ตารางกายภาพบำบัดมักมีไม่กี่ครั้งต่อวัน แต่ช่วงเวลาที่เหลือระหว่างวันซึ่งผู้สูงอายุอยู่นิ่งบนเตียงหรือรถเข็นมีผลต่อความเสี่ยงแผลกดทับและลิ่มเลือดมากกว่าที่หลายคนคิด การอยู่ในท่าเดิมนานเกินไปทำให้เลือดไหลเวียนไม่ดีที่จุดรับน้ำหนัก และเพิ่มความเสี่ยงเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำส่วนลึกของขา

การจัดจังหวะเปลี่ยนท่าเป็นประจำจึงเป็นงานของผู้ดูแลที่ต้องทำตลอดวัน ไม่ใช่รอให้นักกายภาพบำบัดมาถึงเท่านั้น

โดยทั่วไปแนะนำให้เปลี่ยนท่านอนหรือท่านั่งอย่างน้อยทุกสองชั่วโมงในผู้ที่เคลื่อนไหวเองได้จำกัดมาก แม้ผู้สูงอายุจะบอกว่ายังสบายในท่าเดิมอยู่ก็ตาม เพราะแรงกดสะสมที่จุดเดิมอาจทำให้ผิวหนังเสียหายได้ก่อนจะรู้สึกเจ็บ

หากผู้สูงอายุนั่งรถเข็นได้เอง ควรกระตุ้นให้ขยับน้ำหนักตัวหรือยกก้นพ้นเบาะเป็นระยะทุกสิบห้าถึงยี่สิบนาทีเพื่อลดแรงกดต่อเนื่อง ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้เองโดยไม่ต้องรอความช่วยเหลือ

แม้ผู้สูงอายุจะยังลุกเดินไม่ได้ การขยับข้อเท้า กระดกปลายเท้าขึ้นลง หรือขยับนิ้วมือนิ้วเท้าเป็นระยะช่วยกระตุ้นการไหลเวียนเลือดที่ขาซึ่งเป็นจุดเสี่ยงลิ่มเลือดสูง กิจกรรมเล็ก ๆ เหล่านี้ทำได้หลายครั้งต่อวันโดยไม่ต้องรอเวลาทำกายภาพ

การนั่งขอบเตียงห้อยขาสั้น ๆ แม้ยังไม่ลุกเดิน ก็ช่วยให้ร่างกายปรับตัวกับการเปลี่ยนท่าและลดความเสี่ยงความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension ที่มักเกิดขึ้นเมื่อลุกยืนกะทันหันหลังนอนนิ่งนาน

ร่างกายที่กำลังฟื้นตัวมักมีพลังงานไม่สม่ำเสมอตลอดวัน การฝืนทำกิจกรรมหรือเคลื่อนไหวมากเกินไปในช่วงที่ยังอ่อนล้าอาจทำให้เหนื่อยเกินไปจนไม่มีแรงเคลื่อนไหวในช่วงถัดไป ควรสังเกตว่าช่วงไหนของวันที่ผู้สูงอายุมีแรงมากที่สุดแล้วจัดกิจกรรมที่ต้องใช้แรงมากไว้ในช่วงนั้น

การผสมผสานกิจวัตรประจำวัน เช่น การแปรงฟันหรือหวีผมเอง เข้ากับการเคลื่อนไหวก็เป็นวิธีที่ช่วยให้ได้เคลื่อนไหวโดยไม่รู้สึกเหมือนเป็นการออกกำลังกายที่ต้องฝืนทำ ผู้ดูแลควรทบทวนตารางพลังงานนี้ใหม่เป็นระยะ เพราะระดับแรงของผู้สูงอายุมักเปลี่ยนแปลงไปตามความก้าวหน้าของการฟื้นตัวในแต่ละสัปดาห์