แผลกดทับเกิดจากแรงกดต่อเนื่องที่ทำให้เลือดไปเลี้ยงผิวไม่พอ ร่วมกับแรงเฉือน ความชื้น และสภาพร่างกายของผู้ป่วยเอง ที่นอนลมช่วยกระจายแรงกดเท่านั้น ปัจจัยอีกสามด้านยังอยู่ครบ โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่ผิวบาง กินได้น้อย และมีภาวะเปราะบางอยู่เดิม

แนวทางของ NICE ระบุว่าการประเมินความเสี่ยงต้องดูทั้งความสามารถในการขยับตัว ภาวะผิวเปียก โภชนาการ และโรคร่วม ไม่ได้ดูอุปกรณ์รองอย่างเดียว ผู้ดูแลจึงควรมองที่นอนลมเป็นส่วนหนึ่งของชุดการดูแล ไม่ใช่ตัวป้องกันเบ็ดเสร็จ

สาเหตุแรกคือแรงลมไม่ตรงกับน้ำหนักตัว ลมแข็งเกินไปทำให้ก้นกบรับแรงมาก ลมนิ่มเกินไปจนสะโพกจมถึงโครงเตียง ให้ลองสอดฝ่ามือใต้สะโพกขณะผู้ป่วยนอนอยู่ ถ้าแตะพื้นได้ แปลว่าลมอ่อนเกินไป

สาเหตุที่สองคือปูผ้าหลายชั้นทับ ผ้ายางหนาและผ้าปูยับ ทำให้ผิวไม่ได้สัมผัสพื้นผิวที่นุ่มจริง สาเหตุที่สามคือยกหัวเตียงสูงนาน ผู้ป่วยไหลลงมาทำให้เกิดแรงเฉือนที่ก้นกบ สาเหตุที่สี่คือผิวเปียกชื้นจากเหงื่อหรือปัสสาวะ สาเหตุที่ห้าคือผู้ดูแลเชื่อว่าที่นอนลมช่วยพลิกตัวให้ จึงเว้นรอบพลิกไปเป็นหลายชั่วโมง ทั้งที่ที่นอนลมไม่ได้พลิกตัวผู้ป่วย เพียงเปลี่ยนจุดรับแรงเล็กน้อยเท่านั้น

ยังมีสาเหตุที่ไม่เกี่ยวกับตัวเตียง เช่น ผู้ป่วยกินโปรตีนน้อยลง ดื่มน้ำน้อย หรือใช้ยาหลายชนิดจนง่วงและขยับตัวเองน้อยลง ผู้ดูแลมักเห็นแต่ผิวแดง แล้วไม่ได้ย้อนไปดูว่าสัปดาห์ที่ผ่านมามื้ออาหารเปลี่ยนไปอย่างไร

รอยแดงที่หายภายในไม่กี่นาทีหลังเอาแรงกดออก มักเป็นแค่ผิวตอบสนองต่อแรงกดชั่วคราว ให้จดตำแหน่งแล้วดูใหม่ในรอบพลิกตัวถัดไป รอยแดงที่ยังอยู่เมื่อผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง หรือกดด้วยนิ้วแล้วสีไม่ซีด ควรถือว่าผิวชั้นในได้รับความเสียหายแล้ว

ถ้ามีตุ่มน้ำ ผิวถลอก แผลเปิดเห็นเนื้อชั้นล่าง ผิวเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม หรือรู้สึกอุ่น แข็งกว่าบริเวณรอบ ๆ ให้แจ้งพยาบาลหรือหน่วยบริการใกล้บ้านภายในวันเดียวกัน ไม่ควรทาครีมหรือยาที่ไม่ได้รับคำแนะนำ และไม่ควรนวดบริเวณนั้น

พยาบาลที่มาเยี่ยมบ้านมักถามคำถามเดิมก่อน ผิวแดงมานานเท่าไร เกิดหลังเปลี่ยนอะไร ผู้ป่วยนอนท่าไหนมากที่สุด และกินได้เท่าไร ถ้าครอบครัวจดไว้ล่วงหน้า การประเมินจะเร็วขึ้นมาก ภาพถ่ายผิวจุดเดียวกันทุกวัน ใช้แสงเดียวกัน และวางไม้บรรทัดไว้ข้าง ๆ ช่วยเปรียบเทียบได้ดีกว่าคำบอกเล่า

ควรจดด้วยว่าแรงลมตั้งไว้ที่ระดับใด เปลี่ยนผ้าปูครั้งสุดท้ายเมื่อไร และผู้ป่วยเริ่มนั่งหัวเตียงสูงตอนมื้อไหน ข้อมูลเหล่านี้บอกได้ว่าสาเหตุน่าจะอยู่ที่ตัวเตียง ท่านอน หรือสภาพร่างกายผู้ป่วยเอง

ชนิดแบบท่อสลับลมทำให้ลมสลับขึ้นลงเป็นจังหวะ เหมาะกับผู้ป่วยที่ผิวเริ่มมีปัญหาและนอนติดเตียงเกือบตลอดวัน ชนิดแบบรังผึ้งหรือแบบคงที่มักนิ่งกว่าและเงียบ แต่ลดแรงกดได้ไม่เท่า ถ้าผิวเริ่มแตกแม้ใช้ชนิดคงที่ ควรปรึกษาพยาบาลว่าถึงเวลาเปลี่ยนชนิดหรือไม่

ที่นอนลมไม่เหมาะกับผู้ป่วยที่ยังเดินได้บ้างและลุกนั่งเองได้ เพราะพื้นผิวนุ่มทำให้ลุกยากและเสี่ยงล้ม รวมถึงผู้ที่ต้องฝึกนั่งบนขอบเตียงเพื่อกลับมาทำกิจวัตรประจำวันได้เอง