่เก็บในที่อับชื้นแบบมีฝาปิดแน่น

ผู้ป่วยที่ใช้ฟันเทียมต้องถอดฟันเทียมทำความสะอาดแยก และแปรงเหงือกกับลิ้นอย่างเบา ๆ ด้วยแปรงนุ่ม ไม่ใช้หัวไฟฟ้าสั่นกดบนเหงือกที่เป็นแผล